Queen Esther - Blackbirding (2026)

Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Review: Queen Esther - Blackbirding - dekrentenuitdepop.blogspot.com

Review: Queen Esther - Blackbirding
De Amerikaanse muzikante Queen Esther heeft een buitengewoon ambitieus conceptalbum gemaakt, maar het is ook een verrassend veelzijdig rootsalbum, dat in muzikaal en zeker ook in vocaal opzicht indruk maakt

Queen Esther is een compleet nieuwe naam voor mij, maar het is een naam die ik vanaf nu in de gaten ga houden. De New Yorkse muzikante heeft inmiddels een zeer gevarieerde loopbaan achter zich, maar op Blackbirding omarmt ze de Amerikaanse rootsmuziek. Het is Amerikaanse rootsmuziek die op een opvallend breed terrein uit de voeten kan en dat kan ook de stem van de Amerikaanse muzikante. Queen Esther heeft ook nog eens gekozen voor een bijzonder conceptalbum, dat enige kennis van de Amerikaanse burgeroorlog vereist, wat haar nieuwe album nog wat interessanter maakt, al is het ook een album met songs die makkelijk overtuigen. Knap album.

Het is kennelijk de week van de verpletterende openingstracks, want na de openingstrack van het album van Jay Buchanan wist ook Queen Esther me direct te overrompelen met de eerste track van haar nieuwe album Blackbirding, dat ik ontdekte via de nieuwsbrief van promotor Angela Backstrom.

Het is een track die in muzikaal opzicht de fantasie prikkelt, maar dat doet Queen Esther vooral met haar geschoolde stem. Ik had echt nog nooit van Queen Esther gehoord, maar ze draait al even mee en heeft inmiddels een ruime handvol albums op haar naam staan. Het zijn albums die in muzikaal opzicht een breed palet bestrijken en muziek is naar verluidt slechts een van de vele terreinen waarop Queen Esther actief is.

De openingstrack van haar nieuwe album wist direct mijn aandacht te trekken en vast te houden en ook de andere tracks op het album zijn van hoog niveau. Amerikaanse rootsmuziek staat centraal op Blackbirding, maar het kan vervolgens alle kanten op. De muzikante uit New York heeft ook nog eens een bijzonder ambitieus album gemaakt.

Dat zit hem deels in de thematiek, want Blackbirding is een conceptalbum over de slag bij Gettysburg, een van de beslissende momenten in de Amerikaanse burgeroorlog. Queen Esther beschrijft de slag bij Gettysburg vanuit het perspectief van de zwarte Amerikaan en een feministisch perspectief, wat interessante perspectieven zijn.

Ook in muzikaal opzicht is Blackbirding een interessant album, want Queen Esther verwerkt steeds weer andere invloeden in haar songs. Het ene moment maakt ze pure countrysoul met een prachtige rol voor de pedal steel, maar het album bevat ook jazzy songs en songs die opschuiven richting vintage soul en gospel of richting R&B en pop. Blackbirding schakelt niet alleen makkelijk tussen genres, maar stapt ook door de tijd met songs die verrassend eigentijds klinken en songs die vele decennia oud zouden kunnen zijn.

De Amerikaanse muzikante heeft haar album zelf geproduceerd, tekent voor de songs en is verantwoordelijk voor de leadzang. Die zang is indrukwekkend en tilt het album song na song flink op. De muzikante uit New York beschikt over een rauwe soulstem, maar ze kan ook flink variëren met haar stem en fraai doseren. Het is een stem die makkelijk overtuigt, maar die ook zeer eigenzinnig is. Het is een stem die het verhaal van haar album op indringende wijze vertelt, waardoor je met volle aandacht blijft luisteren naar Blackbirding.

Ik kan me goed voorstellen dat het album de basis kan vormen voor een interessante theatervoorstelling, maar ook als album maakt Blackbirding makkelijk indruk. Voor de muziek op het album vertrouwt Queen Esther op een aantal zeer competente muzikanten. Met name het gitaarwerk op het album vind ik bijzonder mooi, maar ook de andere muzikanten die zijn te horen op Blackbirding voorzien het album van een zeer smaakvol geluid.

Het is een geluid dat altijd in dienst staat van de stem van Queen Esther, maar dat ook is volgestopt met fraaie accenten van met name snareninstrumenten. Het knappe van Blackbirding van Queen Esther is dat het een album is dat ambitieuzer en eigenzinniger klinkt dan het gemiddelde Amerikaanse rootsalbum, maar zeker geen album is dat vol staat met moeilijkdoenerij. Ik had nog nooit van Queen Esther gehoord, maar haar nieuwe album is zeer interessant. Erwin Zijleman