Joe Jackson - Rain (2008)

Ben benieuwd of dit net goed word als zijn voorganger Volume 4 (inmiddels al weer bijna 5 jaar geleden). Wordt wel weer uitgebracht onder Joe Jackson, zonder de Band toevoeging. Maar de Joe Jackson Band speelt bijna voltallig mee. Nog 2 (!) maanden wachten.

Ow ik dacht dat het met precies dezelfde samenstelling als 4 was ?!

Rain, it's the first Jackson record since the brilliant and critically acclaimed Volume 4 was released in 2003. While Volume 4 and the seven-month tour that followed featured the reunion of the original, iconic Joe Jackson Band, Rain, was made with three of those four members: Jackson (vocals and keyboards), Graham Maby (bass/vocals) and Dave Houghton (drums/vocals).

Gary Sanford ontbreekt. Maar het schijnt dat ze al enkele jaren onder de naam Joe Jackson Trio toeren

Tja dat Graham Maby er bij zou zijn is natuurlijk niet verrassend

Maar we kijken er naar uit!

Met zo'n achternaam lijkt niets me zeker

Een levende legende. Joe Jackson is echt de man van hoogtepunten en dieptepunten. Of het slaagt of het faalt. Dit maal slaagt het. Bijna net zo sterk als Night and day. Live klonken de nummers erg lekker maar op de plaat komt het nog beter naar buiten.

Ik zet hem na een paar luisterbeurten weg op 4,5*

Is het meer een Night and Day-plaat dan een Look Sharp!-plaat dan?

Even voor de duidelijkheid. Ik vind de Night and Day plaat meer een pianoplaat en de Look Sharp meer punk getinter. Daarin gezien is Rain een stapje verder in de evolutie die Joe Jackson heet.

Waar het in het begin vooral "The Angry White Man" was met een rocky punkerig geluid, werd hij later rustiger. Van een jazzy sound naar de poppy piano van Night and day. Om nog verder te gaan maakte hij een uitstapje naar de klassieke muziek (wat ik liever weglaat). Met Night and Day II ging hij weer terug naar het poppy piano muziekjes. Maar steeds meer valt het angry weg.

Rain is een samensmelting van alle genres die hij heeft doorlopen. De klassieke kant heeft hij beeldschoon kunnen verwerken in Solo (So Low) maar de punkerige sound is goed te horen in (King Pleasure Time). Dit wilt niet zeggen dat het een samen geraapt zootje is. Het voelt nog steeds erg Joe Jackson aan. Maar als je de vergelijking er in wilt leggen, ligt hij denk ik inderdaad dichter bij Night and Day dan het vroegere werk.

Dankje! Daar heb ik wat aan. Look Sharp en Night and Day vind ik beiden geweldig.

Ik ben benieuwd!

De vorige was inderdaad een hele goeie, ik ben dus benieuwd of hij het nog kan...

Vanochtend de 1ste 2 nummers van deze plaat gehoord en die klonken met echt fantastisch. Kan niet wachten op de gehele plaat. Overigens wordt de 1ste versie van de cd voor de zelfde prijs aangevuld met een dvd met hierop wat live materiaal en een docu.

Na een week of twee bijna dagelijks geluisterd te hebben moet ik toch tot de conclusie komen dat 'ie wat tegenvalt. Het is typisch Joe Jackson, maar klinkt absoluut niet als de vorige. Dat is jammer, want die was erg goed.
Hij klinkt niet slecht maar het is het allemaal net niet. Gelukkig is het eind het beste. "So Low" is echt top (pianogeneuzel waar Bach trots op zou zijn geweest), melancholisch, en gezongen met een oude breekbare stem.
"Rush Across the Road" en" A Place in the Rain" kunnen ook zo bij het beste werk van Jackson. Zoals eerder vermeld ligt het album meer in het verlengde van Night and Day dan het eerdere werk van Jackson (Night and Day was natuurlijk erg goed, maar heeft mij nooit echt kunnen bekoren).
Al met al zeer luisterbaar, en een drietal juweeltjes. Desalniettemin stem verlaagt naar 3.5

Mooi mooi mooi MOOOI!! Eindlijst materiaal, dit. Heel herkenbaar Joe Jackson. Erg mooi weer dit schijfje. Prachtige songs verpakt in mooi pianospel en ontroerende zang. Dat in combinatie met de strakke ritmesectie van Maby en Houghton levert dat weer oorstrelende muziek op. M'n pa vond Joe al goed toen ik nog een klein jochie was en die liet ik deze plaat horen. Wie is dit pa? Nog geen twee akkoorden verder: JOE JACKSON!!! Maakt die nog muziek ja??? Gelukkig wel pa, gelukkig wel

Joe Jackson leeft nu in Berlijn en heeft daar blijkbar nieuwe inspiratie gevonden.

