Flotsam and Jetsam - Rats in the Temple (2026)
mijn stem
11 stemmen
Verenigde Staten
Metal
Label: Napalm
-
Harvesting the Hate (4:31)
-
Damnation (4:15)
-
Absolution (3:32)
-
Blame the Knife (4:40)
-
Rats in the Temple (4:45)
-
The Ghost Behind My Door (4:04)
-
First on the Spike (4:08)
-
The Edge of Nowhere (3:49)
-
Last Rites (4:35)
-
A Taste for War (4:44)
-
Her Blood Your Pain (4:01)
-
Anthem for the Broken (4:23)
-
Not Going Down That Way (4:48)
1
geplaatst: 28 augustus, 19:40 uur
Alweer een nieuwe Flotsam.. En die is fris, fruitig, furieus en vol met toffe songs. En die Eric AK beleeft een nieuwe jeugd met zijn doorleefde stemgeluid. Hier kan ik wel enthousiast van raken.
0
geplaatst: 30 augustus, 20:56 uur
Een degelijk album met goede stevige nummers maar over het algemeen wel weinig memorabel. Het titelnummer Rats in the temple is wat mij betreft het beste nummer op deze schijf en daar bij ook het meest memorabel.
Ruime 3.5*
Ruime 3.5*
0
geplaatst: 2 september, 12:58 uur
Inmiddels al een aantal keren dit album beluisterd, en dat heeft er voor gezorgt dat ik het album nog meer ben gaan waarderen dan dat ik al deed. The Edge of Nowhere en Rats in the temple zijn op dit moment mn favoriete nummers van het album.
Waardering wordt met een halve ster verhoogd naar 4*
Waardering wordt met een halve ster verhoogd naar 4*
1
geplaatst: 2 september, 21:57 uur
De veteranen van dit amerikaanse thrash-instituut hebben er duidelijk zin in en komen nu alweer met een nieuw album. De plaat gaat ijzersterk van start met een reeks prima krakers als Harvesting The Hate en Damnation. Het tempo ligt hoog, de riffs zijn bijzonder smakelijk en de zangpartijen eersteklas. Na het prima titelnummer lijkt de rek er helaas een beetje uit en wordt het songmateriaal steeds vlakker en meer anoniem. Het geluid begint dan ook wat op te schuiven richting de melodieze metal van Iron Maiden. Uiteindelijk weet men het hoge niveau dus niet vast te houden, maar dit neemt niet weg dat deze Rats In The Temple een aangenaam klein uurtje oldschool thrash biedt.
1
geplaatst: 12 september, 11:21 uur
Sterk! De band klinkt fel en gedreven en wederom levert Eric AK een sterke zangprestatie. De drums lijken wel wat meer op de voorgrond te staan. Ken Mary heeft volgens mij wat meer een vinger in de pap gehad als ik de credits bekijk. Misschien teveel? Mooi vervolg op een sterke album-serie sinds het titelloze album uit 2016.
0
geplaatst: afgelopen woensdag om 20:38 uur
namsaap schreef:
Sterk! De band klinkt fel en gedreven en wederom levert Eric AK een sterke zangprestatie. De drums lijken wel wat meer op de voorgrond te staan. Ken Mary heeft volgens mij wat meer een vinger in de pap gehad als ik de credits bekijk. Misschien teveel? Mooi vervolg op een sterke album-serie sinds het titelloze album uit 2016.
Sterk! De band klinkt fel en gedreven en wederom levert Eric AK een sterke zangprestatie. De drums lijken wel wat meer op de voorgrond te staan. Ken Mary heeft volgens mij wat meer een vinger in de pap gehad als ik de credits bekijk. Misschien teveel? Mooi vervolg op een sterke album-serie sinds het titelloze album uit 2016.
Inderdaad, mi net wat té prominent, moet ik bekennen. Het balanceerd of het randje van vermoeiend.
De bekende gaatjes worden weer als een stucadoor met een sixpack Redbull achter z'n kiezen volledig dichtgesmeerd.
Verder meer dan prima album weer, waarvan ik kant 4 voorzichtig als favoriet heb aangevinkt.
* denotes required fields.
* denotes required fields.