Black Swan Lane - The Messenger (2025)

Je hebt artiesten die bij elke zucht onmiddellijk en wekenlang boven in de rotatielijsten staan, en je hebt bands die zelden of nooit commentaar krijgen. En die maanden later nog maar zeven - nu acht - stemmen hebben. Zijn de laatstgenoemde bands dan zo slecht? Of vallen ze simpelweg niet op.

Black Swan Lane valt inderdaad niet op. Dat blijkt wel. Ze maken natuurlijk ook geen opzienbarende of vernieuwende muziek. Ze klinken zelfs een beetje ouderwets. En ze hebben een zanger die niet vals zingt. Dat is ook al zo suf. En het rockt zelden.

Maar de stijl is heel herkenbaar Black Swan Lane. Het geluid is melancholisch, melodieus en licht nostalgisch, met invloeden uit de postpunk en dreampop. Alsof ze rechtstreeks uit een parallel universum komen waar Madrugada en The Church elkaar zacht omarmen.

Kortom, Black Swan Lane maakt muziek voor mensen die liever verdwalen in de schemering dan dansen onder een stroboscoop.

Prachtig!