Hèhè eindelijk op de site. Ik wilde m zélf net gaan toevoegen, want ik heb m inmiddels gekocht, staat ie er inmiddels tóch op. Wereldmuziek is nog steeds wel erg ondervertegenwoordigd. Dit is van dit moment toch een van dé wereldplaten.
Ik ben onlangs drie weken in Mali geweest en weer heel erg aangeraakt oor de Afrikaanse en speciaal Malinese muziek. Ik ken deze cd nog niet, maar wel de vorige die Habib uitbracht: Ma Ya.
Het heeft een hele tijd geduurd en regelmatig draaien voor ik hem echt goed ging vinden. Bovendien heb ik Habib nog een keer live in actie gezien in vredenburg.
In Mali is hij razend populair en het is leuk als je in de bus urenlang zijn muziek hoort klinken.
Gek genoeg staat Ma Ya nog niet op de site overigens
In wereldmuziek is MuMe nog erg onvolledig. Als ik zelf een album koop dat er nog niet op staat, zet ik het wel erop. Bij deze was iemand me dus net vóór, en dat is niet zo gek want in die tijd was hij ook in Nederland. Koité schijnt inderdaad een van de grote namen te zijn aldaar, maar ik ken m nog maar sinds dit jaar,
Ligt over het algemeen veel makkelijker in het gehoor dan de vorige van Habib, Ma Ya die nog steeds niet op de site staat. Als ik tijd heb zet ik hem er zelf wel op.
Voor Ma Ya had ik echt een behoorlijk aantal luisterbeurten nodig voor ik hem pas goed ging waarderen. Maar dan ook echt heel goed ging vinden. Met deze nieuwe is het al sneller "gezellig". habib's gitaarspel is weer fantastisch, de composities zijn ook ok.Liggen goed in het gehoor. Ik denk de beste plaat om kennis te maken met het werk van deze Malinese ster. Toch net geen 4 sterren omdat ik iets mis van wat Ma Ya zo bijzonder maakte
Na het veelvuldig luisteren van zijn kleurige pareltjes Ma Ya en vooral Baro voegt dit album niets interessants toe, het is eigenlijk minder dan een herhalingsoefening zou kunnen zijn. Het klinkt vlakjes ten opzichte van zijn discografie tot dit album. En het is hierboven al eerder genoemd: voortkabbelend, makkelijk in het gehoor, toegankelijk. Dit allemaal een beetje te. Moet dat echt om een groter publiek te bereiken? Op dit album klinkt het me te veel om Malinese franken gaan, te weinig originele inbreng van Habib en kornuiten. De scherpe randjes en de warme aanstekelijke groove van de vorige albums ontbreken, dat vind ik jammer. Het enige dat ik maar aan wil geven is dat de vorige albums mijnsinziens van een andere categorie zijn, dus als je Habib nog niet kent: focus je niet te veel op dit album. 2,5*
Dat voorspelt veel goeds BrotherJohn, ik vind dit album nl al helemaal goed luisterbaar, gewoon lekker relaxte muziek.
Ga zeker zijn ander werk nu aanschaffen.
Ik vind het een fijne plaat. 4
Ik ben het eens met wat Brother John hier beneden opmerkt over deze cd van Habib. Echt een minder goeie dus dan de twee vorige cd's Ma Ya en Baro. Wat de oorzaak dan ook mogen zijn.
eens met de commentaren van BrotherJohn en bertus99. inderdaad een erg toegankelijk album, maar nog steeds zeer het beluisteren waard. de warme, aanstekelijke groove hoor ik nog wel op dit album. zal inderdaad de bedoeling van de makers zijn geweest om een groter publiek te bereiken. dit lijkt dan wel de oorzaak te zijn dat deze "minder" is dan Ma Ya en Baro, maar feit is dat op dit album de muzikaliteit als vanouds is en er nog geen sprake is van compositorische armoede, zoals op zijn laatst verschenen album "Kharifa" uit 2019. dat album lonkt veel meer dan "Afriki" wel heel erg naar de gunst van Westerse oren. de productie van dat album klinkt een stuk gladder dan op "Afriki". heb overigens geen idee waarom zijn laatste 2 albums "Soo"en "Khafira" alleen op zijn naam staan. op alle vorige albums staat Habib Koite & Bamada vermeld.