MusicMeter logo menu
MusicMeter logo
poster

Nas & DJ Premier - Light-Years (2025)

mijn stem
3,62 (40)
40 stemmen

Verenigde Staten
Hip-Hop
Label: Mass Appeal

  1. My Life Is Real (2:39)
  2. Git Ready (2:51)
  3. N.Y. State of Mind, Pt. 3 (3:12)
  4. Welcome to the Underground (3:19)
  5. Madman (2:24)
  6. Pause Tapes (2:37)
  7. Writers (4:53)
  8. Sons (Young Kings) (3:03)
  9. It's Time (2:28)

    met Steve Miller Band

  10. Nasty Esco Nasir (2:42)
  11. My Story Your Story (3:48)

    met AZ

  12. Bouquet (To the Ladies) (4:28)
  13. Junkie (3:40)
  14. Shine Together (2:40)
  15. 3rd Childhood (3:29)
totale tijdsduur: 48:13
zoeken in:
avatar van Silky & Smooth
4,0
Passende afsluiter van de serie. Een interessante, maar ook bijzonder matige serie, waarbij de hooggespannen (lees: onhaalbare) verwachtingen niet ingelost worden. Zo ook hier, al hebben ze wel het beste voor het laatst bewaard. Zoals ik hierboven al heb gezegd druipt de ervaring er vanaf bij dit project, al is dat ook direct de grote valkuil; ze weten misschien we té goed wat ze doen. Dat valt te prijzen natuurlijk, maar het is ook erg risicoloos. Alles is dichtgesmeerd. Geen kans op foutjes betekent vaak ook geen kans op verrassingen. De soepele, heldere raps van Nas missen vuur en hetzelfde kan ook gezegd worden van Premier. Het is erg subtiel allemaal (al merk ik dat veel mensen, waaronder veel producers, dit juist waarderen). Nas en Premier staan bij velen bovenaan de favorietenlijstjes, dus dan mag je wel wat meer verwachten. Dat ze ook even laten horen waarom zij die lijstjes aanvoeren. Onbewust moet steeds denken aan Kanye & Jay-Z die er met 'Watch The Throne' wel 200% in gingen om te laten zien waarom zij de besten waren. Uiteraard waren/zijn hier de meningen ook over verdeeld, maar ik had hier wel gehoopt dan meer dan 'een lekker album'...

avatar van Yestsida
4,0
Prima album.

De 7-delige Legend Has It...-serie komt tot zijn einde met het langverwachte collaboratiealbum van Nas en DJ Premier. Een duo dat in het verleden meermaals bewezen heeft een sterke chemie te hebben, en de fans al gedurende vele jaren aan het teasen zijn met een volwaardig collaboratieproject. Nas is één van de beste rappers allertijden, DJ Premier is gemakkelijk top 3 beste producers in het genre.

Light-Years begint redelijk tam naar mijn mening. My Life Is Real doet weinig verkeerd, toch weet het geen blijvende indruk te maken. GiT Ready is sonisch een sterker nummer, de inhoud over heel dat crypto-gebeuren is echter zeer jammer.

Vanaf NY State of Mind, Pt. 3 schakelen de gastheren een versnelling hoger. Het is vanaf dit nummer dat het album me vast weet te grijpen, zonder dat het me nog loslaat. Nas rapt over heel het project gretig en lijkt te willen bewijzen dat je nog niet te oud bent om te rappen wanneer je de leeftijd van 50 jaar gepasseerd bent. Dit enthousiasme wordt heerlijk aangewakkerd door de puike productie dat Preemo voorzien heeft voor deze LP. Beide heren zijn al ettelijke jaren over hun prime, afgeschreven zijn ze absoluut verre van.

NY State of Mind, Pt.3, Madman, Sons (Young Kings), Nasty Esco Nasir, My Story Your Story, Bouquet (To the Ladies), Junkie en 3rd Childhood zijn mijn favorieten.

Inhoudelijk staan hier een aantal leuke concepten op, denk aan bijvoorbeeld Pause Tapes, Writers, Sons (Young Kings) (= Daughters 2), Nasty Esco Nasir, Bouquet (To the Ladies) en Junkie. Bij Writers en Bouquet (To the Ladies) is puur op de teksten letten snel saai, aangezien ze simpelweg oplijstingen zijn van respectievelijk graffitikunstenaars en vrouwelijke rappers.

Het leukste deel in deze serie van Mass Appeal Records. Na zes prachtige gastbijdrages op de andere albums weten Nas en DJ Premier netjes de kroon te nemen. Geen meesterwerk zoals je misschien wel mag verwachten van deze namen, Light-Years is wel een zeer solide album geworden.

