Yard Act - You're Gonna Need a Little Music (2026)

Op het spoor gezet door De Volkskrant die het album een hoge waardering geven. Zelf kende ik de band niet én ik ben geen fan van spraakzang.
Ik haak niet af hij de eerste luisterbeurt, dus wie weet....

Poëtischer en surrealistischer dan ooit: Yard Act gooit het roer om en maakt weergaloze indruk
DPG Media Privacy Gate - volkskrant.nl

Tot nu toe luister ik met gemengde gevoelens en dat is een smaak dingetje.
Het past in principe niet (meer) Zo goed bjj mij. Desondanks luister ik het album vaak de afgelopen dagen.

De 3de Yard Act word aangekondigd met als toonzetting de album start vol met “Lege beloftes” en met de ondertitel ‘You’re Going To Need Music’. Te horen is een band die zich niet graag herhaalt en de dansbare punk uit de beginjaren volledig verlaten heeft. En ook het onterecht bekritiseerde deel2 met het muzikale circus krijgt nergens een reprise. Wel te horen zijn grommende baslijnen, een industriële beat en krijsende gitaren. Daaroverheen de dissonante praatzang van de frontman, maar dan wel met precies de juiste zelfspot. Want James de kletsmajoor maakt het verwijt dat: “talky talky people: they never listen” of hij roept “Sit down, shut up and listen”. En dat op het meest veelzijdige album so far, met naast gehaaste rap (Thrill of the Chase) een swingende piano in het titelnummer, of het rustgevende ‘’Janey Said’’, waarmee James bewijst wel te kunnen zingen maar dat andere soort zang veel interessanter kunnen zijn. Met andere woorden, er word niets beloofd maar we krijgen een meer dan geslaagd muzikaal spektakel, dat in oktober in de AB & de Ronda te horen zal zijn.

Fijne plaat. Zomers en gevarieerd. Ik word hier wel blij van. Voorlopig 4 sterren.

Relatief weinig aandacht hier voor deze laatste Yard Act. Wat mij betreft hun beste tot nu toe, na de in mijn ogen iets te melige/poppy tweede plaat.

Hier staan weer wat meer rockende knallers op zoals op het debuut, zij het in meer variatie. En naast de knallers weer zo’n Vineyard in the North-achtig pareltje zoals Janey Said.

Ook weer zo'n act die ik dit jaar heb leren kennen op de festivalweide en dat was een erg fijne ontdekking. De nummers Redeemer en You're Gonna Need a Little Music deden het live al erg goed en op deze plaat springen ze ook naar voren. Dan denk ik nog even aan de geweldige snor van Sam Shipstone en de stage presence van James Smith en ben ik weer even terug in Werchter. Heel leuk album wat ik kan blijven luisteren.