Pentangle - Reflection (1971)

Ai... Hier vreesde ik al een beetje voor. Pentangle slaat dezelfde koers in als Fairport Convention. Waar de vorige albums nog wel wat spanning hadden (lastig in oude folkrock, maar zeker mogelijk), is dat hier zo goed als weg. Pas bij Rain And Snow hoor ik weer wat van de oude kwaliteit. Er zijn zelfs weer sitars van stal gehaald! Wat je daarvoor hoort, is vooral mak. Er gebeurt veel te weinig. Will The Circle Be Unbroken is vooral een vervelende gospel. De tweede helft van dit album is duidelijk beter en dat is de redding van Reflection. Helping Hand is heel mooi. De titeltrack voelt vooral degelijk aan. Geen onvoldoende al met al, maar daar zal Pentangle waarschijnlijk niet aan ontkomen.


Tussenstand:
1. Basket Of Light
2. Sweet Child
3. Cruel Sister
4. The Pentangle
5. Reflection

Het is hier ook wel bijzonder middle of the road geworden. Die folkloristische romantiek heeft plaatsgemaakt voor simpelere folkpopdeuntjes, terwijl de gospel van Will The Circle Be Unbroken tenenkrommend zoet is. De afsluitende titeltrack kabbelt tevens ook maar voort en voort. Nee, dikke tegenvaller na twee prachtige voorgangers.

Tussenstand:
1. Basket Of Light
2. Cruel Sister
3. Sweet Child
4. The Pentangle
5. Reflection