Bonnie 'Prince' Billy - We Are Together Again (2026)

Nieuwe Callahan en nieuwe Oldham op stapel. Het leven lacht ons toe

Will Oldham is een tevreden mens. Tenminste die indruk wekte de eigenzinnige singer-songwriter vorig jaar mei in Doornroosje. Met vreemde capriolen amuseerde hij daar de aanwezigen, met stuntelige danspasjes en een excentriek opgemaakt gezicht. Sinds hij getrouwd en ondertussen alweer een tijdje vader is, heeft hij eindelijk de lang gehoopte rust in zijn leven gevonden. Die rust hoor je in zijn recente werk terug.

I Made A Place is een prachtige ode aan zijn in ontwikkeling zijnde prille gezin, en met The Purple Bird bewijst hij nogmaals dat hij zeker nog niet afgeschreven is. Het Bonnie Prince Billy alias verkeert in bloedvorm, en je kan gerust stellen dat Will Oldham en Bonnie Prince Billy meer dan ooit samenvloeien. De zanger heeft het niet meer nodig om zich achter een alter ego of zoals in Nijmegen achter een zwarte, gedeeltelijke bedekkende hoofddoek te verschuilen.

Will Oldham settelt zich vanaf I Made A Place midden in zijn thuisbasis te Louisville. Hij heeft het nomadebestaan een beetje afgezworen en wijkt eigenlijk enkel om te touren naar andere plaatsen uit. Tijdens die latere concerten zorgen de meestermuzikanten Jacob Duncan op saxofoon en alleskunner Thomas Deakin voor het nodige professionele vermaak. Gelukkig is dit duo ook tijdens het opnameproces van We Are Together Again van de partij, net als zijn neef en pianist Ryder McNair en broer en tevens bassist Ned Oldham.

Terug naar de kern dus, daar bij de Ohio River waar ooit met There Is No-One What Will Take Care of You het Palace Brothers verhaal begint. Ik kan het niet laten om bij Why Is the Lion? die plaat in herinnering te halen. Daar siert de heerser van de natuur de albumhoes. Een krachtig statement van leiderschap, charismatisch en zelfverzekerd. Eigenschappen die absoluut in deze fase van het leven passend op Will Oldham van toepassing zijn.

Maar goed, het gaat nu dus over We Are Together Again. Daar kijkt een nieuwsgierig leeuwaapje de wijde junglewereld in. Heel veel is er niet veranderd, de cirkel is ronder en hechter dan ooit. Why Is the Lion? gaat letterlijk door waar die mooie avond in Nijmegen eindigt. Het zijn de fluitpartijen van Thomas Deakin, Jacob Duncan en passant Nuala Kennedy, die daaraan memoreren. Will Oldham gaat het gespreksdialoog met zichzelf aan en neemt de luisteraar hierin mee. Het is bijna klassieke troubadour folk zoals alleen dit muzikale genootschap dat kan maken.

Ryder McNair dirigeert het strijkersgezelschap bestaande uit violisten Charlie Bisharat, Camille Miller en Sara Callaway, cellist Jake Braun en altviolist Zach Dellinger. Ze vervolgen de reis met bouzoukispeler Eamon O’Leary, bassist Chris Cupp, percussionist Caleb Vasquez, pianist Jim Marlowe en een koor bestaande uit Tory Fisher, Lacey Guthrie, Katie Peabody, Maggie Halfman en Catherine Irwin. De band als leefeenheid, een zelfbesturende commune, bestaande uit artiesten. We Are Together Again is pure rijkdom en dat voel je ook. Alles wat aan deze plaat hoort te kloppen, klopt dus ook. Bestaat perfectie, ja perfectie bestaat en is goud waard.

Bonnie "Prince" Billy - They Keep Trying To Find You (Official Video)Bonnie "Prince" Billy – They Keep Trying To Find You (Official Video)
In de clip van de vooruitgeschoven They Keep Trying To Find You single, presenteert de excentrieke Bonnie Prince Billy zich letterlijk als een bosjesman. Een met de natuur, maar ook onzichtbaar. De eenzame einzelgänger, een voyeur, hunkerend naar liefde. Ondanks de veilige keuze van geborgenheid handelt het klein gehouden Strange Trouble over het onvermogen om zich tegen de gevaarlijke buitenwereld te bewapenen. Je belooft het nageslacht een mooie wereld, de realiteit staat hier haaks op.

De Life is Scary Horses melancholie benadrukt de angst voor het onwetende. Is het slim om te schuilen voor alsmaar voortdurende onweersbuien of is het zinvoller om die sprankjes aan zonnestralen te vangen. Ook hier weer de waanzinnige prachtrollen van Thomas Deakin en Jacob Duncan, die juist die I See a Darkness waanzinleed op natuurlijke wijze verzachten. Eeuwige trouw, eeuwige vriendschap, samen voor- en tegenspoed delen. Het licht breekbare (Everybody’s Got a) Friend Named Joe doorbreekt diezelfde duisternis. Will Oldham eert niet enkel zijn familie, dit is tevens een bedankje aan de muzikanten die deze dromen en nachtmerries verwezenlijken.

De Mexicaanse getinte Vietnam Sunshine western klanken zijn een manisch depressieve mix tussen sentiment en vrolijkheid, en is het zwakste lelijke eendje broeder tussen zijn beeldschone zwanen zusters. In de ochtendnatuurwandeling van de Hey Little ontwaakt de zich alsmaar helende aarde. Bijzonder dat Will Oldham ervoor kiest om het normaal zo afgeschermde privéleven van dochter Poppy Oldham hier publiekelijk in de video te tentoonstellen. Het zijn tevens de geluksmomenten die dit familiegeluk kleur geven. Geluksmomenten die dit duet met vrouwlief Elsa nogmaals in alle kracht en veelvoud versterken.

Bonnie "Prince" Billy - Hey Little (Official Video)Bonnie "Prince" Billy – Hey Little (Official Video)
Bij het dromerige Davey Dead springt het samenspel met harpiste Erin Hill er bovenuit. Ze betovert niet enkel met haar instrument, maar heeft als spirituele rondspokende zangpartner zoveel extra’s te bieden. De dood waakt als een geest over het nummer, de dood als deel van het leven, niet zozeer als einde. The Children Are Sick wordt net als Strange Trouble als catchy probeersel al in Doornroosje gespeeld. Het publiek als achtergrondkoor, deelgenoot van de song. Veel is er niet aan gesleuteld, bij de eerste tonen herken ik het al. Dat zegt in principe meer dan genoeg.

We Are Together Again is een kop en staart plaat. Het schurende, intiem rockende Bride of the Lion beantwoordt de vragende doelstelling van het Why Is the Lion? openingsnummer niet. Het is een psychedelische afspiegeling van de liefde die als cliché alles overwint en sterker dan haat is. Moet je de boodschap moeilijk verpakken als het uiteindelijk om de inhoud draait? Laat Will Oldham maar op die vruchtbare voedingsbodem te Louisville fantastische liedjes schrijven. Voorlopig lijkt er geen einde aan die inspiratiebron te komen, de nummers vloeien letterlijk uit zijn hand.

Bonnie Prince Billy - We Are Together Again | Alternative | Written in Music - writteninmusic.com

Het grijpt je meteen. Een van de betere albums van Bonnie