Clawfinger - Before We All Die (2026)

Lang geleden, jongens!

De singles doen me weinig

Scum, Big Brother, Going Down (Like Titanic) doen mij heel veel!

Ben best wel benieuwd.
Het is al erg lang geleden dat Clawfinger een album heeft uitgebracht.
Blijft een leuke band.

Ach ja, Clawfinger met rapper Zak Tell. Het is alsof we weer worden teruggeworpen naar begin jaren 90.
De een zal er nog wel een bepaalde charme inzien en toegegeven, ooit als 15-jarige puber vond ik dat quasi boze imago nog wel wat hebben, maar die tijd heb ik inmiddels achter mij gelaten.
De eenvormige riffs en dodelijk saaie gereutel van Tell gaan totaal langs mij heen.
Het genre waar de band zich in begeeft staat al niet bekend om zijn vernieuwingsdrang, maar hier kan een puber anno 2026 toch ook niet mee uit de voeten.
Er zal gerust een meute op de festivalweides op en neer deinen op de afgemeten riffs, echter afgaande op de eerste vrijgegeven songs, zal dit plaatje alleen de verstokte liefhebber van destijds aanspreken ben ik bang.

Plaat begon wel aardig, maar uiteindelijk moest ik me naar het einde slepen.

Na bijna 20 jaar afwezigheid een onverwachte comeback van deze zweedse rapmetal-band. Jammer dat men na al die jaren niet met wat beter songmateriaal voor de dag komt. Het album kent derhalve weinig positieve uitschieters. Variatie volop, maar de formule blijft beperkt en alles klinkt nogal gedateerd. Zanger Zak Tell begint ook wat schor en minder scherp te klinken. Een krappe voldoende voor de overtuiging en de energie waarmee alles nog steeds gebracht wordt. Men gaat er nog steeds volop voor.