Stafrænn Hákon - Gummi (2007)

Het klinkt natuurlijk vreselijk voor de hand liggend, maar ook dit album is weer zo lekker typisch IJslands (voor wat dat dan ook moge zijn natuurlijk).
In dit geval knisperende electronica (múm) en wat epische Sigur Rós-rock. Ho, gevaarlijke opmerking: het is juist wat minder episch dan genoemde band en misschien voor velen juist wel zo fijn. Zelf ben ik wel dol op een beetje drama hier en daar en misschien is dat ook wel een reden dat ik dit album best prettig vind maar lang niet zo betoverend als b.v. de door mij aangehaalde Sigur Rós. Eigenlijk is het natuurlijk ook erg flauw om bij alles wat uit IJsland komt deze band (of Björk) erbij te halen, het staat immers uitstekend op zichzelf.
Opvallend vind ik de heldere produktie: het klinkt erg fris allemaal en de nummers zelf zitten goed in elkaar zowel qua compositie als instrumentatie.
Misschien dat het gewoon nog wat meer tijd nodig heeft om verder te rijpen, want betoverend is het zeker wel (alleen een wat minder overweldigende betovering). Wie weet als dat gaat gebeuren dat er dan nog wel een herwaardering kan gaan plaatsvinden in de vorm van een extra halfje erbij en die kans is zeer groot kan ik wel zeggen.