4*

avatar van Willemsb
Vraag aan de mensen hier die balen van Nas’ lyrics op Git Ready. Wat is er in jullie optiek mis met crypto icm zijn rijmpjes?

avatar van Silky & Smooth
4,0
Mis ik ook even. Ik vind het juist sterk dat rappers over actuele thema’s uit hun leven rappen i.p.v. in het verleden blijven hangen.

avatar van VDB79
3,5
Ik kan niet voor anderen spreken, maar ik
heb Nas altijd meer gewaardeerd als een conscious rapper dan een materialistische brag & boast mc.
Zijn leven heeft zich kennenlijk ontwikkeld in de richting van tech investments en bitcoin, good for him maar het heeft zijn lyrics er wat mij betreft niet interessanter op gemaakt.
Ik koester toch het eerdere werk, met albums als Illmatic, It was written, Stillmatic, God’s Son en The lost tapes. De Nas uit die tijd zou zich eerder afgekeerd hebben van het wereldje waar hij nu over opschept. Maarja, tijden veranderen. Hiphop is dead.

avatar van Shelter
4,5
Volgens mij is die tekst van Git Ready meer bedoelt als tonen hoe je op een meer legale manier geld kan verdienen. En ook meer als, kijkende waar hij vandaan komt dat het mogelijk is om meer en meer te maken. Ik zie niet zo in waar die tekst nu zoveel anders is dan eerder werk, hij kan moeilijk nu gaan rappen over drugs verkopen op straat terwijl iedereen weet dat hij niet meer op straat te vinden is. Als iets keeping it real is, dan is dit het wel.

avatar van Willemsb
Ik dacht ook in de geest van Shelter. Vandaar de verwarring. De reacties opgezogen als een sponsje. Ik laat het even bezinken.

avatar van VDB79
3,5
Ik denk dat het ook te maken heeft met hoe je naar de huidige staat van de wereld en de rol van tech en fintech/crypto daarin kijkt. De techbro’s proberen ons wijs te maken dat het een force for good is. Crypto zou ons bevrijden van de macht van het traditionele kapitaal.
De sceptici wijzen op macht en kapitaal concentratie bij een klein groepje superrijken, die met hun bedrijven zo machtig zijn dat ze verkiezingen kunnen manipuleren. Een groot deel van de mensen zit ondertussen uren per dag als zombies te scrollen op media die enkel ontworpen zijn om ze meer te laten consumeren. De Bitcoin wordt ontsierd door ponzi schemes, fraudes en finfluencers die proberen jongeren te overtuigen dat je makkelijk rijk kunt worden en een luizenleven kunt leiden.
Nu is de ontopic vraag: aan welke kant zou “hiphop” moeten staan?
Hiphop staat altijd aan de kant van “The People” en de emancipatie van gemarginaliseerde groepen en economisch zwakken.
En de ultieme vraag is dan: profiteert deze groep er nu echt van al deze “innovaties” of is het juist een nieuwe manier om ze te onderdrukken?
Nas is een disciple van hiphop, maar ook degene die in 2006 al beweerde dat hiphop dood is. En hij had gelijk, want tegenwoordig staat rap meer voor kapitalisme en zelfverrijking en is er nog maar weinig over van de oorspronkelijke cultuur en mentaliteit.
In dat kader had dit album, wat probeert de essentie van hiphop terug te claimen, een perfect podium voor de “oude Nas” kunnen zijn.
Just some thoughts…..ik heb ook niet het ultieme antwoord, maar mijn gut feeling zegt me dat Nas de tech en bitcoin investeerder een andere afslag heeft genomen in het inspireren van zijn publiek dan de Nas die op “ I can” nog preekte tegen de jongeren om de wereld te veranderen door advocaten en dokters te worden.

avatar van Silky & Smooth
4,0
VDB79 schreef:
Nu is de ontopic vraag: aan welke kant zou “hiphop” moeten staan?
Hiphop staat altijd aan de kant van “The People” en de emancipatie van gemarginaliseerde groepen en economisch zwakken.

Dit is wel een heel optimistische gedachte. Qua boodschap misschien (deels) waar, zeker op sociaal gebied, maar hip hop is altijd wel behoorlijk onderhevig geweest aan kapitalisme; van welke merken je draagt tot aan de verkoop van de muziek zelf.

Wat het activisme wat betreft gemarginaliseerde groepen en economisch zwakken is ook heel selectief en vooral vaak ook iets wat alleen getoond wordt aan de voorkant.

