NMB - L.I.F.T. (2026)

Intussen al de 2e single van dit album, maar lang geleden dat ik nog eens zo omvergeblazen was door een Morse-gerelateerde release. Een stevig exemplaar: Hurt People

Opgelet: de track op Spotify etc. is 8 minuten lang, de clip op Youtube slechts 4:23. Ik raad uiteraard de volledige versie aan.

Net als laatst bij het nieuwe album van Big Big Train, kwam ik via een advertentie met dit album in aanraking. Ik kende NMB nog niet, maar na het horen van Hurt People en Fully Alive wist ik al gelijk dat dit helemaal in mijn straatje ligt. Zojuist heb ik gelijk de LP besteld, ik ben zeer benieuwd!

Wat een klap muziek zeg. 70 minuten lang zwaar genieten. En dat na 1 luisterbeurt.
Ik ben echt zo goed als nieuw met de muziek van Neal Morse (Spock's Beard kende ik wel) maar ik heb sterk de indruk dat mij nog een hoop moois te wachten staat.

Gewelidge composities en zeer gevarieerd. Hurt People en Fully Alive zijn in het totaalplaatje nog beter dan als single. Maar ook Shame about my Shame vind ik nu al een prachtig nummer.

Deze gaat nog vaak gedraaid worden, en ik zal me ook eens gaan verdiepen in meer werk van Neal Morse.

As deze plaat je bevalt, staat je nog veel moois te wachten.

Bij iedere nieuwe Morse release vraag ik mezelf af of het NOG beter kan dan enkele van zijn eerdere meesterwerken… Het antwoord is een dikke ‘JA’ want dit 5e NMB album is er eentje om door een ringetje te halen. Opgenomen in slechts een week tijd thuis bij gitarist/zanger Gilette in Tulsa is dit absoluut Jaarlijst materiaal. Nu heb ik ‘The Similitude Of A Dream’ nog altijd bovenaan staan als het over de NMB releases maar deze L.I.F.T. zit daar maar net onder… In augustus te zien in Zoetermeer (Morsefest 2026) maar ik denk dat ik een jaartje wacht in de hoop dat Morse en co. de Tilburgse 013 wederom gaan aandoen, zou mooi zijn…. Tot die tijd gaat deze zonder twijfel nog wel een aantal keren op de draaitafel…

Een hele fijne nieuwe van NMB, een paar keer mogen horen en klinkt voor mij weer wat frisser dan bijvoorbeeld No Hill For a Climber alhoewel dat live in 013 ook best lekker klonk.
Ik werd, in eerste instantie, toch nog een beetje meer weggeblazen toen Innocence & Danger gereleased werd en dat concert in 013 was weergaloos.
Deze gaat zijn rondjes hier wel draaien, wederom prachtige melodieën muzikaal vakmanschap van Micky Portnoy (waar haald hij de tijd vandaan) en de rest.
Kom er nog wel op terug!

Grappig, ik zit nu Innocence & Danger voor het eerst te luisteren.
En bij mij is het juist andersom, deze L.I.F.T blaast me vooralsnog iets meer weg dan I&D. Ik vind I&D op het eerste gehoor halverwege wat inkakken (tracks 5 t/m . Die epic Beyond the Years is dan wel weer waanzinnig...

Het stopt niet hè
Als je denkt dat het klaar is met de goede man brengt hij deze top cd uit
Hurt people is toch wel moddervet zeg

Eigenlijk had ik geen nieuw werk van NMB (The Neal Morse Band) meer verwacht, nadat Portnoy zich weer bij Dream Theater had gevoegd, maar surprise, surprise! NMB heeft stiekem in 2025 een album opgenomen... en wat voor één! Dit klinkt echt heel goed. Lekkere vlotte plaat met genoeg afwisseling. Wordt later dit jaar integraal gespeeld tijdens Morsefest in de Boerderij, Zoetermeer (en ja, ik heb een veel te duur ticket daarvoor gekocht ).

Net als Apieknar had ik ook niet verwacht dat er - in ieder geval zo snel - nog weer een NMB-album zou komen. Gelukkig blijkt de werkelijkheid anders, want met L.I.F.T. brengt het gezelschap wederom een erg sterk album uit.

L.I.F.T. is misschien wel het album van NMB waarop het meest duidelijk wordt dat het een band betreft en niet meer Neal Morse en andere bandleden. Natuurlijk is de signatuur van Neal nog hoorbaar, maar niet zo prominent op ander werk van hem. Het levert een afwisselend en fris album op.

Speciaal even ingelogd om deze plaat aan te raden: The Neal Morse Band - The Great Adventure (2019) - MusicMeter.nl
Al hoewel het stuivertje wisselen is tussen veel fans of niet The Similitude Of A Dream (de voorganger van The Great Adventure) net beter is.

Bedankt voor de tip! Ik heb inmiddels alle 5 de NMB platen geluisterd en ik vind vooralsnog deze L.I.F.T. de beste.
Ze zijn allemaal erg goed, maar bij een eerste luisterbeurt zijn ze ook vrij lang om gelijk te doorgronden. Dan is dit album nog wel goed te doen met 70 minuten.

Moeten we op MuMe de albums van NMB niet apart onder The Neal Morse Band categoriseren? Het zijn immers geen Neal Morse solo albums en hiermee doen we Bill Hubauer, Eric Gilette, Randy George en Mike Portnoy te kort. Zij hebben immers meegeschreven aan de muziek. Bovendien zegt de band zelf dat dit hun vijfde studio album is.

Wat het album zelf betreft vind ik vooral Fully Alive, Pt. 2 en Love All Along mooie nummers!

Het is op zich heel mooi dat er op dit album nog vier andere muzikanten meeschrijven dan Morse, maar hoe krijgen ze het dan met zijn allen voor elkaar om dit album als eender welk Neal Morse-album van de laatste vijftien jaar te laten klinken?