Joy Division - Peel Sessions (1990)

Een samenvoeging van de 1st Peel Sessions EP uit november 1986 en de 2nd Peel Sessions EP uit september 1987...

De versie van Transmission die hier op staat is om van te

Ik heb die eerste Peel Sessions EP, dus de eerste 4 nummers van deze samenvoeging. Transmission is inderdaad heel goed, de andere drie nummers ook.
Ik zou er zo 4 sterren voor geven, maar ja, de andere helft ken ik dus niet.

Hier hoor je Joy Division zoals ze klinken zonder de aanwezigheid van het "vijfde bandlid" Martin Hannet. Minder atmosferisch, maar ongepolijst en rauw. Een beetje onbeholpen zelfs. Waar Hannet op de studio-albums de gitaarpartijen vaak op de achtergrond plaatste en meer ruimtelijk liet klinken, staan ze hier meer op de voorgrond. In nummers als 'Excercise One', '24 Hours' en 'Colony' heeft dat een sterk beklemmend effect. Je kunt ook goed horen hoe eenvoudig de muziek eigenlijk is, maar o zo effectief wat betreft het overbrengen van emotie.

Ik vind 'She's lost control' in zijn naakte versie zoals je hem hier hoort ronduit matig. Eigenlijk gewoon een zwak nummer (dat iedereen die een beetje een (bas)gitaar kan vasthouden in 10 minuten kan leren spelen). De versie op 'Unknown Pleasures' is daarentegen fenomenaal. Een mooi voorbeeld van wat een goede productie allemaal niet vermag.

De versie van 'Colony' is prachtig. Veel beter dan die op 'Closer'. Op 'Closer' klinkt het allemaal een beetje mat. De versie hier is veel beklemmender, met een subtiele donkere synth op de achtergrond en venijnige krassende gitaren op de voorgrond. Het wordt ook een beetje lijzig gespeeld, wat ik veel beter bij het nummer vind passen dan de wat snellere versie op 'Closer'.

Al met al wel twee mooie Peel Sessions: 4*

Ik ben het grondig met u eens, Chameleon Day, zonder Martin Hannett klinkt het gewoon minder sfeervol op enkele nummers. She's Lost Control en 24 Hours missen die bijzondere productie. Transmission daarintegen is prachtig live, en ook Insight is heel overtuigend. Prachtig om te horen hoe puur en gevoelig deze band zelfs live was.

24 Hours vind ik hier nog indrukwekkender dan op Closer. Hetzelfde geldt inderdaad voor Colony.

Deze dubbel-EP vind ik toch wel nog een héél stuk beter hun normale albums. Wat konden deze mannen groot worden zeg...

Transmission is toch wel heel erg geweldig
Ook Love Will Tear Us Apart is hier beter dan op Substance.
Prachtige band was dat Joy Division.

Dit is natuurlijk geen live plaat, opnames voor John Peel, hoe goed dan ook.
Live zijn er nooit echt goede opnamen geweest, zonde natuurlijk omdat 99,9% JD nooit live heeft gezien (ik ook niet).

Van het Paradiso concert, 11 januari 1980, is er geluidstechnisch anders een prima opname.
Mjuman was bij dit concert aanwezig.

De kwaliteit van die opname is idd ok; JD speelde twee sets, omdat er geen voorprogramma was. Als je kijkt op Joy Division concert: 11th January 1980: Paradiso, Amsterdam - joydiv.org vind je wel info over uitzenden van de opname op de radio, alsmede op cd zetten (box van 3). Bijv i.c.m. "Les bains douches" en opnames van Preston; ook opnames van Eindhoven (goede kwaliteit) zijn daarop te vinden.

Voor de 'povere' kwaliteit van de officieel gereleaste opnames - op Still en op de dubbel-cd collector's
versie van Unknown Pleasures, Closer en Still (jawel deze CE-versie met *2* live concerten) zijn goede verklaringen te vinden: stand van de techniek, het geringe budget van het label (bij release konden van UP in eerste instantie slechts 1000 exemplaren worden geperst) en het gebrek aan besef dat het om een band ging die een fikse impact op de muziekgeschiedenis zou hebben. Er was nauwelijks besef van de zgn 'eeuwigheidswaarde' van de muziek-content van deze band; ook origineel materiaal (bijv van New Order) is door een combinatie van slordigheid/nalatigheid verloren gegaan.

Deze dubbelaar Joy Division - The Best Of (2008) heeft op de tweede cd alle opnames van de Peel Sessions staan, aangevuld met 2 songs gespeeld bij Something Else en een interview met Steve en Ian (opvallend de schuchtere stem van de laatste).

Dank je Mjuman.
Ik ken de opnamen en ik ken hun geschiedenis, niemand had kunnen weten dat ze later zo "groot" zouden worden. De live opnamen van NO 1e concert in Paradiso zijn ook dramatisch.
Ik vind Preston wel aan te horen maar bv een opname als Play van Magazine had ik heel fijn gevonden maar goed dat is dus niet gebeurd.
Ik koop dit dus niet.
Still heb ik natuurlijk wel (toen die uitkwam) maar ook die draai ik vrijwel nooit.