The Waterboys - A Rock in the Weary Land (2000)

mijn stem

3,53 (59)

59 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Rock
Label: RCA

Let It Happen (6:21)
The Charlatan's Lament (6:54)
Is She Conscious? (4:43)
We Are Jonah (5:09)
It's All Gone (2:18)
My Love Is My Rock in the Weary Land (8:08)
Lucky Day / Bad Advice * (3:07)
His Word Is Not His Bond (4:01)
Malediction (4:19)
Dumbing Down the World (3:08)
The Wind in the Wires (5:35)
Night Falls on London (0:51)
Crown (7:06)
My Lord, What a Morning * (2:27)
Fanfare by Thighpaulsandra * (0:57)
Sad Procession * (7:25)
Is She Concious [Acoustic Demo] * (4:32)
Dumbing Down the World [Live at Glastonbury] * (3:51)
Trouble Down Yonder * (1:07)
In the Long Low Weary Land * (3:15)
Wintermind * (3:11)
Never Been Out of Love * (1:07)
Somewhere in the Bleak Mid-Distance Something Beautiful Is Born * (2:58)
Anatomy of a Love Affair * (1:18)
Is She Conscious [Funky Thumbs] * (1:05)
Martin Decent * (2:07)
Time, Space & the Bride's Bed * (4:15)
Oh Yeah / I'll Be Satisfied * (2:00)
Carolan's Weird Welcome * (0:53)
Since the Fire Started Burning in My Soul * (1:28)
The Height of His Head * (0:27)
My Love Is My Rock [Instrumental with Choir] * (8:11)
It Bends Towards Justice * (1:38)
The Last Rock Freak Out * (2:29)

toon 22 bonustracks

totale tijdsduur: 58:33 (1:58:21)

Links

Spotify Last.fm Apple Music

zoeken in: gebruikersnaamgebruikers bericht beide

<1 >

2,5

Jumperjack

geplaatst: 1 april 2007, 07:45 uur

Dieptepunt van The Waterboys. Dit is mijn favoriete band en daarom heb ik echt geprobeerd deze CD goed te vinden, ik heb hem door de jaren heen vele kansen gegeven, maar het lukt me gewoon niet om hem goed te vinden, een misser.

snarf349

geplaatst: 2 april 2007, 07:39 uur

inderdaad geen beste plaat maar - the wind in the wires - vind ik wel iets hebben.

EVANSHEWSON

geplaatst: 4 oktober 2007, 16:46 uur

Ze hebben inderdaad veel betere platen gemaakt, maar ZO slecht is dit toch ook niet ? 1,2 en 5 kunnen er best mee door...

***

5,0

Ad Brouwers

geplaatst: 7 augustus 2008, 19:25 uur

Mike Scott voelde zich even geen Waterboy, denk ik. Het is even wat anders, maar wel steengoed!!!!!!!!!!!!!

4,5

Twinpeaks

geplaatst: 29 oktober 2008, 23:39 uur

Prima plaat en inderdaad ietwat uit de toon.Maar daarom niet minder spannend.Scott doet andere dingen en toch is er een redelijk herkenbaar Waterboys geluid.Niet alle songs zijn even sterk maar als geheel werkt het.Let it Happen is een heerlijk felle opener met een scheurende gitaar.Crown stampt aan het slot van de plaat de voegen uit de muren.Wat er tussen in staat is niet allemaal even goed ,maar een nummer als The Charlatan's Lament is toch wel knap.Ook dat kinderkoor in My Love is My Rock in the Weary Land is leuk gevonden.Lekker maar helaas ondergewaardeerd plaatje.

4,0

vigil

geplaatst: 12 augustus 2009, 09:55 uur

precies, Scott had zin in een echte rockplaat en dat is ook geworden. Dat de folkliefhebbers dan afhaken... Het is niet anders!

5,0

Ad Brouwers

geplaatst: 9 april 2010, 17:27 uur

Weer eens uit de kast gehaald en lekker hard op de koptelefoon beluisterd. Jammer dat hij zo ondergewaardeerd wordt of is het voor velen misschien een "vergeten" cd. Ik zou willen dat Mike meer van dit soort albums zou opnemen.

Father McKenzie

geplaatst: 9 april 2010, 18:24 uur

Vergeten zou ik de plaat niet noemen. Maar een hoogvlieger is dit absoluut niet meer; Ze maakten er véél betere. Een band die hier op haar retour is.

3,5

vincentcorjanus

geplaatst: 20 september 2011, 15:11 uur

hou wel van rock en hou ook van folk en ben dus fan van the waterboys en denk dat ik dit hun minste vind mischien iets vaker luisteren?

3,5

Manfield

geplaatst: 24 april 2017, 17:41 uur

Dit lijkt me toch vooral een solo album van Mike Scott. Alle songs zijn door hem geschreven en hij heeft het album geproduceerd. Enkel bassist Livingstone Brown , drummer Jeremy Stacey en Thigpaulsandra (synthesizer) spelen op meerdere nummers mee en delen de credits. Verder een hoop gastbijdrages.

Meer rock georiënteerd dan de voorgaande Waterboys albums. Folk invloeden zijn op deze plaat veel minder te vinden. Op zich een leuk uitstapje, na een serie goede platen. Helaas bevallen niet alle songs mij. Het is me te wisselvallig. Het middelste gedeelte van deze plaat doet me maar weinig.

Gelukkig opent de plaat lekker agressief met 'Let it Happen'. Het zet de toon neer. De volgende song is prachtig! Het 8 minuten durende 'My Love Is My Rock in the Weary Land'. Waarop het London Community Gospel Choir een fantastische bijdrage heeft. Ook interessante muzikale toevoegingen van de mellotron en tamboerijn. Een knaller van jewelste. Daarna volgt een wisselvallig middenstuk. Bij vlagen interessant, maar soms moet ik me er bijna door heen skippen. Het album sluit gelukkig ook weer meer dan prima af met 'Crown'. Voelt soms wat aan als improviseren. Er wordt gebruik gemaakt van een uiteenlopend instrumentarium. Ik waardeer het.
Al met al een leuk album met absoluut enkele hoogtepunten. Leuk zijspoor.