Weft is het soloproject van Charlie Anderson, bekend als sessiemuzikant en violist bij Panopticon. Op 'The Splintered Oar' blijkt hij veel meer in zijn mars te hebben en neemt hij een breed pallet aan instrumentatie voor eigen rekening op enkele gastbijdragen na. Waar Panopticon eerder dit jaar een flinke tegenvaller bezorgde, levert Weft het epische en sfeervolle album af dat ik eigenlijk van Panopticon had verwacht. Vooral de eerste twee nummers hebben een zeer herkenbare sfeer. Nochtans weet Anderson zijn eigen stempel op de muziek te drukken en levert zelfs op de valreep (19 december uitgebracht) een van de beste albums van dit jaar af naar mijn mening. 'The Hull' vink ik aan als hoogtepunt.