Luke Combs - The Way I Am (2026)

Weinig animo hier voor deze nieuwe van Luke Combs, vreemd eigenlijk als je weet dat deze typisch Amerikaanse countryzanger de JC Arena heeft uitverkocht.

Combs toont zich een actief baasje, zijn 4e in 5 jaar, deze keer een degelijke plaat, in het verlengde van Getting old.

Niets nieuws onder de zon, gewoon een lekker in het gehoor liggende plaat, duurt wel wat lang, 5 kwartier maar liefst, verspreid over 4 kanten, een echte dubbelaar dus.

Vind ik nog steeds wonderbaarlijk; een volle Arena, want buiten mijn bubbel hoor ik nooit iemand over Luke Combs. Maar dat geldt ook voor Zach Bryan, die andere Country Superstar. Qua kwantiteit en kwaliteit redelijk vergelijkbaar.

Dit album kwam voor mij als een verrassing, maar deze week veel tijd gespendeerd met Luke op mijn oren. En eigenlijk krijg je precies wat je verwacht; liedjes over een gewone man, met gewone problemen en geluk in kleine dingen. Moeilijk om dan niet in clichés te verzanden.

Zijn stem blijft fantastisch en muzikaal klopt het; maar voelt toch een beetje alsof hij teveel dezelfde mal gebruikt. Maar met een stadiontour in het achterhoofd, zijn ze wel heel geschikt. Afsluiten met Tell 'Em About Tonight ; Inhaken en meezingen en zwevend naar huis. Als hij iets selectiever was geweest had ik de beoordeling opgeschroefd; ook omdat hij de lat in het verleden al heel hoog heeft gelegd.