Tom Misch - Full Circle (2026)

De pre-order staat klaar voor mij en ik hunker naar het einde van de week als deze plaat op de deurmat klaarligt.

'Sisters With Me' is nu al een prachtig nummer, met de zus van Tom op de sax. De videoclip is het ook absoluut waard om op een zondagochtend te kijken. Heel wholesome: Videoclip Sisters With Me

Dit is fraai, soms doet het me qua gitaarspel wat aan JJ Cale denken en op andere momenten qua zang weer aan Jordan Rakei, die qua geluid uit hetzelfde vaatje tapt. Full Circle is geen wereldschokkend album maar als geheel klinkt het coherent en is het zorgvuldig ingespeeld. Het ambacht spat er vanaf en het klinkt sterk.
Ook de teksten dragen bij aan de relaxte sfeer en gaan over (zelf)ontwikkeling en persoonlijke groei. Favorieten zijn het onroerende Sisters With Me en de afsluiter Days of Us, met prachtig blaas en strijkwerk.

Full Circle lijkt op het eerste gehoor een 'simpele' liedjes plaat, maar heeft alles in zich om onder de huid te kruipen. Zeker met een koptelefoon op is er veel te ontdekken!

Red Moon is alvast een prachtig nummer.

Exact dit. Met de huidige warme temperaturen is dit alleen maar genieten!

Ja, sluit ik me bij aan. Voelde aanvankelijk niet echt de urgentie om deze plaat veel luistertijd te geven. Maar wel een vriendelijke plaat om in het bijzijn van mijn vriendin op te zetten. Maar het album groeit en groeit. Ingetogen nummers die ontzettend goed in elkaar zitten.

Tom Misch blijft ook maar doorgaan met het maken van muziek. Dit Full Circle is als totaal wel samen te vatten als een album voor zonnig weer. Maar er zit meer in. Opener Flowers in Bloom is verstild en rustig, bijna sereen te noemen. Dan Red Moon, die echt heerlijk is. Groovend, goede ritmes, muzikaal rijk en ook nog eens aanstekelijk. Behoort zeker tot het beste van dit album. Verder met de zomerse vibes op chill stand bij Slow Tonight en daarna de lekkere sax op het ontspannen Sisters With Me. Bij Old Man kan je gerust een beetje wegdommelen en voelt Running Away als een soort tussendoortje. Met Goldie is niet zoveel aan de hand. Opvallender is dan wel weer Echo from the Flames, de violen geeft het nummer een mooie sereniteit mee. Fear… is uiterst rustig en ontspannen, waar de gitaar op Sultan of Silence echt wat toevoegt. Afsluiter Days of Us kent ook een mooie rijke instrumentale omlijsting. Prettige plaat dit.