Meshell Ndegeocello - Synonym (2026)

Er is een heel fijne, deels ingetogen, cover van "Islands In The Stream" verschenen samen met Chaka Khan.

Geen idee of tijdens de opnamen hiervan al bekend was dat Dolly Parton was overleden, ik neem aan van niet. Maar zij was wel de bekendste uitvoerende, als duet samen met Kenny Rogers, van dit door de Bee Gees geschreven nummer.

Het begint heel ingetogen, langzaam Jazzy en Soulvol en bouwt verder uit waar steeds meer genres even hun neus laten zien om iets steviger met de nodige Funk te eindigen. Mooi gedaan.

Zo te zien is de rest van het album ook allemaal covers, met 2 van de hand van de Bee Gees. Van de 7 nummers die ik gehoord heb klinken de bewerkingen best wel anders dan het origineel. De teksten blijven wel gewoon goed te volgen maar ook is er af en toe gekozen voor heel andere zanglijnen. Verder is het tempo niet al te hoor: Fusion, Jazz, Soul, Pop en Funk, dat is wat de klok slaat. Een album om even tot rust bij te komen, vakkundig in elkaar gezet, leunend op de talenten van de musici en de zangers/-essen en nauwelijks studio-speelgoed / spielerei.

Had dit album geheel gemist, in de release-lawine die al weer een paar weken aan de gang is en waar je oren te kort komt. Al die gegadigden die de eindjaarstoptienlijstjes willen halen.

Het door Bob Dylan geschreven, prachtige protestlied tegen oorlog "With God on Our Side" ken ik van Joan Baez en deze versie met Bill Callahan en Chris Thile is nog steeds indringend en even prachtig.

"The Closer I Get to You" is het enige nummer met opzichtig gebruik van de auto-tune als een artistiek gereedschap en doet wat 80s Soul Pop aan maar is verder wel goed te doen.

Ruim een uur voor 15 nummers, prima om de dag mee te beginnen (of afsluiten).

Heel fijn ingetogen en toch gevarieerd album.

Voorlopig favoriet "Don’t You Want Me" (oorspronkelijk door The Human League) met Cat Power.

Heerlijk album, veel speelse arrangementen met vele subtiele instrumentale accenten en desondanks toch luchtig en 'open' klinkt... dat is toch heel meestervol gedaan.

Kom ik je weer tegen E-Clect-Eddy.



Midden op de dag bevalt het moment me ook wel .
Normaal gesproken haak ik heel gauw af bij coveralbums maar bij mevrouw Ndegeocello weet ik sinds haar versie van Chelsea Hotel dat het goed komt. Het enige nummer waar ik echt (nog) niet zo lekker op ga is I Got You Babe, ik word wat ongeduldig van de zang van ANOHNI

Hedgehogger Ben ook niet zo happig op cover-albums maar deze is echt heel lekker, en niet alleen een paar nummers maar Alle 15 Goed !

Wanneer jullie uitgekeken zijn op deze, probeer dan dit eerdere covers album van Meshell, met ook een aantal verrassende vertolkingen:

Ventriloquism (2018)

Poles Apart uh, je bent te laat dit feestje en dat andere feestje ken ik ook. Die sloeg ook aan maar niet zo als deze. Maar Ventriloquism zal zeker op herkansing gaan.