TEMIC - Ceiba (2026)

Wat is Ceiba een sterke opvolger geworden van het al niet misselijke Terror Management Theory!

Na het intro Asunder start het geweldige Ashes het album echt. De heerlijke symbiose tussen het gitaargeluid van Gilette en de toetsen van Tejeida is een genot voor het oor. Net als op het debuut laten de heren horen dat technisch uitdagende muziek prima kan samengaan met poppy songstructuren en catchy refreinen, om tijdens de vele solo-escapades de gebaande paden te verlaten.

De heavy prog maakt op een aantal momenten ruimte voor wat ingetogener momenten. Het door synths en drumcomputers gedragen Broken viel me als single een beetje tegen, maar in de context van het album past het nummer uitstekend. Zanger Fredrik Klemp weet met zijn sterke zang dit nummer staande te houden. Ook op Night Of Veils biedt het album ruimte om wat op adem te komen.

Naast de sterke opener Ashes is het afsluitende As Long As We Last het hoogtepunt van het album voor me, maar - op wellicht het iets mindere Ceased To Be na - kent het album geen zwakke momenten. Sterker nog: de meeste nummers hebben wel een aantal verrassende momenten waarvan je opveert en je afvraag of je het wel goed hoorde.

Ik zet in op 4 sterren, maar wel 4 hele dikke sterren die zomaar 4,5 sterren kunnen worden.

Ach ja, het altijd moeilijke tweede album. Ook het noorse Temic komt er niet zonder kleerscheuren vanaf. Men heeft duidelijk moeite gedaan er iets moois van te maken, maar het songmateriaal is voor het grootste deel niet bepaald pakkend en sporadisch aan de langdradige kant. Daarnaast is de zang wat mij betreft vaak te dik aangezet, richting pijngrens. De boel wordt gered door de fraaie muzikale omlijsting, voorzien van veel dynamiek en detail. Het derde album wordt vast een topper.

Mee eens. Het klinkt voor mij allemaal wat minder spontaan, meer doordacht, maar niet beter. Ik heb hier ook meer last van de zang dan bij het eerste album.