Benighted - Icon (2007)

Het valt niet mee om anno 2007 nog verrassend en origineel uit de hoek te komen in de metalscene maar het Franse Benighted is het wat mij betreft gelukt. Ik kwam via de Moordlijst van OOR achter het bestaan van deze CD en vanaf de eerste luisterbeurt heeft de CD me niet meer losgelaten. De Moordlijst trouwens ook niet want daar prijkt hij al zeker een paar maanden in. Werkelijk snoeiharde metal, razend knap en technisch gespeeld zonder te verzanden in weinig agressieve (te) complexe muziek, afwisselend death vocalen en grindcore uithalen en zelfs een enkele verdwaalde rap in het Frans Kortom, een geweldig goede metal CD boordevol energie die me bij iedere draaibeurt meer en meer doet afvragen welke oudgediende of nieuwkomer in metalland hier nog overheen kan.

Een plaat die veel meer waardering zou moeten krijgen. Benighted laat zien aan de top van de death metal te staan. Icon bevat een gevarieerde mix van nummers die zeer veel afwisseling bieden, zowel in tempo als op vocaal gebied. Ondanks dit alles is het allemaal zeer catchy en blijf je de cd keer op keer draaien. Ze durven zelfs te experimenteren met rap, wat naar mijn idee goed uitpakt. (wees niet bang het is maar zo 20 sec )
Ik durft te stellen een klassieker!

Goede cd.
Alhoewel ik niet van dat 'knorrig' death metal zanggeluid hou, heb ik hier nog genoeg over om te genieten. Inventieve death metal, instrumentbeheersing tot in de puntjes, maar toch geen steriel geluid. Een heel thrashy gitaargeluid, en daar hou ik wel van.

“Brutal Death Metal” uit de Rhone-Alpen, Frankrijk, luidt de omschrijving op Metal Archives. De schrik zat er al op voorhand in, aanvankelijk bevestigd door de twee oerschreeuwen in het korte Complete Exsanguination.

Ik woon in West-Vlaanderen, waar er meer varkens gekweekt worden dan West-Vlamingen wonen (statistisch bewezen), daarom ben ik nog niet gesteld op die knor-grunt noch op die schreeuw van zanger Julien "Truch" Truchan want het doet afbreuk aan een aantal machtige riffs (Grind Wit, Forsaken, Smile Then Bleed) en muziekstukken (als ze iets trager spelen) want deze kerels kunnen spelen. Alle teksten – als je ze kunt verstaan – zijn in het Engels behalve bij nummer drie Grind Wit (met korte rap) en acht Icon.

Ik geef hiervoor een 3,00 met in het achterhoofd volgende gedachte: rijp voor een ietwat hogere score als ik maar zou kunnen wennen aan die vocale escapades maar dat zal wellicht nooit lukken, ook niet na negenendertig vermoeiende minuten.

Geweldig album blijft dit!

Toen fake_world dit album introduceerde als metal album van de week, las ik vooral technical death metal. Dat genre ligt me meestal niet erg goed. Na een paar keer luisteren moet ik toch constateren dat mijn vooroordeel niet klopt (in dit geval). Het album is erg catchy en afwisselend, en de knorrende zang die ik met technical death metal associeer is gelukkig slechts spaarzaam gebruikt. Dat wil niet zeggen dat het album me de volle 40 minuten blijft boeien. De laatste 3 nummers had ik niet gemist.

Voorlopig een positieve verrassing, en drie sterren. Met kans op een halfje extra tzt.

3,0*

Dit blijft toch fantastisch. Heerlijk die energie. Het is bruut, maar ook toegankelijk. Heerlijk!