Treat Her Right - Tied to the Tracks (1989)

Duidelijk een stapje vooruit ten opzichte van het debuut. Vooral de door Sandman geschreven nummers springen eruit, zoals de rauwe blues van "Junkyard", het welhaast koddige country-juweeltje "Marie" of het sfeervolle "No Reason". In deze nummers hoor je alvast een bescheiden voorproefje van de magie die in Morphine zou volgen. Maar ook de wat wildere, bluesier nummers van Champagne, zoals "Big Medicine", alsmede de Beefheart-cover "Hit a Man" mogen er zijn. Lekker album!

Voordat Sandman min of meer furore zou gaan maken met en in Morphine zat hij in dit bandje.
Dat Treat Her Right een voetnoot is gebleken in de muziekgeschiedenis valt wel te begrijpen.
De muziek is allesbehalve bijzonder en bij vlagen zelfs mager.
De songs ademen een mengelmoes van allerlei stijlen zonder echt een eigen gezicht te tonen, van boogie woogie, country, blues, vleugjes jazz, alternatieve rock en een snuf Americana, de heren proberen van alles wat.
Een dergelijke insteek kan best werken als het volwassen songs betreft en dergelijke stijlen vloeiend in elkaar overlopen of aanvullen.
Nu is dat zelden het geval en bevinden de meeste songs zich in een demostadium, een enkele keer hoor ik een fijne hook, maar net zo vaak moddert het allemaal wat aan.
Te weinig onderscheidend vermogen en een gebrek aan succes zal Sandman er toe hebben aangezet om Morphine op te richten.