Immortal - Battles in the North (1995)

Deze CD klinkt zoals 't voelt om in een gehaktmolen tot pulp vermalen te worden... denk ik. 't Is allemaal zó extreem, dat het haast lachwekkend is, ware het niet dat ik er zo - letterlijk - misselijk van word... en lachen en kotsen gaan nu eenmaal niet zo lekker samen.

zo slecht en toch helemaal uitgeluisterd?????

Tsja, inderdaad, waarom heb je de cd niet stopgezet, axel33? Ik bedoel, het muziek ligt jou totaal niet, punt.

Ja, ik probeer namelijk open te staan voor alles en heb me er om die reden aan gewaagd. Ik kan echt behoorlijk wat herrie verdragen - bijv. Dimmu Borgir - maar wie DIT muziek noemt is niet goed bij z'n hoofd. En da's geen mening, 't is een FEIT; het is de de gabber-variant van metal, doorgeschoten tot in het absurd extreme. Geen verdere discussie mogelijk.

Dimmu Borgir haha, en dan noem je de mensen die Immortal goed vinden niet goed bij hun hoofd.

Mensen mensen, herrie bestaat niet.

Axel33, heb je de laatste drie albums van Immortal wel eens gehoord? Die zijn veel beter geproduceerd (want ik denk dat je daarover valt met dit album) en ook technischer qua songstructuren. Wellicht dat die stijl wat meer in jouw straatje ligt.

Hoezo? Dimmu Borgir is weliswaar volkomen over the top bombastisch en ik hoef daardoor ook zeker niet meer dan een paar nummers achter elkaar van ze te horen, maar die zijn wel heel wat beluisterbaarder dan de 'met-je-kop-in-een-ploeg'-klanken van DIT album. Maar goed, één van de redenen waarom ik erover struikel betreft inderdaad de gierend claustrofobische productie. Ik zal dus zeker Dionysos' advies volgen en eens gaan luisteren naar één van de laatste drie albums. 't Zal mijn mening over Battles in the North echter zéker niet veranderen; dat blijft voor mij een cirkelzaag zonder enige verandering in dynamiek, ondanks het feit dat ik ook wel degelijk de structuren in de brij kan horen, maar dat alléén maakt het eindresultaat nog niet tot iets wat als muziek geclassificeerd kan worden. Maar goed, wordt vervolgd!

Hehe, als je die recensies ook leest op andere sites .

Ik ga dit eens een keertje proberen binnenkort, ben erg benieuwd.

Dan raad ik je wel aan om Pure Holocaust te luisteren dat is hun beste plaat.

Axel,jij moet je gewoon je mond houden.Dat jij het niet mooi vindt betekent niet dat andere mensen het ook niet mooi vinden.

Zie de top-10 axel.Logisch dat hij zo dom doet.Geen verstand van dit soort muziek

jaah! kan me de clip van Blashyrkh nog voor de geest halen. Kwam wel eens ooit op dat metal uurtje op TMF (lang geleden)


Zag je die gesminkte mannen (van de hoes) in leren broek met en een gitaar om de nek door de bergen rennen.
Nooit echt mijn muziek geweest, maar die clip staat me op een of andere manier toch nog bij.

Zagen ze er ook belachelijk uit als deze mannen?

Belachelijk zou ik het niet willen noemen. Mijn smaak is het niet, maar in bepaalde kringen...

Zit je net lekker de Metro te lezen, stappen die twee de coupe in, slik.

Hmm, ik denk dat ik over de vloer zou rollen van het lachen.

Grasmaaier, blender, mitrailleur, dat is wat ik er bij voel en hoor. Dit is pure terreur voor het gehoororgaan. Niks, niks en nog eens niks.

Het enige minpuntje is het drumwerk van dit album dat door Abbath zelf gedaan is en wat hij op de albums daarna (gelukkig) aan Horgh heeft overgelaten. Voor de rest vind ik dit een album wat erg goed in elkaar is gezet. De productie kan misschien wat beter, maar die rauwheid doet mij denken aan een sneeuwstorm wat dan weer bijdraagt aan de sfeer van dit album.
Hele gave riffs die mij denken aan Dark Funeral maar dan in een Immortal-sausje. Lekkere rauwe ijsstrot van Abbath maakt het voor mij helemaal goed.

