La Joaqui - ELECTRA (2026)

Vorige week woensdag al uitgebracht, helaas was dit lang geheim gehouden. Dat was niet bepaald slim en misschien ook niet om op dezelfde dag ook 3 singles van dit album uit te brengen. Hollen en stilstaan is zelden een goede tactiek.

Via de geweldige Sevdaliza bij deze Argentijnse gekomen die meedeed op het leukste nummers van het heerlijke Heroina (2026) - namelijk het titelnummer. Ik vind dat album wel goed, ook als Sevdaliza's aandeel minder werd door de vele samenwerkingen en dat ze weg stapte van de Elektronische RnB en kiest voor meer Latin-invloeden zoals Reggaeton.

Op Sevdaliza's nieuwste doet ook een andere zangeres mee die regelmatig op de singles van andere Reggaeton acts mee rapt, Tokischa, een Dominicaanse artiest met een 'wat' donker verleden. Maar ook haar album Amor & Droga (2026) die onlangs uitkwam vind ik erg goed, tegen mijn verwachtingen in.

Op dit album is de Argentijnse variant van Reggaeton, RKT die minimaler is en vermengd met lijzige Cumbia. Ben ik onlangs achter gekomen, want mijn kennis van Reggaeton is beperkt en ik kan alleen het album Brujalicious (2005) aanbevelen van New York street-poet La Bruja (de heks / tovenares ). Zo ver reikt mijn parate kennis van dit genre.

Dit album is andere koek dan die van La Bruja. Want Reggaeton is een beetje wat Blues / Disco / Reggae ooit waren, een genre waar iedereen op een bepaald moment wel een album van opnam. Wat ik kan herinneren van mijn eerste kennismaking met dit genre was niet heel positief: goedkope synth-geluiden met beats en raps (ben nooit een grote fan van Hip Hop geworden, op wat hits na uit de 80s /90s)

Er zijn een hele hoop rode vlaggen waarom je dit album niet zou moeten luisteren. Want deze zangeres van begin dertig, La Joaqui, gebruikt de auto-tune continue. Maar heeft wel haar eigen niche gevonden door de pitch van de auto-tune niet continue te verschuiven, maar op een bepaald niveau vast te zetten. Dan klinkt zij 'jonger'. Dat past ook goed bij de teksten met nauwelijks verbloemde innuendo. Zij presenteert zich op haar nummers vaak als een wat opstandige 'horny' tiener, waarbij de auto-tune haar dus helpt om zeg maar het 'kind' naar buiten te brengen.

Dit album van niet eens een half uur is gewoon LEUK voor op een barbecue. Want de beats zijn prima om op de dansen en waarschijnlijk weinigen die iets meekrijgen van de Spaans teksten. En wie het wel verstaat heeft genoeg gespreksstof voor een half uurtje, al was het maar over de auto-tune.

Mocht je dit prima vermakelijke album toch te beperkt vinden of je storen aan het enigszins goedkope vibe ervan, dan kan je hierna ook nog die van Tokischa opzetten. Die heeft veel meer variëteit, meer diepgang, maar evengoed een horny zangeres met meer natuurlijke talent(en). Pun intended.

Bijna elk nummer was tot single gemaakt, maar zelf vind ik "Jamón" (ham > van de onderrug ) en "Paleta" (lolly of ijsje) de leukste nummers.