Linda Perry - Let It Die Here (2026)

Fijn album. Het geluid is wat rauwer dan van de artiesten voor wie ze normaal gesproken schrijft en dat bevalt me goed.

Er is ook een film aan gekoppeld lees ik op haar Bandcamp-pagina over haar leven en dit is de begeleidende album ervan.

https://ktffilms.com/let-it-die-here/

Deze van de 4 Non Blonde binnenkort maar eens verkennen.

Was eigenlijk niet van plan om dit album te gaan luisteren maar toch gedaan omdat ze ook een aantal nummers heeft geproduceerd voor de nieuwe van Mon Laferte Femme Fatale Vol. 2 (2026) en dat staat bij mij op de short-list voor album van het jaar.

"What Lies with You" is best wel mooi, maar ik vind haar stem mooier op het nummer erna. En "Now That She's Gone" is een lekkere Blues Rocker.

Wat me opvalt bij de eerste beluistering is dat dit album veel gevarieerder is dan ik in eerste instantie had verwacht. En dat er genoeg subtiele dingen gebeuren op de achtergrond. Het instrumentale "Anxiety" is een soort Free Jazz intermezzo, die ik hier ook niet had verwacht.

Ben alleen niet zo'n fan van de strijkers (het klinkt als uit een kassie) alhoewel ik denk dat ze op sommige nummers over een compleet orkest beschikt. Door die strijkers op de achtergrond in diverse nummers heeft het ook wel iets met 70s Pop en Rock. Met daarnaast een flinke dot Blues Rock. Snap niet dat Linda dit op haar Bandcamp pagina af doet met slechts : Alternative.

De cover die geen cover is van "Beautiful" (bekend van Christina Aguilera) is door Linda zelf geschreven, wist ik niet tot vandaag. Via Discogs blijkt dat Perry ook schreef en produceerde voor onder andere P!nk / Gwen Stefani / Courtney Love / Celine Dion /Alicia Keys / Cheap Trick / James Blunt / Pat Benatar... best wel een rijtje namen. Wist ik ook niet tot vandaag.

Ondanks dat dit wel een interessant en gevarieerd album is dat goed valt, is die voor mij toch een paar nummers te lang. Ook de stem van Linda Perry en haar Power Pop strot die hier vaak wel soulvol klinkt is niet helemaal waar ik van hou. Iets dat na volgende beluisteringen misschien went.

Ook "I Am Daughter" is mooi, een ingetogen Soft Rock nummer met Bossa Nova invloeden, alleen die strijkers... dat had toch beter gekund.

Na de instrumental Liberation" volgt de wat soulvolle Bluesy crooner "Albatross" dat doet wat denken aan Alanis Morissette.