Ik heb dit album al sinds 1988 in de kast staan en het wordt nog meerdere keren per jaar opgezet.
Je mag mij er mij, bij wijze van spreken, midden in de nacht mee wakker maken.
Geweldige, redelijk onbekende saxofonist Eric Marienthal werd op dit debuutalbum omringt door een sterren ensemble.
Om maar iets te noemen: op vier tracks toetsenist Chick Corea, die het album tevens heeft geproduceerd. Verder Vinnie Colaiuta op drums, John Patitucci op bas plus dan nog Pat Kelly op gitaar, Luis Conte percussie, Jim Cox synthesizer, Frank Gambale gitaar.
Wat kan er dan nog mis gaan? Nou niets dus!
Titelnummer is wellicht nog onopvallend, maar alleen al de percussie van Luis Conte op de tweede track, Your Eyes is zo lekkerrrrrrrrrr........ Tevens een prima synthesizer geluid van Jim Cox.
Blue Space is de eerste track op het album waar Chick Corea acte de presence geeft. Heerlijk samenspel van hem met drummer Vinnie Colaiuta.
Ook op Brazilian Dream prima akoestische piano van Corea.
Premonition is een fraaie ballad! Naast Corea opvallende synthesizer van Cox en gitaar van Pat Kelley.
Ik las op YouTube bij dit nummer het volgende commentaar, acht jaar geleden opgeschreven: Not a trace of sounding aged! As fresh as the day it was released 29 years ago. Still as mesmerised and spellbound by it as I was back in '88. Truly marvellous!
Hoort u het ook eens van een ander. Ook 37 jaar later nog steeds prachtig!!
Tippin' is mijn absolute favoriet op dit album. Funky! Geniaal pianospel van Chick Corea ondersteunt door de bas van Pattituci. Ik liet dit, lang geleden, een keertje horen aan een vriendinnetje. Haar reactie: "ik word hier bloednerveus van." Was voor mij (mede) de aankondiging van het einde van een liefdesrelatie..............
Op Being With You zijn we terug bij de ballads. Niets mis mee overigens.
Het tempo komt weer een beetje terug in Harvest Dance. Had ik al gezegd dat Colaiuta een heerlijke drummer is?
Written In The Wind gaat weer een versnelling terug, maar zeker niet minder mooi. Pat Kelley met relaxte gitaarsolo.
Walk Like An Emu...... uptempo met weer die rollende bas, inclusief solo van Patitucci. Geweldig!
Op someone Said gaat de funk nog even door.
We eindigen met Backstep. Elektrische gitaar van Pat Kelley in de hoofdrol.
Voices Of The Heart is en blijft een fenomenaal album (excuus voor de superlatieven, maar ik kan mij bij dit album niet inhouden). Marienthal is een redelijk onbekende alt saxofonist, soms vergeleken met Sanborn.
Dit debuutalbum, inmiddels 37! jaar geleden uitgebracht is tijdloos en echt zeer de moeite waard.
Maarrrrrrrrrrr........... tot mijn verdriet/frustatie/teleurstelling niet te vinden op Spotify......
Maakt voor mij niet uit, want ik ben extra gelukkig met de CD. Maar ik had het ieder jazz liefhebber (en ook niet jazz liefhebber, het album is volgens mij ook voor hen redelijk toegankelijk) gegund om het eens te beluisteren.
Iedere track afzonderlijk staat wel op YouTube overigens. Luisteren!!!!
Dank aan
WhoAmI voor het toevoegen van dit album op de site.