Pentangle - Reflection (1971)

Ai... Hier vreesde ik al een beetje voor. Pentangle slaat dezelfde koers in als Fairport Convention. Waar de vorige albums nog wel wat spanning hadden (lastig in oude folkrock, maar zeker mogelijk), is dat hier zo goed als weg. Pas bij Rain And Snow hoor ik weer wat van de oude kwaliteit. Er zijn zelfs weer sitars van stal gehaald! Wat je daarvoor hoort, is vooral mak. Er gebeurt veel te weinig. Will The Circle Be Unbroken is vooral een vervelende gospel. De tweede helft van dit album is duidelijk beter en dat is de redding van Reflection. Helping Hand is heel mooi. De titeltrack voelt vooral degelijk aan. Geen onvoldoende al met al, maar daar zal Pentangle waarschijnlijk niet aan ontkomen.


Tussenstand:
1. Basket Of Light
2. Sweet Child
3. Cruel Sister
4. The Pentangle
5. Reflection

Het is hier ook wel bijzonder middle of the road geworden. Die folkloristische romantiek heeft plaatsgemaakt voor simpelere folkpopdeuntjes, terwijl de gospel van Will The Circle Be Unbroken tenenkrommend zoet is. De afsluitende titeltrack kabbelt tevens ook maar voort en voort. Nee, dikke tegenvaller na twee prachtige voorgangers.

Tussenstand:
1. Basket Of Light
2. Cruel Sister
3. Sweet Child
4. The Pentangle
5. Reflection

Hier kijkt de band naar Amerikaanse volksliederen, zoals het normaal gesproken prachtige Will the Circle Be Unbroken. Het is allemaal wel wat middle-of-the-road. De band excelleert in britse folk maar is niet erg overtuigend in Americana (een verzamelnaam voor amerikaanse folk).

Voor goede amerikaanse folk luister ik wel naar andere acts. De country-snik die zangeres Jacqui zichzelf heeft eigengemaakt, maakt het ook wat goedkoop.

Hoogtepunt is wel het bluesy When I Get Home. Stevige gitaarwerk over een bedje van brushes en contrabas. Erg fijn.

Wat mij betreft is deze plaat wel een misser, en eindigt mijn zoektocht binnen het oeuvre van deze band. Ik heb wat gave platen ontdekt, die ik de komende jaren wel zal blijven draaien.

Voordeel is dat ik door deze plaat wel zin heb in echte amerikaanse muziek. De wat rauwere en meer overtuigende. Om te beginnen Allman's versie van Will the Circle Be Unbroken.