Immortal - Battles in the North (1995)

Dat bedoel ik ook, wat ik over de drumms van Abbath zei kun je ook over het gitaar geluud van demonaz zegge. wanneer de plaat een loepzuivere loodzware abbys studio sound had meegekregen, had hij ongetwijfeld een veel breder publiek aangesproken maar had ik hem denk ik minder goed gevonden. juist dat gitaar geluid, dat (eerlijk gezegt) matige drumwerk maken dit juist zo'n eerlijke blackmetal plaat. dan neem ik de stoere poses en corpsepaint maar voor lief

Immortal zal altijd mijn favoriete Black Metal band blijven. En hoewel ik persoonlijk meer voor de latere Immortal ben, is Battles in the North toch echt een must voor iedereen die geïnteresseerd is in het genre. De hele plaat klinkt zo genadeloos, en zo primitief. De drums van Abbath zijn slecht, maar zorgen voor een fantastische sfeer. Hij is zoals hierboven staat inderdaad niet echt "gebruiksvriendelijk", maar dat is juist de charme van deze plaat. En die zou hij echt helemaal verliezen wanneer hij zo opgepoetst werd als platen van Borgir (om een voorbeeld te noemen).

Productie en drums klinken slordig maar het heeft zijn charme. Dit is mijn eerste Black Metal plaat die ik luister: Ijzige stem van Abbath past goed bij het geluid. Als dit album draait denk ik aan winter, bergen zoals hun imago. De eerste 9 tracks zijn goed maar het album sluit af met de beste track Blashyrkh (Mighty Ravendark).

Haha, die reacties hier...

Voor mij is dit gewoon muziek. Maar het vereist wel een sterk gestel, Immortal is nu eenmaal niet voor iedereen weggelegd. Als ze dat hadden gewild, hadden ze wel als Celine Dion of Abba geklonken

Het is jammer dat zo denigrerend over Immortal wordt gedaan. Als je iets niet kunt waarderen, hoeft het nog geen pulp te zijn in algemene zin! Edwynn verwoordt het heel mooi. Het magische van Battles In The North is dat je écht midden in die verpletterende hagelstorm staat. Het is bitterkoud, je ziet geen hand voor ogen, je oren en handen bevriezen. Het geweld raast maar door. Maar je wilt er helemaal niet aan ontsnappen. Het voelt zalig!

Ik heb niet alle albums van Immortal gehoord, dit was de eerste kennismaking. In 1995 of '96 heb ik deze al voor het eerst gehoord. Mijn smaak is ontzettend breed, waardoor ik jaren niet naar Immortal luisterde. Nu deze weer door mijn koptelefoon schalt, klinkt het weer net zo goed als toen.

Vet relaxed! Een paar mannen die hun motie en gevoel perfect op plaat weten te krijgen!
Met de juiste finesse en precisie weten ze de juiste toon te vinden om de gevoelige snaar te raken.
Het moment om je zelf de diepte en hoogte punten van je emoties te sequenceren met de de juist geplaatste klanken van onze vrienden van Immortal dan draait u deze plaat. Mijzelf bezorgd het de onbedwingbare glimlach en warme gevoel van liefde als het zwarte goud draait en mn hard wordt vervuld met de geboden emoties. Vergis u niet, want uw meest persoonlijke ik in den oren binnengebracht te ervaren is een gevoel die eigenlijk niet met de menselijke taal over te brengen is in het brein.

Oftewel een verdomd fijn plaatje, lekker bij een glas wijn en een iets wat te luxe diner met uw geliefde.

Recensie destijds: "Hun 3e en allerbeste so far. Black metal met alle remmen los." Meteen na uitbrengen blind aangeschaft en nooit spijt van gehad.

Ik heb trouwens zo'n rare persing. Hoewel de tracks er op mijn exemplaar in bovengenoemde volgorde op staan, staan ze in een compleet andere volgorde afgedrukt op de inlay. Discogs meldt een onbekend jaartal bij een US uitgave met dit euvel. Ik heb hem gekocht ergens toen ie uitkwam.
Ik zie net op discogs dat Franse vinylpersingen ook aan dat syndroom lijden.

Wat was Black metal toch mooi in de jaren 90 .En dit is voor mij wel 1 van de mooiste producten die uit het koude noorden kwam. Deze plaat is winter. Deze plaat is ijskoud. Deze plaat is black metal.

Ik heb enkel nooit begrepen waarom de nummers zo beroerd worden afgekapt?? Verschrikkelijk gewoon.
De plaat begint en eindigt met de beste nummers, de rest is ook gewoon goed. Ik vind deze mooier dan het alom geliefde album hierna.
4 sterren

Mooi vond ik trouwens ook de witte hoes,zo tussen al het zwarte geweld
Maar het zijn wel ver-schrik-kelijke posers haha die inlay van at the heart of the winter slaat echt alles

3,5 ster..was de bedoeling. zie dat hij 4 had gekregen.

De snelste, de rauwste, de koudste plaat van Immortal. Dit album voelt als de essentie van waar de band voor staat, uitgevoerd in de meest extreme muzikale vorm. De drums voeren de boventoon in de mix, de productie is dun en ijzig. Nummers worden soms spontaan afgekapt, en Abbath perfectioneert hier zijn gortdroge rasp die we kennen en waar we van houden. Alles om het album niet "mooi" te laten klinken.

Ja, in technisch opzicht kun je dingen aanmerken op Battles in the North. Maar dan ga je voorbij aan het doel ervan. Je moet het over je heen laten komen als een bijtende sneeuwstorm. Voor mij voorlopig toch wel mij favoriete album van de band denk ik.

Tussenstand:
1. Battles in the North (4*)
2. Pure Holocaust
3. Diabolical Fullmoon Mysticism