Leaders of the New School - A Future Without a Past... (1991)
mijn stem
24 stemmen
Verenigde Staten
Hip-Hop
Label: Elektra
-
Homeroom (2:26)
-
Case of the P.T.A. (3:42)
-
Too Much on My Mind (4:28)
-
What's the Pinocchio's Theory? (3:43)
-
Just When You Thought It Was Safe (2:30)
-
Lunchroom (2:10)
-
Sound of the Zeekers @#^**?! (5:17)
met Rumpletilskinz
-
Sobb Story (4:51)
-
"Feminine Fatt" (3:08)
-
Transformers (4:00)
-
Afterschool (1:25)
-
Show Me a Hero (4:36)
-
Trains, Planes & Automobiles (4:04)
-
The International Zone Coaster (5:05)
-
Teachers, Don't Teach Us Nonsense!! (4:06)
-
My Ding-A-Ling (3:42)
-
Where Do We Go from Here? (6:51)
0
geplaatst: 27 januari 2009, 04:56 uur
DIt album is ook niet volledig iets voor mij. De chaos, de roeperige flows, de hyperactieve MC's,... Uiteraard zijn de MC's niet slecht en zijn de beats origineel met enkele leuke samples. Maar het concept dat hier gehanteerd wordt kan me helemaal geen ganse plaat boeien.
Vooral het begin vind ik goed: "Case of the P.T.A.", "Too Much on my Mind", "What's the Pinocchio's Theory", "Just When You Thought it was Safe" zorgen dat dit album erg sterk begint! De echte toptrack is hier "Sobb Story" voor mij. Ook "Teachers, Don't Teach Us Nonsense" vind ik aardig. De rest laat me eigenlijk vrij koud. De drukte en een overkill aan jeugdige energie zijn de oorzaak wat mij betreft. Een nummer als "Sound of the Zeekers" telt wel 10 MC's en bijna elke MC rapt op een andere beat die slordig in de volgende loopt. Sommigen vinden dit misschien net subliem, ik daarentegen heb enige lijn nodig in muziek. Mijn kop wordt gek van zo'n nummers al vind ik de raps niet meteen slecht of de beats en samples afzonderlijk niet aangenaam, maar hoe er mee wordt omgesprongen zint me vaak niet.
Busta Rhymes steelt het vaakst de show hier maar ook hij maakt zich schuldig aan de net aangestipte minpunten voor mij van deze groep. Maar toch 3* voor de feel good-sfeer, het positivisme en natuurlijk vooral voor een handvol aan sterke nummers, die in mijn ogen de rest van dit rommelachtige album doen verbleken.
Vooral het begin vind ik goed: "Case of the P.T.A.", "Too Much on my Mind", "What's the Pinocchio's Theory", "Just When You Thought it was Safe" zorgen dat dit album erg sterk begint! De echte toptrack is hier "Sobb Story" voor mij. Ook "Teachers, Don't Teach Us Nonsense" vind ik aardig. De rest laat me eigenlijk vrij koud. De drukte en een overkill aan jeugdige energie zijn de oorzaak wat mij betreft. Een nummer als "Sound of the Zeekers" telt wel 10 MC's en bijna elke MC rapt op een andere beat die slordig in de volgende loopt. Sommigen vinden dit misschien net subliem, ik daarentegen heb enige lijn nodig in muziek. Mijn kop wordt gek van zo'n nummers al vind ik de raps niet meteen slecht of de beats en samples afzonderlijk niet aangenaam, maar hoe er mee wordt omgesprongen zint me vaak niet.
Busta Rhymes steelt het vaakst de show hier maar ook hij maakt zich schuldig aan de net aangestipte minpunten voor mij van deze groep. Maar toch 3* voor de feel good-sfeer, het positivisme en natuurlijk vooral voor een handvol aan sterke nummers, die in mijn ogen de rest van dit rommelachtige album doen verbleken.
* denotes required fields.
* denotes required fields.