Flossing - World of Mirth (2022)

Het vervolg op haar debuut EP van een jaar eerder, borduurt verder op het geluid daarvan, al klinkt deze nog wat toegankelijker, maar ook meer gefocust op Post-Punk.

In het openingsnummer "Men on the Menu" een wat psychedelisch saxofoon, naast een wat vervormde half-sprekende zangstem - doet wat aan Siouxsie Sioux denken. Ze lijkt niet een hoge dunk van mannen te hebben, desondanks staan ze op het menu ?

"All We Are" met agressieve synths stuurt richting Industrial maar ook de Gothic Rock. Op "Heart of Hearts" wordt Heaher Helle's post-punk stijl van zingen ingeruild voor eentje die meer dromerige is. Het meest toegankelijke en dansbare nummer van de vier.

"Side Eye Life" heeft meer lijzige Funk en heeft ondanks de vervormde klanken van synths en gitaren toch ook iets van New Wave in zich.

Ook deze EP is heel goed te doen. Ik durf zelf te zeggen dat deze EP meer interessante nummers hebben dan die van haar voormalige collega's in Bodega op recente releases.

De muziek op beide EP's doen wat denken aan het recente werk van de solo vliegende B-52's zangeres Cindy Wilson. Al is daarop de Synthpop en Punk wat in het oor springend.