YG - The Gentlemen's Club (2026)
mijn stem
1 stem
Verenigde Staten
Hip-Hop
Label: 4Hunnid
-
Intro (1:59)
-
OMG (2:26)
met Pusha T
-
Kudos (2:23)
-
Hitman (4:27)
-
Simon Says (4:20)
met Isaiah Falls, Odeal en Sasha Keable
-
On the Low (3:03)
-
We Know the Truth (3:37)
-
Hollywood (3:00)
met Shoreline Mafia
-
Gang Bizness (2:47)
met PayGotti
-
Ready to Die (Hitman Response) (3:52)
-
Writing My Wrongs (3:38)
met Ogi
-
Dinner Dates & Heart Breaks (4:02)
-
Tiffany (6:52)
-
Insecure (4:16)
-
Mid Life Crisis (3:46)
met Buddy
0
geplaatst: 27 juni, 23:09 uur
Telkens blijf ik me verbazen over het talent van YG.
Op papier lijkt YG een zeer standaardrapper dat de middenmoot nooit zou mogen uitstijgen. De meeste albums mogen dan niet zo memorabel zijn als My Krazy Life en Still Brazy, negen van de tien zijn het wel kwaliteitsvolle projecten. Dit achtste soloalbum, The Gentlemen's Club, is wederom een erg goede worp van deze West Coast-rapper pur sang.
OMG is een heerlijke West Coast-banger waar de gastheer heer en meester in is, King Push levert daar ook weer een verse af om van te genieten! Kudos is een lekker nummer, het refrein is YG's interpretatie van het refrein van Eminem zijn Kill You.
Op tweeluik Hitman en Ready to Die (Hitman Response) bewijst deze woordenkunstenaar een begenadigd verhalenverteller te zijn. Het refrein van het eerste deel is een beetje aan de gekke kant, maar fijn dat hij blijft experimenteren. Tiffany is ook een track waar hij een verhaal vertelt (over een transseksuele vrouw), sonisch gezien vind ik het wel minder goed aangekleed.
Simon Says is een prachtig, rustig, nummertje. Fijne meezinger. On the Low is een plezierige hommage aan The Whisper Song van The Ying Yang Twins. Tyler, the Creator doet niet mee met fluisteren, dat geeft hij ook letterlijk aan in zijn strofe.
We Know the Truth, Hollywood en Gang Bizness zijn wederom pure West Coast-nummers, deze sound blijft zijn sterkste kant.
Writing My Wrongs, Dinner Dates & Heartbreaks en Tiffany zijn de saaiste nummers op deze LP. Storen doen ze me niet, ze doen me gewoon minder dan het bulk. Het valt extra op aangezien deze drie recht achter elkaar komen. Insecure met JID en Ab-Soul kan het enthousiasme niet volledig terugbrengen. Mid Life Crisis is een fijne hekkensluiter.
The Gentlemen's Club zwakt tegen het einde wat af, het project is "top heavy". Toch bewijst YG wederom dat hij oprecht één van mijn favoriete rappers is. Ik twijfel steeds tussen 3,5* en 4*.
Voordeel van de twijfel: kleine 4*
Op papier lijkt YG een zeer standaardrapper dat de middenmoot nooit zou mogen uitstijgen. De meeste albums mogen dan niet zo memorabel zijn als My Krazy Life en Still Brazy, negen van de tien zijn het wel kwaliteitsvolle projecten. Dit achtste soloalbum, The Gentlemen's Club, is wederom een erg goede worp van deze West Coast-rapper pur sang.
OMG is een heerlijke West Coast-banger waar de gastheer heer en meester in is, King Push levert daar ook weer een verse af om van te genieten! Kudos is een lekker nummer, het refrein is YG's interpretatie van het refrein van Eminem zijn Kill You.
Op tweeluik Hitman en Ready to Die (Hitman Response) bewijst deze woordenkunstenaar een begenadigd verhalenverteller te zijn. Het refrein van het eerste deel is een beetje aan de gekke kant, maar fijn dat hij blijft experimenteren. Tiffany is ook een track waar hij een verhaal vertelt (over een transseksuele vrouw), sonisch gezien vind ik het wel minder goed aangekleed.
Simon Says is een prachtig, rustig, nummertje. Fijne meezinger. On the Low is een plezierige hommage aan The Whisper Song van The Ying Yang Twins. Tyler, the Creator doet niet mee met fluisteren, dat geeft hij ook letterlijk aan in zijn strofe.
We Know the Truth, Hollywood en Gang Bizness zijn wederom pure West Coast-nummers, deze sound blijft zijn sterkste kant.
Writing My Wrongs, Dinner Dates & Heartbreaks en Tiffany zijn de saaiste nummers op deze LP. Storen doen ze me niet, ze doen me gewoon minder dan het bulk. Het valt extra op aangezien deze drie recht achter elkaar komen. Insecure met JID en Ab-Soul kan het enthousiasme niet volledig terugbrengen. Mid Life Crisis is een fijne hekkensluiter.
The Gentlemen's Club zwakt tegen het einde wat af, het project is "top heavy". Toch bewijst YG wederom dat hij oprecht één van mijn favoriete rappers is. Ik twijfel steeds tussen 3,5* en 4*.
Voordeel van de twijfel: kleine 4*
* denotes required fields.
* denotes required fields.