Flairck - Variaties op een Dame (1978)

Op de middelbare school had ik muziekles van een leraar die niet bepaald favoriet/geliefd was. Als persoon hadden we niet veel met hem op en dat is jammer, zeker als je muziekliefhebber bent.
Toch kan ik jaren later constateren dat ik wel degelijk dingen heb opgepikt van hem. Zo deel ik zijn liefde voor Jacques Brel, ben ik verslingerd geraakt aan Carl Orff's Carmina Burana en weet ik wie Flairck is.
Ik heb geen enkel idee waarom ik dit album ooit gekocht heb. Waarschijnlijk was er toch iets in mijn onderbewuste dat is blijven hangen uit de middelbare schooltijd.
Toen ik het net gekocht had heb ik Variaties op een Dame vaak gedraaid en daarna is het blijven liggen..... tot vandaag.
Ik merk dat ik het hier en daar net even te zoetsappig vind en dat zal wel komen door de panfluit, maar tegelijkertijd hoor ik ook wel degelijk kwaliteit en dat is me waarschijnlijk bijgebleven uit mijn jongere jaren.
Hier en daar iets te zweverig maar op zo'n kalme vrije dag als vandaag, met een rustgevend zonnetje en blaadjes die zo prachtig verkleuren, is Variaties op een Dame eigenlijk een zeer geschikte soundtrack.

Ooit door iemand aangeraden met de woorden "De meest virtuoze band die ik ken, echt" heb ik om de een of andere reden toch deze plaat gekocht, terwijl ik een hekel heb aan virtuositeit om het virtuositeit. Gelukkig valt dat wel weer mee, maar echt heel boeiend mag Flairck niet heten. Naast erg intense, door een jazz-gevoel aangestuurde passages die me goed smaken, zijn er veel te veel stukken die beelden van woestijnen oproepen, saaie woestijnen zonder indianen of wie er dan ook in de woestijn moge wonen. En prairies zonder pedals steels en cowboys, zulke dingen. Daar word ik niet blij van hoor. Van die intense passages wel, zelfs als er een fluit wordt gebruikt. Ik heb het niet op die fluiten, ik vind ze vervelend en veel te verantwoord. Dat geldt ook eigenlijk een beetje voor dit album: het is zo ontzettend verantwoord. En dan vind ik ongeveer de helft wel redelijk boeiend, maar teveel niet en dan moet ik toch echt een *3 geven. Gelukkig maar dat er niet zo virtuoos gedaan wordt van het type "kijk, mama, klaarkomen zonder handen!".