Kill Karl - Suck on My Album (2025)
mijn stem
1 stem
Verenigde Staten
Rock / Metal
Label: Jake Makes Metal
-
Suck on My Album (1:26)
-
Welcome to the Shit Show (2:21)
-
Don't Be a Bitch (2:04)
-
Figure It the Fuck Out (2:09)
-
Gimme Fuckin' Cheeseburger (2:34)
-
Don't Shit Where You Eat (2:38)
-
I Don't Give a Fuck (2:04)
-
Go Fuck Yo Self (2:42)
-
Where Have All of My Fucks Gone? (3:49)
-
The Last Song Ever (1:13)
-
I'm a Metalhead, Bitch! * (2:26)
-
Get the Fuck Over It * (2:52)
-
Not My Fucking Problem * (2:32)
-
Figure It the Fuck Out [Dark Version] * (2:35)
toon 4 bonustracks
totale tijdsduur:
23:00
(33:25)
0
geplaatst: 9 maart, 17:03 uur
'I make music for people with ADHD', aldus Kill Karl. Dat kun je wel zeggen. Het stuitert alle kanten op. Alsof Mike Patton in System of Down speelt en K3 heeft uitgenodigd mee te doen (we horen zelfs een Tom Waits imitatie voorbij komen in Go Fuck Yo Self).
Klinkt leuk toch? Jazeker, dit album is leuk met het heen en weer slingeren van metal naar hip-hop en kinderliedjes (als het daar voor door moet gaan).
Maar kijk naar de titels: fuck dit en fuck dat. En ik als niet tekstenman kan niet om deze teksten heen: het poep-pies gehalte is hoog ('hi hi ik maak ook scheetgeluidjes op dit fucking album') en de teksten echt te flauw voor woorden. Zo flauw dat grappig niet grappig meer is en waardoor de aanvankelijke lolligheid van al die genres door elkaar een stuk minder gaan worden.
Meneer bereikt een irritatiegrens van hier tot Tokyo. Het is gewoon domme, ordinaire humor die geen humor meer mag heten tenzij je een puber van 14 bent en moet lachen om kont, tieten, fuck en bitch.
En toch.... en toch.... misschien moet ik System of a Down nu opzetten onder het genot van een cheeseburger (of stiekem toch nog een keer Kill Karl om te luisteren hoe slecht het is: I don't give a fuck).
Klinkt leuk toch? Jazeker, dit album is leuk met het heen en weer slingeren van metal naar hip-hop en kinderliedjes (als het daar voor door moet gaan).
Maar kijk naar de titels: fuck dit en fuck dat. En ik als niet tekstenman kan niet om deze teksten heen: het poep-pies gehalte is hoog ('hi hi ik maak ook scheetgeluidjes op dit fucking album') en de teksten echt te flauw voor woorden. Zo flauw dat grappig niet grappig meer is en waardoor de aanvankelijke lolligheid van al die genres door elkaar een stuk minder gaan worden.
Meneer bereikt een irritatiegrens van hier tot Tokyo. Het is gewoon domme, ordinaire humor die geen humor meer mag heten tenzij je een puber van 14 bent en moet lachen om kont, tieten, fuck en bitch.
En toch.... en toch.... misschien moet ik System of a Down nu opzetten onder het genot van een cheeseburger (of stiekem toch nog een keer Kill Karl om te luisteren hoe slecht het is: I don't give a fuck).
* denotes required fields.
* denotes required fields.