Tender Ender - Black Swan (2025)

Black Swan is letterlijk tot de schoonheid van het duistere te herleiden. Wees niet bang voor de nacht en omarm de dood als deze zich aandient. Een zwaar thema, eenmansproject Tender Ender geeft er door de overdreven tragiek een luchtige twist aan. Thomas Schmidiger is geen groot zanger, maar een performer die het vooral van zijn ongecontroleerde emoties moet hebben. Met hulp van fragmentarische verknipte geluidscollages, elektrocyberpunk, film noir slide gitaaruitbarstingen, afstompende beats en vooral de sturende piano geeft hij zijn nachtmerries weer. Is het een keuze om deze te overwinnen, of is het een toewijding, een overgave, waar elk mens ooit mee te maken krijgt?

Het is de kunst om die sereniteit in de chaos van de noise te bewaken. Thomas Schmidiger bewandelt niet de meest gemakkelijke weg. Het leven is dan ook niet eenvoudig. Met verschillende omwegen lukt het je toch om deze te trotseren. Zo kan je Black Swan ook het beste omschrijven. Het is een barre tocht, met een overschot aan pathetische dramatiek. Het is aantrekken en afstoten. Gelukkige sprookjes bestaan niet, deze worden zo voor de consument ontworpen. Uiteindelijk wil je toch met een goed gevoel gaan slapen.

We kunnen er lang en breed over praten: Black Swan dwingt in ieder geval een mening en respect af. Pas als de zanger zwijgt en de futuristische soundscapes het van hem overnemen, wordt het echt interessant. Zelfs zonder de doodskreet in No Way Out is er voldoende overtuiging. Op dit soort momenten zaait Tender Ender verwarring en gebruikt hij de onderliggende angst om een paniekaanval op te wekken. Trauma’s acclimatiseren nu eenmaal het beste aan de duisternis en openbaren zich op die spaarzame ogenblikken dat de stilte heerst. Het speeldoosje in het afsluitende The Wqave vormt de hartslag van Black Swan. Als die klanken doven, sterft tevens de ziel van de plaat.

Black Swan intrigeert vooral op het muzikale vlak. Een jammerende Thomas Schmidiger in slachtofferrol. De spin die in zijn eigen gesponnen web in de knoop raakt. Black Swan bezit die claustrofobische interesse en haakse desinteresse van het pandemietijdperk. Alsof deze op een beschimmeld zolderkamertje geïsoleerd van de buitenwereld door een uitverkoren kluizenaar in elkaar gezet is. Juist dat ongemakkelijke maakt de plaat zo puur.

De aantrekkingskracht van het onverwachte. Iedereen herkent dit soort situaties die hij het liefste zo snel mogelijk wil ontvluchten. Al houdt dezelfde magnetische aantrekkingskracht de luisteraar in de greep. Onbewust komt de boodschap beter over dan waar Thomas Schmidiger ooit van heeft kunnen dromen.

Tender Ender - Black Swan | Alternative | Written in Music - writteninmusic.com