The Babys - Anthology (1981)

Isn't It Time en Every Time I Think of You, de bekendste nummers maar ook echt de beste vind ik. Iedereen kent ze eigenlijk wel. Een keer gekocht in de hoop dat de rest van de nummers ook allemaal zo mooi waren, maar dat feest ging dus helaas niet door.

Merkwaardig dat Piece of the action hier niet op staat.

Ja, Ceasar, Piece of the Action, was zowat de derde hitsingle, in de slipstream van die 2 grotere hits, en was inderdaad best een goed nummer om hierop te zetten, helaas staat het er niet op, een serieuze misser vind ik.

Behalve die 2 grote hits (5 en 9) stelt de rest muzikaal helaas niet zoveel voor. Jammer!

***

Ik heb deze CD als heruitgave (24-bit digitally remastered) uit 2001 van Disky en kostte maar € 2,-.

Van mij hadden ze die vervelende cover van 'I love how you love me' in mogen wisselen voor 'Piece of the action'.
Ik houd niet zo van compilaties met live en studio door elkaar. 'Looking for love' had hier in de studio-versie beter op zijn plaats geweest. Hoewel ik nog een aantal album-favorieten mis is het verder wel een prima verzamelaar.

Deze verzamelaar (ook van Disky, dus goedkoop) is ook aan te raden. Heeft wel Piece of the Action!

The Babys - Isn't It Time (1997)

Zonder "piece of the action" is dit geen goede bloemlezing.

Ik heb de Disky verzamelaar en die vind ik beter. met nummers als isn't it time, golden mile, , every time i think of you, Piece of the the action, i was one, California en nog meer mooie liedjes.

De reden waarom A piece of the Action niet op deze cd staat is simpel: het werd alleen in Nederland uitgebracht.

De rest van de wereld hield het op de ballad Silver dreams. Overigens zeker niet beter dan A piece of the action.
En naar alleen Nederland wordt er door de platenmaatschappij die compileert in de regel niet gekeken.

Ik denk op zich de kracht van de Babys wel te weten: melodieuze rock, waarbij de nummers zowel wat stevigere momenten kennen en tegelijkertijd wat gas terug nemen. De nummers, gecombineerd met de vocalen van Waite, worden dan gevoelig en aantrekkelijk. De bekende singles Isn't it time en Every time I think of you zijn er voorbeelden van. Het mag ook mooi aanzwellen, daar zijn de Babys ook best goed in.

Het kan alleen stevig zijn zoals de opener If you've got the time, de matige live-track en Money of alleen
een ballad zoals Silver dreams. Maar dan vliegt de band in de regel of uit de bocht of wordt te sentimenteel. Of de song moet gewoon echt goed zijn.

Zoals de track Head First. Ik heb zelf altijd een zwak gehad voor Give me your love (b-kant van Isn't it time).
Maar het is geen hardrock band.
Dat maakt in songwriting en uitvoering het er allemaal niet eenvoudiger op.

Dat betekent dat overwegend er best een groot aantal goede nummers op deze Anthology staat. Maar ik begrijp ook dat de band uiteindelijk maar een kort leven beschoren was.

In de beginjaren van het CD-tijdperk waren de afzonderlijke albums van The Babys moeilijk of niet verkrijgbaar, reden waarom ik naast de twee succesvolste LP's van de band alleen twee CD-verzamelaar van hen bezit. Namelijk deze en de hierboven al eerder genoemde Disky-verzamelaar Isn't it time. Die twee vullen elkaar bewonderenswaardig goed aan, vrijwel zonder overlap, afgezien van hun twee bekendste hitsingles.
Alleen mis ik dan nog steeds het nummer I'm falling, een single die in Nederland niet verder kwam dan de tipparade, maar waar ik nog steeds een zwak voor heb. Maar goed, die staat dan gelukkig weer op de LP Broken heart, die ik eveneens heb.

Ik heb dat gemis nooit goedgemaakt toen hun afzonderlijke albums op CD verschenen (en enkele jaren geleden zelfs als clamshell-boxje). Ik laat het maar zo; ik vind The Babys een goede band, maar heb het idee dat ik aan de huidige selectie wel voldoende van hen in huis heb.

Bepalend voor het unieke geluid van de band was in de eerste plaats het stemgeluid van John Waite - en daarmee trap ik natuurlijk een open deur in. Maar ik houd ook wel van het totaalgeluid: ballads op het randje van het sentiment, afgewisseld met stevige rockers, waarin met name de drums relatief hard waren ingemixt, zeker voor die tijd. Een kunstje dat de toen nog relatief onbekende producer Ron Nevison in de jaren tachtig tot zijn handelsmerk zou maken, al ben ik niet altijd ondersteboven van zijn manier van produceren.

Overigens verscheen deze verzamelaar oorspronkelijk in 1981 als een tien tracks tellende LP, waarna hij in het CD-tijdperk met zeven extra nummers werd aangevuld. Ook ik ben geen fan van live-nummers op een verzamelaar, vandaar een halve punt aftrek. Ik heb wel het idee dat deze compilatie het beste uit de Babys-catalogus naar voren haalt. Zoals gezegd; eigenlijk mis ik alleen A piece of the action en I'm falling, nummers die kennelijk alleen in Nederland op single werden uitgebracht.

Album werd trouwens, net als alle reguliere Babys-LP's uitgegeven op Chrysalis en niet op Ariola, zoals hierboven vermeld. Ik zal een correctie indienen. Evenals voor de zeven 'bonustracks' die later aan de LP-versie zijn toegevoegd. Stoere hoes wel, trouwens.