Na slechts één enkele volledige beluistering kan ik eigenlijk geen enkele reden verzinnen om niet een welverdiende 4,5*-score te verbinden aan Cerburea Apusului van Argus Megere.
Het is een magistrale plaat die boeit en fascineert van begin tot eind. De furieuze, gure blackmetalpassages en de op Roemeense volksmuziek geïnspireerde secties gaan op een zeldzaam perfecte wijze hand in hand met elkaar en complementeren elkaar fantastisch. Er zijn maar weinig artiesten die een dergelijke samensmelting dusdanig overtuigend in een geslaagd en coherent geheel te verwerken, dat pakkend is van de eerste tot de laatste noot.
De band neemt in de vijf composities ruimschoots de tijd om spanning en sfeer op te bouwen en in die passages uitvoerig uit te weiden aan de hand van verschillende variaties op ritmische thema's en melodische ostinato's. Het stoort desalniettemin wonderwel helemaal nergens dat tracks soms tergend langzaam op gang lijken te komen. Sterker nog, Argus Megere lijkt precies op die momenten helemaal in haar element te zijn en de mooiste muzikale vondsten kunnen in de rijkelijk gevulde uitwaaierende passages worden bespeurd. De eigenschap die voor menig ander band in de regel de grootste zwakte of het grootste struikelblok blijkt te zijn, is hier juist de straftste karaktertrek.
Dat er nog vele luisterbeurten mogen volgen voor dit nog jonge muzikale pareltje dat het helaas niet tot mijn eindejaarslijst van vorig jaar heeft weten te schoppen, gezien het fysieke exemplaar gisteren pas binnen zijn gekomen. Alle ingrediënten zijn in ieder geval aanwezig om deze plaat in de toekomst tot een duurzame en blijvende aanwinst voor mijn immer uitdijende muzikale collectie te zien uitgroeien.