Nas & DJ Premier - Light-Years (2025)

De Legend Has It...-serie mocht dan tot nu toe niet fantastisch zijn, hier heb ik anders toch ongelofelijk veel zin in!

hier sluit ik me bij aan. Dit is de laatste uit de serie. Van de meeste albums werd ik niet heel warm. De eerste track die van dit album is uitgekomen smaakt wel naar meer. Leuk dat AZ meedoet op dit album, maar ik had eigenlijk meerdere spraakmakende gasten verwacht. Anderzijds is dat misschien ook niet nodig als je Nas en Preemo al hebt.

Heb erg genoten van het Mobb Deep album, en De La Soul staat in mijn top 3 van het jaar. We gaan zien of deze het kan overtreffen, veel gaat afhankelijk zijn van Preemo z’n beats.

In vergelijking met de andere albums in deze serie is er wel heel weinig losgelaten voor de release. Geen interviews, podcasts, singles, of early reviews, alleen één snippet.

Zeker, maar ik hoop dat Nas er ook een paar tandjes bij doet. Zijn laatste projecten zijn echt verre van slecht, maar mis wel eens wat gretigheid; de drang om te laten horen dat hij de beste is. Ik hoop oprecht dat ze het beste in elkaar naar boven halen.

Als hij het niveau van zijn features weet te halen dan komt dat wel goed. Heb er alle vertrouwen in

Daar isssssie dan. Spannend, zin in!

Eerste nummer is lekker, tweede is al BAAS . Ik was bang voor al te typische Premo-beats (zeg maar: 'Premo doet Premo'), maar dat wordt met Git Ready al gelogenstraft

Ben nu bij nummer drie, maar WOW, wat zijn track 2 en 3 bruut (Git Ready en N.Y. State of Mind, Pt. 3)!!!
---
Edit, WTF nummer 5, pff wat een track (Madman) zeg
---
Edit, GVD, track 6 Pause Tapes, damn! Preemo wederom met een megaproductie (doet mij denken aan Static van Jeru) en Nas is on fire hier, wat een ille flow!
---
En Nasty Esco Nasir is weer een bazentrack, met drie verschillende versies van Nas. Ook flowt hij weer botervet!
---
Track met AZ is dope, evenals zijn ode aan de femcees en de graffiti writers.
---

Conclusie: Nas is scherp, on point en absoluut niet roestig. Premier heeft een aantal bazenproducties.
Zelfs de nummers die je niet omver blazen (voor mij het slot van het album), zijn niet slecht.
Beste album in de Mass Appeal reeks.

Kalikula: eens! Ook NY State of Mind is allesbehalve herhaling van zetten, maar heel toffe nieuwe invalshoek

Grotendeels eens met Kalikula. Zeker tot en met Pause Tapes ligt het niveau echt hoog. Het enige wat mindere nummer is helaas ook meteen de langst: Writers. De tweede helft wordt voldoende opgeleukt met toffe concepten, zoals in Nasty Esco Nasir met z'n verschillende stijlen, en een fijn optreden weer van AZ. Tof ook af en toe die knipogen naar eerder werk ("Run G's in the cassette deck"). Snoei-, snoei-, snoeiharde knallers zijn er niet. En ja, ik vond 2nd Childhood al niet zo best, de derde is niet veel beter. Maar onder de streep erg blij met deze worp

Ik vind nummertje 5 wel snoeihard hoor. Ron G was jaren '90 een underground mixtape DJ.

Ik zie op Reddit veel mensen die teleurgesteld zijn, maar ik zit hier te genieten. Ondanks dat de beats niet heel speciaal zijn klinkt het allemaal erg fijn. Nas is al het hele jaar in goede vorm en trekt dat hier moeiteloos door.

Geen fratsen op dit album, en juist daarom 4 sterren!

Mooi dat iedereen enthousiast is, ik helaas niet. Vind de beats van Premier niet goed op dit album, slappe samples en niet melodisch genoeg.

Het is flink wat kaler dan wat we gewend zijn van DJ Premier, maar doordat het wat kaler is gaat de focus meer naar de rapper en de lyrics, daar weet Nas wel raad mee. Aan de ene kant vind ik het jammer dat er niet a la "Reprasent" tracks op staan omdat het lekkere volle beats en dope sample werk is maar aan de andere kant dit heeft ook wel iets. Ik vind het niet een heel vet album of zo, in de zin van buiten categorie maar het is zeker niet slecht.

Toffe tracks: Git Ready, Madman, Writers, Sons, It's Time, 3rd Childhood.

Het is een 3.8 of zo dus voor nu 4, eens zien of ik het na een paar maanden nog steeds draai.

Meh, noch vlees noch vlees en grijze muis zijn omschrijvingen die in me opkomen na de eerste luisterbeurt.

AZ, ooit de meest soepel flowende rapper die er was, klinkt hier alsof hij vast zit in de modder...

