Spirergy - Wherever Forever (2026)

Ik heb een beetje een 2-ledig gevoel bij deze plaat. Waarom? De muziek klinkt heerlijk, maar de stem vind ik er niet bij passen. Het klinkt als Jon Anderson, maar dan niet de muziek van Yes.

Voor de liefhebbers zal het een prachtige plaat zijn, ik hoop dat de plaat een keer wordt gereleased als instrumentale plaat.

Old school symfo, duidelijk met veel liefde gemaakt, het heeft een bijna aandoenlijke charme.
Maar zoals bij meer releases in dit genre blijft de kwaliteit achter bij de ambities.

Op Progarchives is men erg positief over dit album, maar zoals zo vaak bij albums waar men daar positief is, vind ik het veel te belegen klinken. Degelijk, maar het raakt me niet. Daarbij klinkt het album productioneel ook niet heel goed. De zang staat ver voorin en laat dat nu niet het sterkste punt zijn van Dave Allen, de man achter deze 'band'.

Een ander zwak punt zijn de drums, die weliswaar best goed geprogrammeerd zijn, maar toch afbreuk doen aan het geheel.