Ghostface - The Pretty Toney Album (2004)

ja het moet je inderdaad meer of minder liggen de stijl van dit album. wat ik bijvoorbeeld lekker vind aan dit album dat het meer soul is en funky is vinden anderen er juist minder aan. begrijp me niet verkeerd ik ben echt dol op Ironman net als al het andere van Ghost, en heb soms meer met zijn rauwe kant en soms meer met de gladde kant. als Rap fan en fan van het oude Wu-Tang geluid vind ik dit album minder dan bijvoorbeeld Ironman maar als muziek liefhebber kies ik voor deze omdat het simpelweg vaak lekkerder in het gehoor ligt en minder energie vergt
.

en oja.. bespaar je de moeite van bulletproof wallets.. is niet om te huilen zo slecht maar valt wel echt tegen.

Ok, thnks

Hmmm dit album komt bij mij echt vreemd over. Rare teksten, productie ligt me volledig niet. Helemaal niet te vergelijken met de rauwe productie van The Rza. Soms zijn ghostface's lyrics nog wel best goed, maar het overgrote deel van dit album vind ik erg saai en ongeïnspireerd overkomen. Enkel Metal Lungies en It's Over vindt ik steengoede nummers, waardoor ik niet verder kom dan 3*. Ga hem in de nabije toekomst nog eens afspelen, mss dat hij me dan beter bevalt.

wel een groeialbum vind ik, de eerste keer dat ik hem luisterde niks bijzonders maar is inmiddels al weer veranderd.

ik hou heel erg van dit album, nummers zijn vaak heel relaxed en muzikaal..veel geinspireerd op marvin gaye..nummers liggen heel erg fijn in het gehoor, maar dat betekent absoluut niet dat ghost soft rapt..nee, stem en tekst van ghost zijn gewoon weer beestachtig en passen altijd goed bij de beats en producties. weer terug naar 4,5*

Beste ghostface album

Nog eerder het zwakste.

Ben ik mee eens.

Een apart album. Zo eentje waar je van weg bent of dat je helemaal niet pruimt. Ik vind dit een erg tof album. Je moet gewoon in de sfeer zijn. Heel dit album is gedrenkt in een soul-sfeer vandaar ook vaak gezongen stukjes, die binnen het concept perfect passen! Wel zijn de soul-break op sommige nummers té "onveranderd" gewoon op een beat geplakt, maar het klinkt wel vet. Ghostface past erg goed op zo'n producties en met zijn losse humoristische high-pitched flow verveelt hij niet echt. Zijn vuile bek en gangsta rhymes die dreigen met allerlei wapens is hij hier wel nog niet verleerd. Favo's: Biscuits, Beath the Clock, Metal Lungies, It's Over, Holla en Run.

Verwacht vooral geen Wu-sfeertje want dan kom je bedrogen uit. Vergelijk het misschien eerder een beetje met het concept van Camp Lo "Uptown Saturday Night". Geef je over aan de soul en geniet van dit betere album van Ghostface.

4*

Leuke interviews geeft Ghostface (intro)

Verder een behoorlijk dope album. Schrok altijd terug door de cover en doordat ik geen grote liefhebber van Ghostface Killah ben, maar dit is toch wel lekker levendig. Heb het slechts 1x geluisterd, dus misschien wordt mijn enthousiasme nog minder.

Tof album met Ghostface die z'n eigen emotie mooi mixt met de oude soul zoals op Holla, dat vind ik echt gruwelijk. Sowieso aantal harde tracks met Run en Metal Lungies. Tracks met Missy en Jacki-O stukje minder, dus net geen klassieker voor mij.

Mijn op een na favoriete Ghostface album, na Supreme Clientele. Vind hem idd beter dan Ironman en Fishscale.

Wel een aantal skippers, en een aantal tracks die het album niet haalden, dat geef ik toe.

Mijn custom tracklist ziet er als volgt uit:
1. Guerilla Hood
2. Biscuits
3. Kunta Fly Shit
4. Beat The Clock
5. Metal Lungies
6. Save Me Dear
7. It's Over
8. Ooh Wee
9. Last Night
10. Holla
11. The Drummer
12. Be This Way
13. Run

Heerlijke samples allemaal, hoewel "It's Over" teveel lijdt onder de vergelijking met de veel betere beat van Who Shot Ya.

Ghostface haalt hier nergens het niveau van een Mighty Healthy of Shakey Dog, maar Run komt in de buurt en geen een Ghost album heeft zo'n lekkere soul sfeer. Vooral Holla vind ik een dikke classic.
Het voegt iets toe wat ook albums als The Blueprint en The Fix zo vet maken: er wordt gespit met hart en ziel, je hoort dat hij alles geeft, en dat hij meent wat hij zegt.

Leuk album, de beat kende ik al van D-Men, leuk om nu deze versie te horen

Heel vet album.

Erg tof album dat uitkwam in een tijd dat 50 Cent, G-Unit en Ja Rule de hitlijsten aanvoerden. Verfrissend album dat qua stijl veel oude invloeden gebruikt. Als 15 jarig knulletje destijds gekocht in de plaatselijke platenzaak. Toevallig pas geleden nog eens geluisterd en blijft een catchy album, werd destijds getriggerd door "Run" vind nu vooral "Save me Dear" erg tof.

Vind zelf Biscuits en Holla hier pareltjes.

Van die nummertjes die lekker blijven hangen en voor mij vermakelijk blijven.

Veel respect voor deze rapper, een van mijn favorieten.

Zelfs nog dit ceedeetje gekocht, zag 'm ergens liggen voor zes eurootjes dus daar hoefde ik niet lang over na te denken.

Run is trouwens een track van z'n maatje cappadonna. Biscuits, metal lungies en Holla zijn buiten categorie. Zeer vermakelijk album, vindt hem wel iets minder dan Supreme Clientèle.

Gruwelijke plaat blijft dit. Altijd een beetje onderschat gevonden in de catalogus van Ghost. Be this way ook gruwelijk vet.