Enya - Paint the Sky with Stars (1997)

Ik heb een beetje een haat-liefde verhouding met Enya.
Aan de ene kant is het te weeig voor woorden en aan de andere kant kan ik er op zijn tijd ook heel goed naar luisteren.
Typisch zo'n geval van je moet er voor in de stemming zijn.

Zijn wel echt allemaal pareltjes.
Jammer dat ze een 'char'-imago heeft gekregen in de loop der jaren.
In Duits sprekende landen is deze vrouw heel groot.

Leuke compilatie, maar ik kan er ook niet te vaak naar luisteren. Inderdaad, je moet ervoor in de stemming zijn.

Toch prefereer ik dan Clannad, Enya klinkt mij soms iets te zweverig

heb deze best of cd aangeschaft omdat daar orinocoflow opstaat, en wat een verrassing, er staan meerdere mooie nummers op:carribean moon,china roses, on my way home en het prachtige watermark.
Mooie arrangementen met prachtige overgangen die een dromerige sfeer opwekken, het valt mij verder op dat ze weinig drums/percussie gebruikt(wel indrukwekkende pauken), maar daarintegen veel strijkpartijen(synthesizersynths).
Ik hou wel van haar muziek met die typische zangpartijen.

4 sterren

Ik weet niet of deze cd wel 4,5 sterren verdient, maar het heeft me in de vroege puberjaren door een aardig zware periode heen geholpen. Cliche, ik weet het, maar ik kan het niet over mijn hart verkrijgen er een lager cijfer aan te geven. Eeuwig zonde dat een aantal klassiekers ontbreken.

Dat vind ik net zo mooi eraan: je moet al in een bepaalde mood zijn en die mood wordt nog eens versterkt door de muziek. Het bewijs dat deze muziek écht op je kan inwerken. Tegenwoordig vind ik dat persoonlijk nog maar een zeldzaamheid. Deze verzamelaar is overigens ook een prima instapplaat als je de muziek van Enya wil leren ontdekken.

Méér heb ik niet van deze Madame; Méér hoef ik ook niet echt; Mooie verzamelaar met de nummers die er echt toe doen. Nadien werd het me allemaal te melig en verviel ze zwaar in herhaling, maar dan minder leuk.

Heb naar dit album maar 1 x geluisterd en vond er eigenlijk niks aan..Misschien was ik niet in een goed bui ofzo, ga er nog eens naar moeten luisteren denk ik

Het is al vaker gezegd maar het klopt wél: je moet in de juiste stemming zijn voor dit album.
Ik zet hem op als ik weemoedig en verdrietig ben, de muziek van Enya versterkt deze gevoelens nog meer en dan is het moeilijk om het zonder zakdoek uit te houden...
Pareltjes zijn Book Of Days, China Roses en uiteraard Orinoco Flow, het nummer waar alles mee begonnen is. Weetje: The Fugees gebruikten zonder Enya's medeweten een deel van Boadicea voor hun nummer Ready Or Not. Klassedame als Enya is, werd er een minnelijke schikking geregeld ipv een rechtszaak.