Mogwai - Come on Die Young (1999)

mijn stem
3,89
219 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Rock
Label: Chemikal Underground

  1. Punk Rock (2:08)
  2. Cody (6:33)
  3. Helps Both Ways (4:53)
  4. Year 2000 Non-Compliant Cardia (3:25)
  5. Kappa (4:52)
  6. Waltz for Aidan (3:44)
  7. May Nothing But Happiness Come Through Your Door (8:29)
  8. Oh! How the Dogs Stack Up (2:03)
  9. Ex-Cowboy (9:09)
  10. Chocky (9:23)
  11. Christmas Steps (10:39)
  12. Punk Rock / Puff Daddy / Antichrist (2:14)
totale tijdsduur: 1:07:32
41 BERICHTEN 2 MENINGEN
zoeken in:
avatar van Rhythm & Poetry
3,5
0
geplaatst: 6 november 2010, 23:59 uur [permalink]
Na één luisterbeurt vind ik het altijd lastig om wat zinnigs neer te pennen bij het desbetreffende album: maar aangezien ik het zo vaak doe zal ik het wederom proberen. Het eerste wat ik denk bij deze LP is: leuk, maar het is niet smerig genoeg. Come on Die Young is sfeervol. Past prima bij een donkere avond of het gure weer en is toch ook wel op een aangename manier tastbaar. Waar ik bang voor ben is dat deze plaat niet genoeg onderscheidend is, doordat het soms net wat te voorspelbare climaxen kent en daardoor wat spanning misloopt. Met dat het iets viezer had gemogen bedoel ik dan ook vooral dat de spanning grootster had mogen zijn, het meer had mogen meeslepen naar onverwachte situaties en je als luisteraar bij de keel grijpt. Dat doet het te weinig naar mijn smaak. Maar toch, een type plaat waar ik waarschijnlijk graag naar mag luisteren en dat zeker in mijn straatje ligt. Nu maar hopen dat het ook naar meerdere luisterbeurten weet te vermaken.

avatar van Morinfen
4,5
0
geplaatst: 7 november 2010, 03:13 uur [permalink]
Dit is net hun plaat met het minste 'voorspelbare climaxen'. Sterker nog, er zijn nauwelijks climaxen te bespeuren.

Dat 'niet onderscheidend' genoeg probleem had ik ook in eerste instantie, deze leunt wat dichter aan bij de vroege post-rock en slowcore bandjes van begin de jaren 90 dan andere Mogwai-albums (is minder rechtlijnig en speelt meer op sfeer) waardoor je hem wat tijd moet geven.

avatar van Rhythm & Poetry
3,5
0
geplaatst: 7 november 2010, 12:19 uur [permalink]
Dat laatste ga ik ook zeker doen.

5,0
0
geplaatst: 13 februari 2011, 16:39 uur [permalink]
Geniaal dit album. Persoonlijk vind ik dit toch wel een van de beste albums van Mogwai.

4,5
0
geplaatst: 14 juli 2012, 22:39 uur [permalink]
Tja geniale plaat, daar hou ik het bij, waanzinnige hoes komt mooi uit op de vinyl versie, mooie tribute voor hun maatje Aidan Moffat.

avatar van The Eraser
4,0
0
geplaatst: 22 augustus 2013, 16:01 uur [permalink]
Voor mij de beste plaat van Mogwai. Een melancholisch en sfeervol geheel dat netjes opbouwt. Het duurt wel tot Ex-Cowboy (met zijn schitterende feedback) vooraleer de plaat echt ontploft, maar dat is eigenlijk alleen maar positief. Mogwai bouwt de spanning geduldig op waardoor de ontlading des te harder aankomt. Cody is hun beste nummer dat vocalen bevat, de melodie is zo lieflijk dat je het bijna wil doodknuffelen. Ook Chocky is een kippenvelmomentje, vooral wanneer die schitterende pianomelodie uit een mist van ruis tevoorschijn komt. De stemmen op de achtergrond geven de song bovendien de nodige urgentie mee. Christmass Steps slaat je ten slotte volledig knock out. Een dik uur opgekropte woede en eenzaamheid wordt dan toch eindelijk gekanaliseerd in die stoere gitaarriff.

avatar van -SprayIt-
3,5
0
geplaatst: 21 januari 2014, 14:11 uur [permalink]
Rhythm & Poetry schreef:
Het eerste wat ik denk bij deze LP is: leuk, maar het is niet smerig genoeg.

Wat bedoel je met smerig? Misschien is dit wat smeriger? Mono - Under the Pipal Tree (2001)

avatar van Rhythm & Poetry
3,5
0
geplaatst: 21 januari 2014, 18:51 uur [permalink]
Ik weet niet meer wat ik in 2010 bedoelde.

Met vriendelijke groet,

Rob

avatar van Rhythm & Poetry
3,5
0
geplaatst: 21 januari 2014, 18:52 uur [permalink]
De oplossing was gewoon al die tijd te lezen in mijn bericht.

"Met dat het iets viezer had gemogen bedoel ik dan ook vooral dat de spanning grootster had mogen zijn, het meer had mogen meeslepen naar onverwachte situaties en je als luisteraar bij de keel grijpt. Dat doet het te weinig naar mijn smaak."

Met vriendelijke groet,

Rob van den Aker

 
0
Misterfool
geplaatst: 2 februari 2015, 16:00 uur [permalink]
Ik mag dan zelf niet veel met punk ophebben, die toespraak van Iggy Pop op het openingsnummer is fenomenaal! . Sowieso is dit een buitengewoon emotioneel Post-rock album.

avatar van Ernie
4,0
0
geplaatst: 1 augustus 2016, 16:47 uur [permalink]
Eindelijk origineel binnen.

Al jaren Kopiecd's en ipod