Olivia Rodrigo - You Seem Pretty Sad for a Girl So in Love (2026)

AOTY

Overigens doet Robert Smith mee op 'What's Wrong with Me'. Boomers aller lande klagen er al over. #zinin dus.

En Drop Dead heeft een verwijzing naar Just Like Heaven, en The Cure... heet The Cure.

Liv is flink aan het fangirlen!

Ja, dit is echt Boards of Canada-mythologie-shit.

MET Robert Smith? Ik denk dat ik flauwval.

De basis van voorliefde voor The Cure ligt in haar jeugd en het optreden op Glastonbury (Robert Smith in duet met Olivia R) heeft dit denk ik verder aangewakkerd.

Uit een interview:



Die zie ik liever als featurings maar wie weet in de toekomst! Wel veelbelovend voor haar muziek als haar smaak zich zo aan het ontwikkelen is.

Ik wil graag even mijn grief uiten omdat die Robert Smith meedoet op What's Wrong with Me.

Lekker belangrijk. wat is daar mis mee?

Rudi S is al oud, dus hij is overal gegrieft over.

"Maggots for Brains" heeft iets van "Friday, I'm in Love" van Bob.

"Expectations" is net alsof ik naar Ladytron of Metric luister

Eerste indruk, meer opgeschoven naar Pop en misschien Indie Rock. Klein beetje meer 'klassieke' invloeden maar gelukkig geen imitatie van LUX.

Gevarieerd, geen skip-nummers en geen gepiel met auto-tune (of toch in "Expectations" ??? ).

Voelt wel, meer binnen de lijntjes, de verrassing van GUTS is eraf, minder een geheel dan GUTS.

Gewoon een goed album, maar vermoedelijk geen album van het jaar voor mij (wie weet na veel meer luisteren), de hoes misschien wel de leukste / mooiste - vanwege de eenvoud / onschuld ervan.

Nog geen echt favoriet nummer, misschien de afsluiter.

Geen idee waarom, maar voor mij is Olivia Rodrigo altijd de vreemde eend in de bijt geweest. Met het gros van de popsterren zoals Sabrina Carpenter, Billie Eilish en een Taylor Swift kan ik vrij weinig en vind ik op zijn zachts gezegd vreselijk, met Olivia heb ik dit totaal niet.
En dus keek ik ook wel een beetje uit naar dit album, en het stelt me zeker niet teleur!

Als The Cure je inspiratiebron is als artiest dan heb je mijn aandacht. Ik moet zeggen. Het klinkt niet verkeerd.

Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Review: Olivia Rodrigo - You Seem Pretty Sad for a Girl So in Love - dekrentenuitdepop.blogspot.com

Review: Olivia Rodrigo - You Seem Pretty Sad for a Girl So in Love
Olivia Rodrigo schaarde zich met Sour en Guts onder de grootste popsterren van het moment en die status bevestigt ze met You Seem Pretty Sad for a Girl So in Love dat nieuwe dimensies toevoegt aan haar herkenbare geluid

Olivia Rodrigo verkocht onlangs in een vloek en een zucht vier keer de Ziggo Dome uit en brengt deze week het album dat hoort bij haar wereldtour uit. You Seem Pretty Sad for a Girl So in Love laat deels het inmiddels bekende Olivia Rodrigo geluid horen, maar de Amerikaanse muzikante legt ook andere accenten en heeft nieuwe muzikale helden ontdekt. De invloeden uit de indierock zijn verdwenen en hebben plaatsgemaakt voor een vleugje jaren 80 hier en daar, maar Olivia Rodrigo maakt ook nog altijd de popsongs en ballads van deze tijd. Op You Seem Pretty Sad for a Girl So in Love klinkt ze volwassener dan op haar eerste twee albums en bevestigt ze haar status als een van de grootste popsterren van het moment.

Olivia Rodrigo is nog altijd pas 23 jaar oud, maar heeft met het deze week verschenen album You Seem Pretty Sad for a Girl So in Love alweer haar derde album uitgebracht. De Amerikaanse popster is actief in een genre waarin de concurrentie moordend is en de waan van de dag soms regeert, maar ze liet op haar debuutalbum Sour uit 2021 direct al horen dat ze iets speciaals heeft.

Sour is nog altijd een bijzonder knap popalbum, zeker als je je bedenkt dat Olivia Rodrigo de meeste songs voor het album schreef toen ze pas 17 jaar oud was. De belofte van Sour werd in 2023 volledig ingelost met Guts, waarna de jonge popster liet zien dat ze ook op het podium goed uit de voeten kan. En nu is er dus You Seem Pretty Sad for a Girl So in Love, dat extra punten verdient voor de titel van het album.

Olivia Rodrigo schakelde op haar vorige albums tussen aanstekelijke popsongs, mooie ballads en wat flirts met indierock en dat leek een inmiddels beproefd recept. Ook dit keer werkte ze met haar vaste producer Dan Nigro, die ook tekent voor een groot deel van de muziek op het album, terwijl voor het schrijven van de songs wederom een beroep werd gedaan op de hulp van Amy Allen.

Alle reden dus om te veronderstellen dat You Seem Pretty Sad for a Girl So in Love in het verlengde zou liggen van Sour en Guts, maar dat is slechts ten dele het geval. Veel songs op het derde album van Olivia Rodrigo zijn verrassend sober en ingetogen en invloeden uit de indierock zijn vrijwel verdwenen uit het geluid van de Amerikaanse popster.

