Apparat - A Hum of Maybe (2026)

Nieuw album van Apparat is natuurlijk mooi nieuws! Zeker ook omdat de beste man aangekondigd is voor DTRH. De opener komt gelijk lekker binnen en ook single An Echo Skips a Name deed het goed, dus ik ga hier dit weekend eens goed voor zitten.

Wat mij betreft is elk nummer gewoon raak (op Lunes na, daar raak ik zenuwachtig van). Zowel live laatst in Paradiso, als op de plaat blijft het boeien.

A Slow Collision is een pareltje.

Apparat doet wat hij moet doen, maar echt boeien kan het mij niet. Denk dat Sasha Ring en ik geen muzikale vrienden zijn. Moderat daarentegen is wel meer mijn ding.

Ring kabbelt vaak een beetje voort, maar weet met Goodbye en Hailing From The Edge soms voor mij zelfs pareltjes te creeëren. Iets soortgelijks staat helaas niet op deze plaat.

Gedeeltelijk eens met Monsieur': het lukt Apparat helaas niet om een heel album te boeien. Maar er is bij meneer Ring op elk album ook wel altijd een garantie op prachtnummers. Op dit album staat met stip op 1: Hum Of Maybe. Maar ook de opener en An Echo Skips a Name zijn mooi. Voor de rest, tja. Kabbelen is inderdaad wel het juiste woord.

En dan zie je dit live en word je volledig omver geblazen. Wat een rasartiest is dit. Niet aandachtig genoeg geluisterd om te beseffen dat hier een volledige band achter zit. Nieuwe single Little Feet, die live lijkt te zijn opgenomen, klinkt ook geweldig.

Dit album zorgt er toch wel weer voor dat ik getriggerd ben om eerder werk te (her)beluisteren van Apparat. Meen me te herinneren dat ik op een eerder album afknapte op de zang terwijl dat hier zeker geen storende factor is en ik ook op de albums van Moderat de zang ook niet slecht vond (Bad Kingdom is al jaren een song die ik te pas en te onpas opzet wegens niet kapot te spelen).
On topic vind ik de titelsong, A Slow Collision en An Echo Skips A Name stuk voor stuk songs waarvoor de "opnieuw afspelen" functie is uitgevonden. Een song als Lunes had dan weer niet gehoeven voor mij.