The Scene - Avenue de La Scene (1993)

Toch wel een van de betere Nederlandstalige bands.
Live vond ik ze ook goed in elkaar steken. De reden dat ik niet verder kom dan 3 sterren voor dit album is toch een beetje het stemgeluid van Thé Lau. Ik heb er niet zo veel mee.

The Scene, was een zeer goede band, maar dit vind ik nu net niet zo'n sterk album van hen...

maar het nummer schaduw van het kruis is wel een echte uitblinker... mijn lievelings album is btw blauw..

Schaduw Van Het Kruis, is inderdaad erg goed!

Ik hou heel erg van "open" en "blauw"

Nu ik die liedjes weer eens bekijk... toch stiekem een prima plaat! Maar wel duidelijk minder dan het geweldige Open. Helaas is het na deze plaat rap minder geworden met The Scene (of: TE anders...)

Ben groot liefhebber van The Scene en vind Blauw en Open hun mooiste platen.
Prachtig ontroerend nummer blijft feest op dit album.

Deel drie van de geweldige Trilogie van The Scene.
Afgelopen donderdag op een crematie nogmaals gegrepen door de schoonheid van het nummer 'Feest'. Prachtige plaat.

Schitterend album. Feest is echt een prachtig rustige opener. De rest is lekker rauw en eindigd met weer een rustig mooie track.

4* sterren voor deze beste Nederlandstalige band ooit. Vind het ook een van de beste albums van The Scene.

Ik vind alcohol en tranen misschien wel het allermooiste Nederlandstalige nummer ooit gemaakt. De versie van The Lau tijdens zijn theatertour is briljant.

Die is nog beter. Eenvoudig, kaal. Komt de beklemmende tekst nog beter uit de verf.

Was een cd van The Scene die ik nog niet kende, doet absoluut niet voor Blauw onder. Topper!

Het album opent inderdaad erg goed met 'Feest", maar voor de rest kan ik er met de beste wil en de nodige draaibeurten later geen andere uitschieters in ontdekken. Neemt niet weg dat ik het album 'Open' nu ook in bestelling heb op Marktplaats (heb verder 'Blauw' en 'Arena' in bezit).

Toen deze CD uit kwam was dat wel even slikken. Na het bruisende Blauw en Open kwam nu het wat broeierige Avenue de la Scene.
De nummers zijn moeilijker en bleven minder beklijven. Maar na bijna 20 jaar staan er toch wel hele mooie nummers op deze CD.
Hoogtepunten zijn "Geef nooit op"(was jarenlang mijn favoriete Scene live nummer), Recht van bestaan en Hard tegen Hard.

Alle nummers duren wel veel te lang. Had best een minuutje of zo af gemogen per track

Het nummer "De Deur" vindt ik wel echt bagger. Ik kan er niets mee.

Avenue was wel wat moeilijker dan 'open' maar wel weer een stuk gelijkmatiger dan 'blauw' (Deze zakt na 'brand' toch wel in). Eigenlijk is avenue dus wel een beetje de verborgen diamant in het oeuvre van de scène.

Wat is dromenlied toch een geweldig nummer

Avenue de la scene was op mijn 18de mijn eerste kennismaking met The scene. Ik kan mij herinneren dat ik toen volledig weggeblazen was. Feest, schaduw van het kruis, geef nooit op, beschaving, mijn straat, alcohol en tranen, het dromenlied, allemaal nummers die ik jaren heb gekoesterd. Een aantal jaren geleden heb ik eens, uit pure nieuwsgierigheid, een aantal recensies opgezocht en tot mijn grote verbazing wordt dit album als een vreemde eend in de bijt van het oeuvre van The Scene beschouwd. Had dit trouwens al door moeten hebben, vermits er op live concerten van The Scene bijna nooit nummers uit dit album worden gespeeld.
Kan dus idd beschouwd worden als een verborgen parel. Ik vertel het hoe ook niet verder,...

Live hebben ze toch jaren Schaduw van het kruis gespeeld
En solo speelde Thé bijna altijd "Feest".

Nochtans zeker 10 keer live gezien en nooit gehoord. Over zijn solo tournee spreek ik mij niet uit.

Prachtig... een straat waardig .
Beschaving, Alcoholen tranen en De schaduw van het kruis.

Maar het werd hierna gelukkig nog mooier....

Vergeet " Geef nooit op" niet

Dit blijft toch een mooie plaat . Na Open zijn de teksten wat cryptischer en ook is de productie wat rommeliger .Neemt niet weg dat er ijzersterke nummers op staan , Beschaving , Recht van Bestaan en Hard Tegen Hard behoren tot de beste die Lau ooit schreef , in mijn ogen dan . Als geheel werkt Open beter , omdat daar de nummers meer een eenheid vormen . De dissonant hier is De Deur , die voor mij de flow van het album wat verstoort. Toch 4 en halve ster voor deze parel.

Toch wel met een paar hele mooie liedjes zoals De Schaduw Van Het Kruis, Beschaving, Hard Tegen Hard en Alcohol En Tranen.
Ligt misschien iets moeilijker in het gehoor dan Blauw en Open. Die heb ik op resp. 4 en 4,5 ster staan.
Daar gaat deze ook wel aan komen op den duur denk ik.

Dit is toch ook een erg goed en ondergewaard album