Bedouine - Neon Summer Skin (2026)

Ook deze is vandaag uit.

Een soort concept album aldus het bijschrift of haar Bandcamp-pagina, virtueel terugkeren naar plekken en personen uit haar verleden. De singles zijn nagenoeg geheel aan me voorbij gegaan door de release-lawine van de afgelopen weken.

Maar zo op het eerste gehoor een prima album, iets meer toegankelijker dan de nieuwe van Widowspeak die hiervoor uit de speakers kwamen. Maar evengoed een album voor later op de avond of de rustigere momenten.

Bijna Pop, mellow jazzy "One Thing Right" fluit en blazers erbij, voorlopig favoriet met "Long Way to Fall". De gedempte blazers zouden wel eens uit een kassie kunnen komen, maar past er goed bij.

"Na Na Na" heeft een vleugje Bossa nova dat goed valt.

Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Review: Bedouine - Neon Summer Skin - dekrentenuitdepop.blogspot.com

Review: Bedouine - Neon Summer Skin
Het was de afgelopen jaren stil rond Bedouine, maar deze week keert het alter ego van Azniv Korkejian terug met Neon Summer Skin, waarop haar prachtige stem wordt gecombineerd met weelderige arrangementen

De eerste drie albums van Bedouine leken zo weggelopen uit de hoogtijdagen van de Laurel Canyon folk uit de jaren 60 en 70. Het deze week verschenen vierde album van de muzikante uit Los Angeles laat wederom veel echo’s uit het verleden horen, wat ook dit keer herinneringen oproept aan de Laurel Canyon folk. Op het nieuwe album springen echter ook de al even nostalgische arrangementen in het oor, die de muziek van Bedouine wat richting Burt Bacharach of The Carpenters duwen. Het klinkt allemaal prachtig, maar het sterkste wapen van Bedouine blijft de prachtige stem van Azniv Korkejian, die dit keer niet alleen nostalgie maar ook melancholie in haar songs heeft gestopt.

Bedouine, het alter ego van de in het Syrische Aleppo geboren muzikante Azniv Korkejian, leverde tussen 2017 en 2021 drie uitstekende albums af. Na een stilte van vijf jaar keert ze terug met een nieuw album en ook Neon Summer Skin is weer een album om te koesteren.

Azniv Korkejian heeft Armeense wortels en groeide deels op in Saoedie-Arabië, maar toen haar ouders via een loterij een green card wisten te bemachtigen, kwam ze terecht in de Verenigde Staten en uiteindelijk in de stad waarvan ze als kind droomde, Los Angeles.

De liefde voor de Californische stad hoorde je ook terug op de eerste drie albums van Bedouine, waarop invloeden uit de Laurel Canyon folk uit de jaren 60 en 70 duidelijk hoorbaar waren. Je hoort ze ook weer op het nieuwe album van Bedouine, maar op Neon Summer Skin heeft Azniv Korkejian haar geluid ook aangepast.

Haar nieuwe album klinkt misschien nog wel nostalgischer dan de eerste drie albums en neemt je mee langs de plekken waar Azniv Korkejian opgroeide. Een ding is niet veranderd en dat is de prachtige stem van de muzikante uit Los Angeles. Ook de zang op Neon Summer Skin slaat zich direct weer als een warme deken om je heen en is goed voor totale ontspanning.

Ik vergeleek de zachte maar ook warme stem van Azniv Korkejian in mijn bespreking van haar eerste albums vooral met folkies uit het verleden, maar in mijn recensie van haar derde album Waysides noemde ik voor het eerst Karen Carpenter als vergelijkingsmateriaal. Dat is een naam die ook direct opkwam bij beluistering van het nieuwe album van Bedouine. De muziek van The Carpenters verafschuwde ik als kind, maar inmiddels heb ik met name de stem van Karen Carpenter hoog zitten. De stem van Azniv Korkejian doet er niet voor onder en verwarmt de ruimte op wonderschone wijze.

Dat ik bij beluistering van Neon Summer Skin associaties heb met de muziek van The Carpenters ligt niet alleen aan de zang, want in muzikaal opzicht klinkt het vierde album van Bedouine anders dan zijn voorgangers. Invloeden uit de Laurel Canyon folk spelen nog altijd een rol op het album, maar de nieuwe songs van Bedouine zijn ook rijker georkestreerd.

Het roept associaties op met de zoete pop van Burt Bacharach en zeker ook The Carpenters, maar Azniv Korkejian blijft ook een folkie. Ook op Neon Summer Skin werkt de muzikante uit Los Angeles weer samen met producer Gus Seyffert, die precies weet wat haar stem nodig heeft. De prachtige arrangementen van strijkers komen van Drew Erickson, die eerder prachtige dingen deed voor Mitski, Angel Olsen en Lana Del Rey.

De muziek op Neon Summer Skin klinkt echt prachtig en past uitstekend bij de warme stem van Azniv Korkejian, die heerlijk laid-back zingt. Neon Summer Skin is het perfecte album voor een warme zomeravond, zeker als ook nog wat blazers opduiken in de fraaie arrangementen op het album, maar de songs van Bedouine zijn ook intiem en hier en daar niet alleen nostalgisch maar ook melancholisch, zeker als ze terugkijkt op de plekken waar ze opgroeide en op de reis die haar ouders moesten afleggen om haar een goede toekomst te bieden.

Azniv Korkejian slaagt er op haar vierde album bovendien in om haar inmiddels bekende sound te vernieuwen en te verrijken, waardoor ik Neon Summer Skin minstens net zo interessant vind als de drie prachtige voorgangers, die me behoorlijk dierbaar zijn geworden de afgelopen jaren. Erwin Zijleman