Wat een prachtige plaat! Vier nummers variërend van redelijk kort tot praktisch plaatkantvullend, steeds met een tekst die een inkijkje probeert te geven in de geest van een getroubleerde psychiatrische patiënt met diagnoses als dwangstoornis, narcisme, psychopathie en dissociatieve identiteitsstoornis ("gespleten persoonlijkheid"). Of tekstschrijver en zanger Hans Andreas Brandak daarbij diep in het DSM-handboek is gedoken weet ik niet, en het is ook onduidelijk of je wel in zulke goede handen bent bij de Commissioner in Lunacy, maar de teksten vormen in ieder geval een mooie kapstok voor de fraaie muziek die ergens uit de buurt van Marillion en IQ komt. De zang doet me bij toerbeurt aan Kaz Lux, Fish en Queensrÿche's Geoff Tate denken, en de muziek (want daar gaat het natuurlijk om) is superbe, met sterke melodielijnen, bijna subliminale bassen, stevige drums, en een gitaar die afwisselend stevig en lyrisch à la Steve Rothery is, plus op het slotnummer nog een arrangement voor orkest van Clive Nolan. Prachtig, moeilijk te verkrijgen want verschenen op het kleine Noorse Crime-label, maar voor prog-fans meer dan de moeite waard.