En het thema van Nas is wellicht nieuw, maar jouw retoriek kan je ook veel thema’s uit hip hop toepassen, zoals drugs, merkkleding, juwelen, sex, geweld. Allemaal thema’s waarvan een select groepje enorm profiteert ten koste van ‘The People’.

Ik snap je punt hoor en ik weet dat hip hop meer is dan “drugs, sex & money”, maar dat het altijd om de mensen draait / draaide is te romantisch gedacht.

avatar van VDB79
3,5
Opzich een terechte nuance hoor Silky & Smooth, er zijn uiteraard talloze voorbeelden waarin deelnemers binnen de hiphop cultuur negatief uit de bocht vliegen.
Maar mijn argument gaat meer over de essentie van de cultuur, en is volgens mij relevant met betrekking tot dit album omdat zowel Nas als Premier hun USP gemaakt hebben van hun dedication to hiphop.
Nas is daarbij specifiek interessant, omdat hij enerzijds wordt beschouwd als een van de beste rappers ooit, met zeer veel invloed. Anderszijds is hij een moeilijk te grijpen persoon, omdat hij meerdere rollen aanneemt, die niet altijd even consequent zijn of lijken.
In feite gaat hier natuurlijk het nummer Nasty Esco Nasir over. Misschien wel de beste track op dit album, waarin je duidelijk kan horen dat hij zelf ook met dit thema worstelt.

Hoe ik het zie:
Hiphop is nooit anti-succes geweest, maar wél altijd kritisch op macht.
Het gaat niet om wie het systeem weet te winnen, maar om wie durft te vragen of dat systeem rechtvaardig is.
Tech en crypto beloven emancipatie, maar leveren in de praktijk vooral nieuwe elites op.
Als “bevrijding” alleen werkt voor wie al kapitaal, kennis en toegang heeft, is het geen emancipatie maar herverdeling naar boven.
Nas laat zien dat je het systeem kunt doorgronden en winnen — en dat is bewonderenswaardig. Maar kun je in dit systeem winnen, zonder verliezers?
Hiphop vraagt méér dan persoonlijke overwinning; het vraagt collectieve vooruitgang.
De oude Nas riep jongeren op om de wereld te veranderen, niet om aandeelhouder ervan te worden.
Ownership zonder bewustzijn is geen empowerment, maar een andere vorm van conformisme.
Hiphop begon als taal van verzet, niet als pitchdeck voor investeerders.
De echte vraag blijft: wie profiteert — en wie betaalt de prijs?

Of in de woorden van KRS-One:
“If your success teaches people how to chase money instead of how to understand power, then hip hop didn’t elevate — it assimilated.”

Daar had dit album eigenlijk over moeten gaan, dan was het een waardige tribute aan de hiphop cultuur geweest. Je mag dat van iemand als Nas verwachten, want uit alles blijkt dat hij wel over deze zaken nadenkt. Maar ik mis de scherpe reflectie op zijn huidige positie en keuzes.

avatar van Nr.4
Interessante gedachtenwisseling hierboven . Heb die 'hypocrisie' of het menselijk tegenstrijdige in Nas' muziek altijd boeiend gevonden.

Gek genoeg dit nieuwe album nog niet gedraaid. Staat al een paar weken te wachten om te luisteren en ben er nog niet aan begonnen. Aan de ene kant ben ik bang voor een teleurstelling van mijn favoriete MC en favoriete producer samen. Aan de andere kant probeer ik wanhopig er op voorhand al iets bijzonders van te maken door te wachten op het fysieke product en dan de eerste luisterbeurt op die manier te beleven. Waarschijnlijk draagt die laatste handelswijze alleen maar bij een grotere teleurstelling haha. Benieuwd of ik het volhoud, wel superbenieuwd natuurlijk.

avatar van Willemsb
Dank voor jullie discussie. Stof tot nadenken.

avatar van hiphopmaster
3,0
Ik blijf het maar een matig plaatje vinden. Waar Premier normaal gesproken uitblinkt in het maken van uitstekende beats voorzien van functionele samples/scratches strooit hij nu juist met overbodige samples zoals in GiT Ready. Hij probeert hier volgens mij een oud-schoolsfeer te creëeren maar slaat de plank behoorlijk mis. Ook de “New York-sample” van Billy Joël is in mijn oren veel te makkelijk. Welcome to the Underground, It’s Time, My Story, Shine Together en Bouquet zijn wat mij betreft de missers op dit album. Wel kan ik genieten van Writers (Premier in topvorm met een dope beat en heerlijke samples), Madman en Junkie. Verder zakt het nergens naar de ondergrens hoor maar je mag wel iets meer van de heren verwachten.