Aardige plaat maar haalt het niet met het oude werk, goed voer voor de fans, zeker weten, maar ik ben en was een liefhebber van ome Joe, heb zo'n 5 cd's van hem, deze zal daar niet bij komen, niet bijzonder genoeg.

Mijn computer vindt dit een schijfje van Bruce Springsteen (Magic) . Hoe staat het met de exemplaren van andere CD bezitters?

Dt album is voor mij zeker niet magisch, helaas, de titel Rain klopt echt beter bij het gevoel dat het oproept.

Ik heb het even getest net (ik draai ze nooit in m`n computer) maar bij mij zegt Windows Media Player ook dat ik Magic van Bruce er in heb zitten.

Verder heeft de cd nog geen indruk gemaakt.

eerste plaat in 20 jaar van joe jackson die me kan bekoren.

Het eerste nummer van de CD is heerlijk! De CD getuigd weer een ouderwetse Joe Jackson!

Tot zover beluisterd is dit een uitstekende cd. Kippevel bij Invisible Man, Rush Across the Road en A Place in the Rain.

Nou, nu al heel wat keren beluisterd en ik vind hem erg goed. Ja, Joe is 1 van mij all time favo's dus ik ben wat bevooroordeeld. Prachtig pianospel, uitstekende ritmesectie. Op eerste gezicht klinkt het wat kaal zonder gitaar, maar composities en overtuigend spelen van de band maken dat goed. Rush Across the Road en A Place in the Rain zijn hier de toppertjes, maar Solo is ook mooi. Knap balen dat ik geen kaartjes heb voor paradiso .

OK dan: 4 sterretjes

Op Radio 1 werd zojuist 'Invisible man' gedraaid en het deed me denken aan Joe Jackson ten tijde van 'Look sharp!' en 'I'm the man'. Ik ben nu heel nieuwsgierig geworden naar de rest van dit album.

Interessante plaat! Is het allereerste album van Joe Jackson dat ik beluister en het bevalt me erg. Een vriend was hier lyrisch over en heb het even geleend. Misschien toch zelf maar tot aankoop overgaan.

ik vind dit maar flauw en nietszeggend.

Best een leuk album. Een paar tracks zijn te skippen en een paar knallers die me erg deden denken aan Night and Day. De man maakt prachtige ballads! Eén nadeel; waar de tracks na drie minuten 'klaar' zijn rommelt het vaak nog een minuut of twee door...wat is er mis een een kórte, pakkende song? Zelfs een heerlijk deuntje als The Uptown Train krijgt een onnodige coda mee...

Hoogtepunten zijn voor mij King Pleasure Time (klinkt als een punch in the face) en opener Invisible Man. Op andere momenten klinkt Joe Jackson overbodig en doet hij niks verassends (Citizen Sane).

In dat geval lijkt me "Night and Day" ook wel een aanrader voor je!

Heb ondertussen alle nummers live gezien & gehoord, vorig jaar in Antwerpen ( 07/06/07) en afgelopen woensdag in Brussel (05/03/08) en ik ben meer dan overtuigd: dit album moet ik snel in mijn bezit hebben...

Prachtige songs, die inderdaad mooi aansluiten bij ondermeer het werk van "Night And Day", "Night and Day II", maar in mindere mate toch ook wel "Big World" en "Volume 4".

Net zoals bij de optredens zal je op dit album géén gitaar kunnen bespeuren, veel piano, bas en drums. En natuurlijk Joe's bekende stemgeluid. Maar ook "zonder gitaren" rockt het... al is er natuurlijk ook tijd voor intieme kippenvelmomenten zoals bijvoorbeeld "Solo (So Low) !

Joe Jackson blijft een belangrijk en relevant artiest? Of wat had u gedacht !

Noot: volgens Jackson zélf, zo zei ie onlangs toch in een interview, zou zijn nu in Berlijn wonen géén invloed op de klankkleur en/of thematiek van zijn album gehad hebben...

Ik vind dit in tegenstelling tot de meesten hier juist één van zijn betere werken. De ballads zijn prachtig (wasted time en Solo (So low). Verdere hoogtepunten voor mij zijn The invisible man, Rush across the road en King Pleasure time. Erg fijn cdtje.

prachtig album; een ouderwetse jackson !