Whispers in the Shadow - Rapture (2025)

Het lijkt wel alsof elk nieuw album beter en beter wordt, vind ik de voorganger al bovengemiddeld goed; dit album knalt er nog meer uit zo op het eerste gehoor. Het knappe van deze band is dat ze behoorlijk gevarieerd kunnen klinken op hun platen, met uitstapjes naar folk en postrock. Het meer op (goth)rock gerichte psychedelische donkere geluid met een lichte ondertoon dankzij de hoge sterke zang heeft mijn voorkeur. Die algehele sound op deze nieuwe plaat en de voorganger doet me trouwens ook aan een donkere versie van Led Zeppelin denken. Ik ken uiteraard niet hun hele oeuvre; daarvoor is het teveel, maar The Urgency Of Now, Ghosts en deze vind ik tot nu toe met stip hun beste.

Komt bij mij binnen met 4,5* en dat gebeurt me maar zelden. Het album staat dan ook in de bestelling.

Client Challenge - whispersintheshadow.bandcamp.com

Alicia, DjFrankie, jorro, Juul1998B

Zanger en frontman Ashley moet haast wel uit een duister ritueel zijn ontsnapt. Het album gloeit zo donker dat de taferelen in dit beruchte schaduwtheater vanzelf opdoemen en - voordat je het in de gaten hebt - word je een wereld ingeloodst waar gitaren als dikke rookpluimen langs muren schuren om daarna als grimmige entiteiten uit de lommerte te glibberen. Bereid je daarom maar goed voor op de tocht door een grensgebied waar het licht zeldzaam is en waar de tijd voortdurend lijkt te aarzelen je weer vrij te laten.

Rapture is het nieuwe studioalbum van de Oostenrijkse gothic-/postpunkband Whispers in the Shadow. Het album duikt diep in thema’s als religie, liefde, dood en spiritualiteit, verpakt in een spannende, mysterieuze cocktail van gothic rock en postpunk. En zonder hun roots te verliezen durft dit illustere gezelschap toch ook weer nieuwe muzikale wegen te bewandelen. Maar bovenal hoor je dat de band uit Wenen dertig jaar ervaring heeft - en hoe fijn is dat - de heren klinken nog lang niet uitgeblust.

Luister maar naar Endure of Origin Story en huiver…

Het gebeurt me nog maar zelden dat ik een album helemaal goed vind. Deze nieuwe plaat is er zo een. Veel overeenkomsten uiteraard met 'de groten' uit de jaren 80, maar ik hoor hier ook zoals ik al eerder zei een donkere versie van Led Zeppelin in terug vanwege de heerlijke rock en zang. Er staan twee parels op die er uitspringen; Origin Story en Endure en zo hoort dat ook bij een meesterwerkje.