Enslaved - Eld (1997)

Te vuur en te zwaard zet Enslaved zijn reis voort. De heren openen met hun beste en meest epische nummer tot nu toe. Ik ken de latere Enslaved goed genoeg om te weten dat ze nog flink met progrock gaan flirten, maar eigenlijk gebeurt dat hier zelfs al. 793 een typische seventies prog-epic, maar dan zwaar overgoten met een black/viking metalsaus. Het smaakt natuurlijk heerlijk! De manier waarop Enslaved opbouwt en afwisselt is onmiskenbaar. Daarna volgt meer traditionele black met furieuze riffs en de typerende sfeer. Stuk voor stuk goede songs die allemaal wel iets bijzonders hebben door extraatjes zoals de keyboards van Bjornson of de mooie galmende zang. Duidelijke progressie dus!


Tussenstand:
1. Eld
2. Frost
3. Vikingligr Veldi

Hier hoor ik voor het eerst de Enslaved van de huidige albums voorbij komen met de proginvloeden en de cleane zangpartijen. Een meer gestroomlijnde, strakker gespeelde variant van Bathory en daarmee ook de missing link tussen die band en een nog iets nieuwere band als Moonsorrow. Weinig zwakke momenten, al vind ik het tegen de tweede helft net iets minder sterk worden waardoor een hogere score er nog niet in zit. De stijgende lijn is echter nog steeds fijn om mee te krijgen!

Tussenstand:
1. Eld
2. Frost
3. Vikingligr Veldi