avatar
VDB79 schreef:
Opzich een terechte nuance hoor Silky & Smooth, er zijn uiteraard talloze voorbeelden waarin deelnemers binnen de hiphop cultuur negatief uit de bocht vliegen.
Maar mijn argument gaat meer over de essentie van de cultuur, en is volgens mij relevant met betrekking tot dit album omdat zowel Nas als Premier hun USP gemaakt hebben van hun dedication to hiphop.
Nas is daarbij specifiek interessant, omdat hij enerzijds wordt beschouwd als een van de beste rappers ooit, met zeer veel invloed. Anderszijds is hij een moeilijk te grijpen persoon, omdat hij meerdere rollen aanneemt, die niet altijd even consequent zijn of lijken.
In feite gaat hier natuurlijk het nummer Nasty Esco Nasir over. Misschien wel de beste track op dit album, waarin je duidelijk kan horen dat hij zelf ook met dit thema worstelt.

Hoe ik het zie:
Hiphop is nooit anti-succes geweest, maar wél altijd kritisch op macht.
Het gaat niet om wie het systeem weet te winnen, maar om wie durft te vragen of dat systeem rechtvaardig is.
Tech en crypto beloven emancipatie, maar leveren in de praktijk vooral nieuwe elites op.
Als “bevrijding” alleen werkt voor wie al kapitaal, kennis en toegang heeft, is het geen emancipatie maar herverdeling naar boven.
Nas laat zien dat je het systeem kunt doorgronden en winnen — en dat is bewonderenswaardig. Maar kun je in dit systeem winnen, zonder verliezers?
Hiphop vraagt méér dan persoonlijke overwinning; het vraagt collectieve vooruitgang.
De oude Nas riep jongeren op om de wereld te veranderen, niet om aandeelhouder ervan te worden.
Ownership zonder bewustzijn is geen empowerment, maar een andere vorm van conformisme.
Hiphop begon als taal van verzet, niet als pitchdeck voor investeerders.
De echte vraag blijft: wie profiteert — en wie betaalt de prijs?

Of in de woorden van KRS-One:
“If your success teaches people how to chase money instead of how to understand power, then hip hop didn’t elevate — it assimilated.”

Daar had dit album eigenlijk over moeten gaan, dan was het een waardige tribute aan de hiphop cultuur geweest. Je mag dat van iemand als Nas verwachten, want uit alles blijkt dat hij wel over deze zaken nadenkt. Maar ik mis de scherpe reflectie op zijn huidige positie en keuzes.


Vanaf het begin af aan had hiphop meerdere (tegenstrijdige) functies; o.a. feest, commercie én kritiek. En die meervoudigheid is juist altijd essentieel voor de cultuur geweest. Door hiphop te reduceren tot één morele essentie projecteer je een hedendaags kader (en jouw persoonlijke voorkeur) op een complexe traditie. Wat mij betreft is de veelzijdigheid juist waarom het zo lang al een relevante stroming is die zichzelf weet te vernieuwen - reduceren tot één essentie haalt alle spanning eruit!

avatar van VDB79
3,5
Verzadigde Jager schreef:
(quote)


Vanaf het begin af aan had hiphop meerdere (tegenstrijdige) functies; o.a. feest, commercie én kritiek. En die meervoudigheid is juist altijd essentieel voor de cultuur geweest. Door hiphop te reduceren tot één morele essentie projecteer je een hedendaags kader (en jouw persoonlijke voorkeur) op een complexe traditie. Wat mij betreft is de veelzijdigheid juist waarom het zo lang al een relevante stroming is die zichzelf weet te vernieuwen - reduceren tot één essentie haalt alle spanning eruit!


Het is terecht dat je benadrukt dat hiphop altijd meerdere, soms tegenstrijdige functies heeft gehad — feest, commercie en kritiek bestonden vanaf het begin naast elkaar.
Het punt is alleen niet óf die meervoudigheid mag bestaan, maar of het, binnen de traditie van hiphop én Nas’ eigen eerdere nadruk op bewustzijn en educatie, coherent is om tegelijk opscheppen over Coinbase-investeringen te normaliseren.
Die combinatie voelt minder als veelzijdigheid en meer als onopgeloste dualiteit tussen kritiek en conformisme.
Niet omdat rijkdom en succes vreemd is aan hiphop, maar omdat succes hier wordt gepresenteerd zonder het systeem erachter te problematiseren.
En als dat dan wordt verpakt als “cryptocurrency Scarface”, blijft er van systeemkritiek helemaal weinig over — behalve een karikatuur waarin Tony Montana is ingeruild voor een crypto wallet.

avatar

Gast
geplaatst: vandaag om 20:44 uur

avatar

geplaatst: vandaag om 20:44 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.