Maja de Rado & Porodična Manufaktura Crnog Hleba - Stvaranje (1974)
mijn stem
1 stem
1
geplaatst: 23 februari, 18:06 uur
Een wat obscure folkplaat uit 1974 uit het toenmalige Joegoslavië.
Zangeres/songwriter Maja de Rado (leadzang, 12-snarige akoestische gitaar) en haar neven Jugoslav Vlahovic (prim, gitaar, achtergrondzang) en Slobodan Kuzmanovic (akoestische gitaar) vormden eind jaren 60 een bijzondere underground acid-folkgroep genaamd PORODICNA MANUFAKTURA CRNOG HLEBA.
Ze werden al snel onderdeel van de opkomende "akoestische scene van Belgrado" in de vroege jaren 70, waar veel muziekgroepen samenkwamen om de psychedelische folk- en traditionele muziek met de hedendaagse pophouding te verkennen. Het was deels ook een reactie op de meer populaire, luide en trotse elektrische heavy (progressieve) rock van toenmalige bands. in 1974 nemen ze hun debuut-LP "Stvaranje" ("De Schepping") op. Het idee ervoor ontstond tijdens een verblijf van de groep op het Kroatische eiland Brač in januari 1974. Opvallend is dat de Servische groep in het Kroaats zingt. In het Joegoslavië van 1974 waarschijnlijk geen belangrijk item, nu zou het echt niet kunnen. Het vroege einde van de band in 1975 veroordeelde de plaat tot de vergetelheid, waardoor het hun enige LP bleef die ooit werd uitgebracht. De originele vinyluitgave werd in een bescheiden oplage uitgebracht door het PGP RTB-label, waardoor het tegenwoordig een van de meest gezochte rariteiten uit de voormalige Joegoslavische pop- en rockmuziek is. Er is nog wel een Oostenrijkse heruitgave op vinyl geweest in 2005 maar ook in hele beperkte opgave. En van deze uitgave is in 2014 een cd uitgave op de markt gebracht, die ik dus bezit. De eerste uitgave was qua productie al niet best en de cd uitgave is niet beter. Niet opgepoetst of dergelijke.
Dan de muziek. De dromerige, sfeervolle folk/rock van Rado en haar band klinkt niet echt Oost-Europees. Met akoestische gitaren, een vlotte ritmesectie en veel klaaglijke fluit klinkt dit als iets dat zo uit de Canadese underground van de jaren zeventig had kunnen komen, bijvoorbeeld Harmonium, en het is even sfeervol als charmant.
Er zijn veel interessante momenten die ervoor zorgen dat dit album stevig verankerd blijft in de acid-folk of psychedelische akoestische rock van de jaren zeventig. De belangrijkste instrumenten, fluit en tamboerijn, waren in 1974 nog niet gangbaar in de rockscene, op een paar opmerkelijke en beroemde uitzonderingen na. Dus wel bijzonder en moedig dat ze die voluit inzetten.
Al met al best een interessante plaat en vooral erg jammer dat de productie zo slecht is. Als de originele tapes er nog zouden zijn en dan een goed technicus beschikbaar die dit in een moderne studio aan zou pakken zouden er veel details naar voren komen, die nu amper herkenbaar zijn. Ondanks dat toch leuk om zo'n obscure plaat uit voorheen Joegoslavië te beluisteren.
Zangeres/songwriter Maja de Rado (leadzang, 12-snarige akoestische gitaar) en haar neven Jugoslav Vlahovic (prim, gitaar, achtergrondzang) en Slobodan Kuzmanovic (akoestische gitaar) vormden eind jaren 60 een bijzondere underground acid-folkgroep genaamd PORODICNA MANUFAKTURA CRNOG HLEBA.
Ze werden al snel onderdeel van de opkomende "akoestische scene van Belgrado" in de vroege jaren 70, waar veel muziekgroepen samenkwamen om de psychedelische folk- en traditionele muziek met de hedendaagse pophouding te verkennen. Het was deels ook een reactie op de meer populaire, luide en trotse elektrische heavy (progressieve) rock van toenmalige bands. in 1974 nemen ze hun debuut-LP "Stvaranje" ("De Schepping") op. Het idee ervoor ontstond tijdens een verblijf van de groep op het Kroatische eiland Brač in januari 1974. Opvallend is dat de Servische groep in het Kroaats zingt. In het Joegoslavië van 1974 waarschijnlijk geen belangrijk item, nu zou het echt niet kunnen. Het vroege einde van de band in 1975 veroordeelde de plaat tot de vergetelheid, waardoor het hun enige LP bleef die ooit werd uitgebracht. De originele vinyluitgave werd in een bescheiden oplage uitgebracht door het PGP RTB-label, waardoor het tegenwoordig een van de meest gezochte rariteiten uit de voormalige Joegoslavische pop- en rockmuziek is. Er is nog wel een Oostenrijkse heruitgave op vinyl geweest in 2005 maar ook in hele beperkte opgave. En van deze uitgave is in 2014 een cd uitgave op de markt gebracht, die ik dus bezit. De eerste uitgave was qua productie al niet best en de cd uitgave is niet beter. Niet opgepoetst of dergelijke.
Dan de muziek. De dromerige, sfeervolle folk/rock van Rado en haar band klinkt niet echt Oost-Europees. Met akoestische gitaren, een vlotte ritmesectie en veel klaaglijke fluit klinkt dit als iets dat zo uit de Canadese underground van de jaren zeventig had kunnen komen, bijvoorbeeld Harmonium, en het is even sfeervol als charmant.
Er zijn veel interessante momenten die ervoor zorgen dat dit album stevig verankerd blijft in de acid-folk of psychedelische akoestische rock van de jaren zeventig. De belangrijkste instrumenten, fluit en tamboerijn, waren in 1974 nog niet gangbaar in de rockscene, op een paar opmerkelijke en beroemde uitzonderingen na. Dus wel bijzonder en moedig dat ze die voluit inzetten.
Al met al best een interessante plaat en vooral erg jammer dat de productie zo slecht is. Als de originele tapes er nog zouden zijn en dan een goed technicus beschikbaar die dit in een moderne studio aan zou pakken zouden er veel details naar voren komen, die nu amper herkenbaar zijn. Ondanks dat toch leuk om zo'n obscure plaat uit voorheen Joegoslavië te beluisteren.
* denotes required fields.
* denotes required fields.