Ik lees dat ook, en zou ‘m eigenlijk willen omdraaien.
Beats zijn butter, maar ik wil Guru erop horen.
Hoor het album sinds vanochtend nu voor de tweede maal, en bij eerste nummer denk ik, dit is voor Guru.
Nas flowt trouwens de hele boel aan gort.

Tip: luister dit met een goede koptelefoon. Je hoort veel meer details van Premier.

Hij is niet verkeerd hoor, ik kan er best van genieten als ik klusjes doen in het huishouden. Een paar snoeiharde knallers van beats (Git Ready en NY SoM 3!!), maar de raps wordt ik nou niet echt warm van. Git Ready gaat bijvoorbeeld over crypto traden . Jongens, toch. Maar over het algemeen ligt Nas zeker fijn in de oren.

Toch zijn er wel een paar missers, en dan denk ik vooral aan Welcome to the Underground met zo'n enorm saaie beat, ik weet niet wat Nas had moeten doen om daar een succes van te maken... En ook My Story Your Story. Had eerst niet door dat het AZ was en vroeg me af welke beginneling Nas een kans had gegeven... flowt echt totaal niet

Nas is nooit slecht, Premier ook niet.. Toch mis ik echt die kwaliteitsfactor. Het klinkt rommelig gehaast en niet als een project waar zorgvuldig over is nagedacht.. Het is eigenlijk net als met de andere projecten, het pakt mij niet..

Heel veel op repeat gehad de laatste dagen, om te laten bezinken. Merk dat ik hem steeds meer wil draaien en ga waarderen. Heerlijke plaat, idd niet het volume waarbij had verwacht. Maar dit is doordacht en basic in zijn puurste form. Dus dikke 4

Ik kom ook langzaam tot dit besef. Juist heel doordacht allemaal. De ervaring druipt er vanaf. Ik ben er alleen nog niet over uit in hoeverre dit het album echt uitzonderlijk maakt.

Bij mijn eerste luisterbeurt was ik te veel gefocust op de producties van Premier en vond ik het maar een tegenvaller. Maar nu ik het album 5x volledig heb geluisterd moet ik zeggen dat wel om ben. Nas zoals altijd weer superscherp en de beats van Premier passen goed op het concept van het album. Toch hoopte ik wel op een echte Premier banger en uitschieter ala "Nas is Like", maar helaas.

Volstrekt overbodig album. De beats zijn ok, hoewel de eerste helft duidelijk beter dan de tweede helft, maar het wil niet sprankelen en nergens wordt Nas uitgedaagd om echt scherpe raps te leveren. Het kabbelt lekker voort, en als achtergrondmuziek kun je er geen buil aan vallen, maar ik mis de urgentie en er staan geen echte knallers op. Kortom, geen slechte plaat, maar als ik zin heb om naar Nas op premo beats te horen zal ik eerder naar een spotify playlist grijpen.

Heb hem nu 2x van begin tot eind gechecked en ben (nog) niet overtuigd.
Heb 3 tracks aangevinkt: Madman, Junkie en 3rd childhood
Nasty Esco Nasir is wel een leuk concept.
De grootste meevaller is iig dat Premier er niet doorheen schreeuwt.

Hier sluit ik me vooralsnog bij aan na 3 luisterbeurten.
Primo en Nas hebben uiteraard een hoge ondergrens, maar het is allemaal niet echt meer dan dat.
Vooral qua producties had het allemaal wel wat rauwer en vetter mogen zijn.
Paar aardige tracks en een hoop namedropping van femcee's en graf writers, maar heb toch het idee dat de leeftijd iets teveel doorsijpelt.

Super fijn dit! Hiphop in tijden van hiphop schaarste!

Ik ben niet zo sterk in hiphop teksten ontcijferen maar die bitcoin bullshit is metaforisch toch (voor drugs handel??). Laat het alsjeblieft metaforisch zijn....

Nas heeft met zijn investeringsmaatschappij geïnvesteerd in Coinbase waarmee hijzelf >$40 miljoen heeft verdiend. Sindsdien noemt hij zich de cryptocurrency Scarface en is het een terugkomend topic in zijn teksten. Niks metaforisch aan helaas

Oke! Dank voor de toelichting. En dank voor de melodieuze producties dj premier! Maar ik ga weer verder ‍♀️

Ik verhoog na nu een aantal keer luisteren. De beats zijn wel erg lekker hoor, en ook gevarieerd. Juist doordat er niet heel veel gebeurt in de producties houdt het een head nod factor en luistert het goed weg. Het subtiel scratchen in bijv Welcome To The Underground heeft een Primo teken maar het is niet zijn gewoonlijke scratch werk, maar nog steeds lekker.
Kwa producties heeft dit album wat weg van Gangstarr's Daily Operation en Step In The Arena.
Madman is trouwens nu echt een favoriet onder de favorieten, jammer dat die track relatief kort is. Pause Tapes kan ook zo op eerder genoemde albums. Ik waardeer het album meer en meer en ga naar 4.5*