Nas & DJ Premier - Light-Years (2025)

VDB79 schreef:
Nu is de ontopic vraag: aan welke kant zou “hiphop” moeten staan?
Hiphop staat altijd aan de kant van “The People” en de emancipatie van gemarginaliseerde groepen en economisch zwakken.

VDB79 schreef:
Opzich een terechte nuance hoor Silky & Smooth, er zijn uiteraard talloze voorbeelden waarin deelnemers binnen de hiphop cultuur negatief uit de bocht vliegen.
Maar mijn argument gaat meer over de essentie van de cultuur, en is volgens mij relevant met betrekking tot dit album omdat zowel Nas als Premier hun USP gemaakt hebben van hun dedication to hiphop.
Nas is daarbij specifiek interessant, omdat hij enerzijds wordt beschouwd als een van de beste rappers ooit, met zeer veel invloed. Anderszijds is hij een moeilijk te grijpen persoon, omdat hij meerdere rollen aanneemt, die niet altijd even consequent zijn of lijken.
In feite gaat hier natuurlijk het nummer Nasty Esco Nasir over. Misschien wel de beste track op dit album, waarin je duidelijk kan horen dat hij zelf ook met dit thema worstelt.

Hoe ik het zie:
Hiphop is nooit anti-succes geweest, maar wél altijd kritisch op macht.
Het gaat niet om wie het systeem weet te winnen, maar om wie durft te vragen of dat systeem rechtvaardig is.
Tech en crypto beloven emancipatie, maar leveren in de praktijk vooral nieuwe elites op.
Als “bevrijding” alleen werkt voor wie al kapitaal, kennis en toegang heeft, is het geen emancipatie maar herverdeling naar boven.
Nas laat zien dat je het systeem kunt doorgronden en winnen — en dat is bewonderenswaardig. Maar kun je in dit systeem winnen, zonder verliezers?
Hiphop vraagt méér dan persoonlijke overwinning; het vraagt collectieve vooruitgang.
De oude Nas riep jongeren op om de wereld te veranderen, niet om aandeelhouder ervan te worden.
Ownership zonder bewustzijn is geen empowerment, maar een andere vorm van conformisme.
Hiphop begon als taal van verzet, niet als pitchdeck voor investeerders.
De echte vraag blijft: wie profiteert — en wie betaalt de prijs?

Of in de woorden van KRS-One:
“If your success teaches people how to chase money instead of how to understand power, then hip hop didn’t elevate — it assimilated.”

Daar had dit album eigenlijk over moeten gaan, dan was het een waardige tribute aan de hiphop cultuur geweest. Je mag dat van iemand als Nas verwachten, want uit alles blijkt dat hij wel over deze zaken nadenkt. Maar ik mis de scherpe reflectie op zijn huidige positie en keuzes.

Verzadigde Jager schreef:


Vanaf het begin af aan had hiphop meerdere (tegenstrijdige) functies; o.a. feest, commercie én kritiek. En die meervoudigheid is juist altijd essentieel voor de cultuur geweest. Door hiphop te reduceren tot één morele essentie projecteer je een hedendaags kader (en jouw persoonlijke voorkeur) op een complexe traditie. Wat mij betreft is de veelzijdigheid juist waarom het zo lang al een relevante stroming is die zichzelf weet te vernieuwen - reduceren tot één essentie haalt alle spanning eruit!