Blashkyrkh, voor de liefhebbers (ik niet ).

Ik heb laatst ook de clip Call of the wintermoon gezien, ik heb nog nooit zo hard gelachen bij een clip .

Het beste werk van Immortal.Raast op ongekende snelheid voorbij en hoor die gitaren toch eens scheuren....prachtig!

omg die videoclip

Moest al lachen om die eng kijkende mannen met schmink, maar toen ie ging zingen.... Heb er toch wel een beetje moeite mee om te begrijpen dat mensen dit heel erg cool vinden.

Off topic en discriminerend bericht verwijderd...

edit: en een reactie hierop

Die eerste paar seconden, waarin de drums helemaal naar voren staan, die zijn zo vet. En hoewel sommige riffs die voorbij komen meer dan aardig zijn, vind ik dit plaatje maar saai. Vooral de vocalen zitten in de weg, iets waar ze in het genre van de Black Metal maar weinig kaas van hebben gegeten (of juist te veel, want het klinkt meestal erg cheesy). Ook de slome productie staat in de weg, en de gitaren krijgen veel te weinig ruimte.

Pure Holocaust en At the Heart of Winter vind ik echt geweldige platen, maar dit vind ik maar een bak herrie. De productie is ronduit verschrikkelijk (vooral de drums) en Abbath klinkt wel erg rauw op dit album. Blashyrkh en Grim & Frostbitten Kingdoms zijn gave nummers, maar daar houd het verder wel mee op.

2*

Wat zou ik eens zeggen. Veel minder dan de andere platen.
0,5* voor de muziek/5* voor Blashyrkh/5* voor de sfeer => zo'n 4 a 4.5* schat ik. Abbath's strot is verder weer in orde. Zijn drumwerk daarentegen...

enfin. 4,5*

waarom draagt die een een zwarte heksenhoed?
In een bos moet je toch niet bang zijn van een zonneslag?

nieuwe link

Weer 0.5* eraf. Ontdek net dat er een misdruk op de achterkant van de cd staat. Nummer Grim and Frostbitten Kingdoms klonk toch wel heel raar... Dat kan ook maar 1 iemand gebeuren.

Nog een aantal keren gedraaid, hoewel het in het algemeen als een mooie blend herrie klinkt, spreekt hij me nogal aan. De gitaren en de stem van Abbath zijn zo rauw, het klinkt stiekem weg toch perfect. Gewoon een goede plaat.

Battles In The North is mijn absolute Immortal favoriet. Deze plaat klinkt alsof je midden in een pijnlijk koude sneeuwstorm staat. Het gitaargeluid geselt je gelaat als een niet aflatende golf van hagelstenen. En de hamerende drumslagen sympoliseren het vergezellende onweer.

Vrijwel alle tracks razen op hoge snelheid aan je voorbij. Door de wat gruizige productie lijkt het spel rommelig, maar toch zijn er veel sterke details in het gitaarwerk te ontdekken.
De triestige akkoorden in Circling Above Time Before Time bijvoorbeeld. Die geven de bitter agressieve muziek regelmatig wat extra's.

Klapstuk is natuurlijk het afsluitende Blashyrk. In de beste Bathory traditie trekt deze hymne op marstempo aan je voorbij. Een mooie afsluiter van deze verder overweldigende verzameling van agressiviteit.

Dit is zo'n plaat waarbij juist alle eventuele tekortkomingen bijdragen aan de sfeer van de plaat. Neem nu de drums, ingespeeld door Abbath zelf. Hij is niet de meest strakke dubbel bass drummer, maar juist daardoor klinkt de plaat zo puur en zo echt. Veel te vaak worden alle oneffenheden weg getriggert, op deze plaat zin nauwelijks overdubs en al helemaal geen triggers gebruikt daarom klinkt hij zo puur en enorm vet. Ik vind dit vooral vocaal de aller beste Immortal plaat op geen enkele andere plaat van immortal gaan de vocalen zo door merg en been.

Vooral dat gruizige gitaargeluid vind ik prachtig. Het gladschaven door een computerproducert zou alle fraaiheid doen laten verdwijnen.
De latere albums hebben zo'n procuctie maar de stijl is dan ook veranderd.