De invloeden uit het verleden komen dit keer vooral uit de jaren 80 met subtiele vleugjes new wave en postpunk. Olivia Rodrigo stond vorig jaar op het Britse festival Glastonbury op het podium met Robert Smith en The Cure zanger duikt ook op in What’s Wrong with Me. Ook op Sour en Guts eerde Olivia Rodrigo zo af en toe haar muzikale helden en dat doet ze ook op You Seem Pretty Sad for a Girl So in Love, dat meerdere verwijzingen bevat naar de muziek van The Cure.

Dat betekent niet dat ze opeens een new wave of postpunk album heeft gemaakt, want ook het derde album is weer een 100% popalbum. Het is wel een popalbum van een muzikante die inmiddels haar tienerjaren achter zich heeft gelaten en zich knap staande houdt in een harde wereld, al is er wel een gebroken hart bij gekomen, wat je terug ziet in de teksten van de songs.

Ik vind You Seem Pretty Sad for a Girl So in Love in muzikaal opzicht interessanter dan Sour en Guts en ook de songs vind ik beter. Ik heb vooral een zwak voor de ingetogen en sober ingekleurde songs op het album als Stupid Song, Honeybee, The Cure, Begged, Less en Cigarette Smoke, maar ook de uptempo songs op het album met vaak een jaren 80 vibe mogen er zijn.

Zeker in de wat meer ingetogen songs op het album hoor je dat Olivia Rodrigo beter is gaan zingen. Haar stem klinkt warmer en volwassener dan op haar eerste twee albums en heeft bovendien een groter bereik, maar heeft nog altijd een karakteristiek en herkenbaar geluid.

Olivia Rodrigo heeft er de afgelopen jaren nog flink wat grote popsterren als concurrent bij gekregen, maar ze kiest op You Seem Pretty Sad for a Girl So in Love voor haar eigen weg. Het siert haar dat ze niet kiest voor de wat eendimensionale elektronische pop die momenteel zo succesvol is en ze heeft in Dan Nigro een geweldige producer gevonden.

De Amerikaanse producer, die ook werkt met Chappell Roan, heeft You Seem Pretty Sad for a Girl So in Love voorzien van een mooi geluid, waaraan af en toe strijkers zijn toegevoegd en waarin de stem van Olivia Rodrigo soms in meerdere lagen is opgenomen. Het is een geluid zonder opsmuk, wat de kracht van de songs versterkt Iedereen die nog twijfelde aan het talent van de Amerikaanse muzikante moet echt eens naar dit album luisteren. Erwin Zijleman

Yield de toevoeging 'A BBC Recording' misschien over het hoofd gezien ?

Doorgaans zijn die albums niet te streamen anders dan via de BBC en binnen het VK. Zie dat alleen APPLE Music USA het ook heeft maar bij Spotify en APPLE music NL dus niet. Staat ook niet op YouTube.

Ondanks alle fans en indrukwekkende stats staat Olivia niet op 1 op Last.fm als populairste artiest op dit moment, maar wederom BTS

Die gisteren ook een single "Come Over" uitbrachten (staat op dit moment op 2 als meest beluisterde nummer, het hoogste nummer van Olivia staat pas op 16 : stom liedje* (Stupid Song).

Haha, ook wat ouder hoor maar weet dit best te waarderen.

Eerste gevoel: er zit wat filler tussen maar er zijn weer ruim genoeg sterke liedjes. Maar qua productie lagen de twee vorige platen me toch wat beter. Het zijn nuanceverschillen, maar die waren toch wat meer radiorock en wat minder pop-prinsesserig. Toch hoor ik Olivia een stuk liever dan pakweg een Taylor, Zara of Sabrina. En m'n dochter galmt alles alweer luidkeels mee, dus voor de doelgroep is het sowieso een voltreffer.

Na de briljantheid van Vampire kan deze dame voor mij niet zo veel fout doen. Ik was dan ook erg nieuwsgierig naar de nieuwe plaat. De vooruitgesnelde liedjes vond ik al erg aardig en natuurlijk raakte ik ook helemaal hypet door de berichten hierboven over Cure-referenties. Maar helaas vind ik Drop Dead en The Cure met afstand de beste en meest inventieve liedjes. De rest vind ik absoluut luisterbaar, maar ook inwisselbaar en generiek (met nog wel een opleving met Purple). Misschien vind ik deze plaat juist meer Radio(rock). Niet slecht. Niet vervelend. Maar voor dit type muziek grijpt deze boomer liever terug naar de oude doos om daar vergelijkbaar, maar beter, materiaal uit te halen.

'The Cure' doet me trouwens denken aan dat celloliedje van de Smashing Pumpkins, waar ik verder nooit naar luister. Juul1998B weet vast wel hoe dat heet en of ik gelijk heb. Hoewel, ik heb altijd gelijk.

Ik voel een polemiek aan komen.

Slowgaze heeft altijd gelijk, en in deze ook.
Tonight, tonight bedoel je!
Was mij ook al opgevallen. Die olivia heeft wel smaak als het gaat om haar voorbeelden

En ik maar denken dat het celloliedje van de Pumpkins luistert naar de naam Disarm.

De Smashing Pumpkins hebben twee verschillende celloliedjes? Het zou niet moeten mogen.

De derde plaat van Olivia Rodrigo is een goede plaat maar ik mis het rock gehalte wat het vorige album meer had. Ik geef toch 4 sterren omdat alle nummers goed in elkaar zitten.