Courtney Barnett - Creature of Habit (2026)

Een nieuwe van Courtney, leuk nieuws. Zat er al aan te komen na het uitbrengen van eerste single; Stay in Your Lane. Nu is ook Site Unseen uit.

Courtney Barnett klinkt echt volledig uitgeblust, kraak noch smaak die nieuwe singles.

Oh gek, ik vind het juist wel weer eens fijne nummers van haar.

Mantis & Sugar Plum

Kijk, dit lijkt er meer op! Vooral Mantis klinkt erg fijn.

Ik vind de nieuwe nummers wel aardig, maar niet meer dan dat. Geef mij maar de ouwe gruizige sjaggerijnige Courtney.

Oei dat klinkt niet best....dat.vind ik namelijk ook verreweg haar beste periode (sometimes.....). Met de opvolgers kan ik weinig.
Ga ik er nog aan beginnen?

Toch maar aan de vrijgegeven nummers begonnen en dat maakt mij wel nieuwsgierig naar de rest. Het klinkt wat gelikter dan haar debuut album, maar zeker fijner dan de opvolgers.
Ik geef het zeker een kans!

Gewoon een prima albumpje van Courtney. Rustig met als hoogtepuntjes als ze haar sarcastische zang opzet in Mantis en Another Beautiful Day. Mantis kan als song wel eens hoog scoren bij mij aan het einde van het jaar.

Een lesje in hoe kan ik met 2 akkoorden een nummer volspelen, spijtig genoeg zonder memorabele momenten.

Het kenmerkende cynisme begon Courtney Barnett op te breken. De verbitterende teksten van Things Take Time, Take Time wekten de indruk dat de muzikant tegen een burn-out aanliep. Zelfs de alledaagse simpele irritaties wogen zwaar, waardoor ze besloot om het rustiger aan te doen. Daar paste de druk van het kleine eigen platenlabel Milk! Records niet meer tussen. Na de opheffing daarvan werd het tijd om schoon schip te maken. Sterker nog, het luchtte zodanig op, dat er weer ruimte voor liedjes in haar hoofd ontstond.

Na de tranen en het therapeutisch loslaten vloeiden de songs weer als vanouds vanzelf uit haar pen. Wanneer de woorden eenmaal op papier stonden, werden deze zorgvuldig door Courtney Barnett geanalyseerd. Dit gaf rust en betekenis maar betekende niet dat het nu direct uitstekend met Courtney Barnett ging, blijkt bij beluistering van Creature of Habit.

In het dromerige Wonder heerst de twijfel. Hoe kijkt de omgeving tegen haar aan en wordt er niet achter de rug om over haar geroddeld? De van oorsprong Australische rockster zit tegenwoordig op een prettige manier hoog in haar emoties. Ondanks dat er zeker hulp geboden wordt, moet Courtney Barnett het uiteindelijk toch allemaal alleen klaarspelen.

Creature of Habit ruimt op en openingstrack Stay in Your Lane geeft dit treffend weer. Stay in Your Lane is een ouderwetse indiepop/rocksong zoals er velen in de jaren negentig geschreven werden. Stella Mozgawa van Warpaint drukt zoals vanouds haar stempel met stevig drumwerk. Door het uptempo karakter zakt Creature of Habit niet in zelfmedelijden weg. Bijna vanzelfsprekend bewapent de zangeres zich met sarcasme en zelfspot, zij het minder dan voorheen. Het is daarbij de kunst om die zwarte rand van voorganger Things Take Time, Take Time weg te vijlen, waardoor het geen zwaarmoedig geheel wordt.

Het schrijfproces van Site Unseen kwam maar stroef op gang, pas toen folky Katie Crutchfield (Waxahatchee) zich erin mengde begon het te lopen. Ze delen hetzelfde gevoel van heimwee en vullen elkaar daarin verbaal treffend aan. Na een paar troosteloze regenliedjes breekt vanaf One Thing at a Time de zon door. Mantis presenteert Courtney Barnett als een opgewekte grunge zangeres, die haar depressies overwonnen heeft. Ze herinnert mij hier aan die andere Courtney, namelijk Courtney Love, maar dan wel in haar beste dagen. De muzikale omlijsting van Mantis meet zich hierbij met het betere Fleetwood Mac werk.

De juweeltjes bevinden zich dus in het midden van de plaat. Ook de luie slacker rock van Sugar Plum ademt het oude gelukzoekersgevoel van California in de jaren zeventig uit. De wave van Same heeft daarentegen weer een zonnige eighties uitstraling. Het lekker gestoorde Great Advice toont genoeg dwarsigheid en koppige weerhaken. Hier rekent Barnett af met de manipulerende bemoeiallen die de zangeres met al hun goede raad gaan tegenstaan.

Ouder en wijzer sluit ze met het bevredigende Another Beautiful Day af. Als de gitaar het smerig van haar zang overneemt, besef je opeens dat Courtney Barnett ook een verdienstelijke muzikant is. Het volwassen Creature of Habit mist dan wel wat van die humorvolle scherpte, het sarcasme en de zelfspot van de eerdere platen, de plaat biedt wel een mooie aanloop naar Courtney Barnetts hervonden zelfbewustzijn, en misschien nog belangrijker, naar haar zelfredzaamheid.

Courtney Barnett - Creature of Habit | Alternative | Written in Music - writteninmusic.com

Hele fijne verrassing voor mij na twee teleurstellende albums. Ik denk dat ze haar debuut niet meer gaat overtreffen, maar dit komt dicht in de buurt. Tekstueel minder spitsvondig en beschouwend, maar ik ben blij met de weer ouderwets "rammelende" muzikale koers. Voor mij meer waard dan de voorlopige score op MM. Ik ga voorlopig voor 4.0.