eens met de commentaren van BrotherJohn en bertus99. inderdaad een erg toegankelijk album, maar nog steeds zeer het beluisteren waard. de warme, aanstekelijke groove hoor ik nog wel op dit album. zal inderdaad de bedoeling van de makers zijn geweest om een groter publiek te bereiken. dit lijkt dan wel de oorzaak te zijn dat deze "minder" is dan Ma Ya en Baro, maar feit is dat op dit album de muzikaliteit als vanouds is en er nog geen sprake is van compositorische armoede, zoals op zijn laatst verschenen album "Kharifa" uit 2019. dat album lonkt veel meer dan "Afriki" wel heel erg naar de gunst van Westerse oren. de productie van dat album klinkt een stuk gladder dan op "Afriki". heb overigens geen idee waarom zijn laatste 2 albums "Soo"en "Khafira" alleen op zijn naam staan. op alle vorige albums staat Habib Koite & Bamada vermeld.